33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η Ουγγρική)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η oυγγρική)
Χώρα Flag of Hungary.svg Ουγγαρία
Κλάδος Flag of the Schutzstaffel.svg Waffen-SS
Τύπος Ιππικό
Υπαγωγή Flag of Germany (1935–1945).svg Ναζιστική Γερμανία
Διάλυση Ιανουάριος / Φεβρουάριος 1945

Η 33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η Ουγγρική) ήταν η τρίτη και τελευταία ουγγρική μεραρχία των Waffen-SS που συγκροτήθηκε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με πρωτοβουλία των Γερμανών. Η ζωή της εν λόγω μεραρχίας ήταν εξαιρετικά βραχύβια.

Δημιουργία και δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μονάδα αυτή συστάθηκε βιαστικά το Νοέμβριο του 1944, καθώς οι Σοβιετικοί περικύκλωναν την Ουγγαρία, από ένα συνονθύλευμα Ούγγρων εθελοντών και στρατιωτών άλλων μονάδων.[1] Αναβαθμίστηκε σε μεραρχία το 1945, αλλά μόνο στα χαρτιά, καθώς ο αριθμός των στρατιωτών της ήταν απελπιστικά μικρός.[2]

Παγιδεύτηκε με άλλες δύο γερμανικές μεραρχίες ιππικού (τη «Florian Geyer» και τη «Maria Theresia») στη Βουδαπέστη. Εκεί εξολοθρεύτηκε μετά από σφοδρές μάχες συντριπτικά ανώτερες σοβιετικές δυνάμεις κατά τη Μάχη της Βουδαπέστης, τον Φεβρουάριο του 1945. [3] Από τους 15.000 περίπου άνδρες των μεραρχιών, μόνο 785 διέσπασαν τον σοβιετικό κλοιό και έφτασαν στις γερμανικές γραμμές.[4]

Μετά απ' αυτό, η μεραρχία διαλύθηκε και ο αριθμός 33 δόθηκε στη γαλλική μεραρχία εθελοντών «Charlemagne». [2][3]

Διοικητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Oberführera των SS Λάζλο Ντεάκ (László Deák) (27 Δεκεμβρίου 1944 - 23 Ιανουαρίου 1945) [1]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

^a Ο βαθμός αυτός δεν έχει αντίστοιχο στα ελληνικά. Βρίσκεται μεταξύ συνταγματάρχη και ταξιάρχου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Wendel, Marcus: 33. Waffen-Kavallerie-Division der SS (ungarische Nr. 3). Άρθρο στο ιστοχώρο Axis History Factbook (Αγγλικά)
  2. 2,0 2,1 Williamson, ό.π., σ. 290
  3. 3,0 3,1 German Order of Battle, Volume 3 By Samuel W. Jr Mitcham, p.189
  4. Williamson, ό.π., σ. 184

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]