Μετάβαση στο περιεχόμενο

The Cure

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
The Cure
Συναυλία των Cure το 2007 στην Σιγκαπούρη
Πληροφορίες
ΠροέλευσηΑγγλία
Μουσικά είδηΕναλλακτικό ροκ, Γκόθικ ροκ, Ποστ πανκ, new wave
Παρουσία1976 - σήμερα
ΜέληΡόμπερτ Σμιθ
Πορλ Τόμπσον
Σιμόν Γκάλοπ
Τζέισον Κούπερ
Πρώην μέληΛολ Τολχαρστ, Μάικλ Ντίμπσεϊ, Μάθιου Χάρτλεϊ, Φιλ Θόρνείλ, Άντι Άντερσον , Μπόρις Γουίλιαμς, Ρότζερ Ο΄Ντόνελ, Πέρι Μπέιμοντ
Ιστότοπος
http://www.thecure.com

Οι The Cure είναι ένα αγγλικό συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Κρώλεϊ (Crawley) (Δυτικό Σάσσεξ) το 1976. Το συγκρότημα βίωσε πολλές αλλαγές στα μέλη του, με μοναδικό σταθερό μέλος τον Ρόμπερτ Σμιθ (βασικός στιχουργός, τραγουδιστής, κιθαρίστας).

Ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 70 κυκλοφορώντας τον πρώτο δίσκο τους Three Imaginary Boys (1979) καθώς και διάφορα σινγκλς. Με αυτόν το δίσκο το συγκρότημα θεωρήθηκε μέλος του Ποστ-Πανκ και Νew Wave κινήματος που είχε εξαπλωθεί στην Αγγλία με την Πανκ Ροκ επανάσταση. Οι "The Cure", στα πρώτα τους βήματα, δέχτηκαν πολλές κριτικές οι οποίες σύγκριναν την μουσική τους με εκείνη των Buzzcocks,[1] Siouxsie and the Banshees,[2] και Joy Division.[3] Στις αρχές της δεκαετίας του 80 ο "σκοτεινός και βασανιστικός" ήχος της μουσικής τους καθιέρωσε το Γκόθικ Ροκ είδος.

Μετά τη κυκλοφορία του Pornography (1982) το μέλλον του συγκροτήματος ήταν αβέβαιο και ο Ρόμπερτ Σμιθ ήταν πρόθυμος να αφήσει στο παρελθόν την μελαγχολικό, καταθλιπτικό αποτύπωμα που είχε αποκτήσει το συγκρότημα. Με το σινγκλ "Let's Go to Bed" (1982), o Σμιθ άρχισε να υιοθετεί μια ποπ αίσθηση μουσικής. Η δημοτικότητα τους αυξανόταν καθώς περνούσε η δεκαετία και πιο συγκεκριμένα, στις Ηνωμένες Πολιτείες τα τραγούδια "Just Like Heaven", "Lovesong" και το "Friday I'm In Love" εισήχθηκαν στο Billboard Hot 100 chart. Στις αρχές της δεκαετίας του 90 οι The Cure ήταν ένα από τα δημοφιλέστερα εναλλακτικής Ροκ συγκροτήματα του κόσμου. Υπολογίζεται ότι είχαν πουλήσει 27 εκατ. άλμπουμ μέχρι το 2004 (13 στούντιο άλμπουμ και πάνω από 30 σινγκλς). Από το 2010 δουλεύουν στο 14ο άλμπουμ τους.

Οι Cure συχνά ταυτίζονται με το είδος της gothic rock και θεωρούνται ένα από τα χαρακτηριστικά συγκροτήματα του είδους.[4]  Ωστόσο, το συγκρότημα έχει απορρίψει συστηματικά την ταξινόμηση, ιδιαίτερα ως gothic rock συγκρότημα. Ο Ρόμπερτ Σμιθ είπε το 2006: «Είναι τόσο θλιβερό όταν η λέξη «goth» εξακολουθεί να αναφέρεται στο όνομα The Cure» και πρόσθεσε: «Δεν μπορούμε να κατηγοριοποιηθούμε. Υποθέτω ότι ήμασταν post-punk όταν βγήκαμε, αλλά στο σύνολό του είναι αδύνατο... Απλώς παίζω μουσική των Cure, ό,τι κι αν είναι αυτό».[5]  Ενώ συνήθως θεωρούνται παραγωγοί σκοτεινής μουσικής, οι Cure έχουν επίσης δημιουργήσει μια σειρά από αισιόδοξα τραγούδια και αποτελούν μέρος του κινήματος new wave. Το 2004, ο Σμιθ παρατήρησε: «Ήταν πάντα παράδοξο να επιβάλλεται στον κόσμο ότι είμαστε ένα goth συγκρότημα. Γιατί, για το ευρύ κοινό, δεν είμαστε. Για τους οδηγούς ταξί, είμαι ο τύπος που τραγουδάει το « Friday I'm in Love ». Δεν είμαι ο τύπος που τραγουδάει το «Shake Dog Shake» ή το « One Hundred Years ».[6]

Τα περισσότερα τραγούδια των Cure ξεκινούν με τους Smith και Gallup να γράφουν τα μοτίβα των ντραμς και τις γραμμές του μπάσου. Και οι δύο ηχογραφούν demos στο σπίτι και στη συνέχεια τα φέρνουν στο στούντιο για βελτιστοποίηση.  

  • Three Imaginary Boys (1979)
  • Seventeen Seconds (1980)
  • Faith (1981)
  • Pornography (1982)
  • The Top (1984)
  • The Head on the Door (1985)
  • Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (1987)
  • Disintegration (1989)
  • Wish (1992)
  • Wild Mood Swings (1996)
  • Bloodflowers (2000)
  • The Cure (2004)
  • 4:13 Dream (2008)
  • Songs of a Lost World (2024)
  1. McCullough, Dave (12 December 1979). «Cure Pop for Now People». Sounds. «"Grinding Halt", [...] a pop song that reminds you of the Isley Brothers or the Buzzcocks.
  2. Birch, Ian (24 March 1979). «Practical Poprock». Melody Maker. «As [Siouxsie and the Banshees]'s 'Hong Kong Garden' used a simple Oriental styled riff to striking effect, so ["Killing An] Arab" conjures up edginess through a Moorish-flavour guitar pattern"».
  3. Nicholls, Mike (18 April 1981). «Grinding halt for the Cure [Faith album review]». Record Mirror. «The Cure remain stuck in the hackneyed doom-mongering that should have died with Joy Division».
  4. Quietus, The (27 Οκτωβρίου 2008). «The Cure: Selecting The Best For One Side Of A C90». The Quietus (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2025.
  5. «Music News - The latest music news and gossip from Yahoo! Music UK & Ireland». uk.news.launch.yahoo.com. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2025.
  6. Cameron, Keith (August 2004). "It's more Kiss Me than goth". Mojo. No. 129. p. 87.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]