Ψηφιακή χαρτογράφηση
Η ψηφιακή χαρτογράφηση, γνωστή στα αγγλικά και ως computer cartography, «υπολογιστική χαρτογράφηση» είναι η τέχνη, επιστήμη και τεχνολογία στη δημιουργία και χρήση χαρτών με υπολογιστή.[1][2][3] Αυτή η τεχνολογία αντιπροσωπεύει μια αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο με τον οποίο σημιουργούνται οι χάρτες, ωστόσο συνεχίζει να παραμένει κατ' ουσίαν υποσύνολο της παραδοσιακής χαρτογραφίας.[3][4] Ο βασικός σκοπός αυτής της τεχνολογίας είναι η δημιουργία χαρτών, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ακριβών αναπαραστάσεων μιας συγκεκριμένης περιοχής, όπως η λεπτομερής περιγραφή κύριων οδικών αρτηριών και άλλων σημείων ενδιαφερόντων για την πλοήγηση, καθώς και στην δημιουργία θεματικών χαρτών. Η ψηφιακή χαρτογράφηση είναι μια από τις βασικές λειτουργίες των Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΓΠ), ωστόσο, τα ΣΓΠ δεν είναι απαραίτητα για την ψηφιακή χαρτογράφηση και έχουν και άλλες χρήσεις εκτός της δημιουργίας χαρτών.[5][6] Τα πρώτα δημοσιεύματα σχετικά με τη χρήση υπολογιστών για την υποστήριξη της χαρτογραφικής διαδικασίας προχρονολογούνται της πλήρης εισαγωγής του Συστήματος Γεωγραφικών Πληροφοριών ανά αρκετά έτη.[7]
Χρησιμοποιείται σε μία πληθώρα προγραμμάτων εφαρμογής, συχνά μέσω ενσωμάτωσης με το δορυφορικό δίκτυο του Παγκοσμίου Συστήματος Στιγματοθέτησης (GPS).[8] Αυτό επιτρέπει την αυτοματοποιημένη δημιουργία χαρτών σε πραγματικό χρόνο για εφαρμογές όπως τα συστήματα πλοήγησης αυτοκινήτων, όπου μπορούν να επικαιροποιούνται με τις αλλαγές στο οδικό δίκτυο, άλλα και άλλες εφαρμογές όπως η παροχή πληροφόρησης σχετικά με τη διεξαγωγή έργων και την κυκλοφοριακή κίνηση, ο υπολογισμός αποστάσεων, ο εντοπισμός γεωγραφικών θέσεων, και άλλα.
Οι Χάρτες Google είναι σήμερα η γνωστότερη και ευρύτερα χρησιμοποιούμενη εφαρμογή ψηφιακής χαρτογράφησης.
Ένα ακόμα παράδειγμα πληροφοριακού συστήματος που θα κάνει χρήση της ψηφιακής χαρτογράφησης αποτελεί ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης της Ελλάδας. Το υπό εξέλιξη έργο θα περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τους όρους δόμησης, τις δασικές και προστατευόμενες περιοχές (δίκτυο Natura 2000), κ.α, με σκοπό τον περιορισμό της γραφειοκρατίας και την ταχύτερη αδειοδότηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.[9]
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ενιαίος ψηφιακός χάρτης, digitalstrategy.gov.gr, Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2021
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Clark, Keith (1995). Analytic and Computer Cartography (στα Αγγλικά). Prentice Hall. ISBN 0133419002.
- ↑ Monmonier, Mark (1982). Computer-Assisted Cartography: Principles and Prospects (στα Αγγλικά) (1 έκδοση). Englewood Cliffs, Νέα Υερσέη: Pearson College Div. ISBN 978-0131653085.
- 1 2 Kainz, Wolfgang (21 Οκτωβρίου 2019). «Cartography and the others – aspects of a complicated relationship» (στα αγγλικά). Geo-spatial Information Science 23 (1): 52–60. doi:.
- ↑ Monmonier, Mark (1985). Technological Transition in Cartography (στα Αγγλικά) (1 έκδοση). Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν. ISBN 0299100707.
- ↑ DeMers, Michael (2009). Fundamentals of Geographic Information Systems (στα Αγγλικά) (4η έκδοση). John Wiley & Sons, inc. ISBN 978-0-470-12906-7.
- ↑ Chang, Kang-tsung (2016). Introduction to Geographic Information Systems (στα Αγγλικά) (9η έκδοση). McGraw-Hill. σελ. 1. ISBN 978-1-259-92964-9.
- ↑ Tobler, Waldo (1959). «Automation and Cartography» (στα αγγλικά). Geographical Review 49 (4): 526–534. doi:. Bibcode: 1959GeoRv..49..526T. https://www.jstor.org/stable/212211. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
- ↑ Partyka, Janice (25 Φεβρουαρίου 2015). «A Milestone in Digital Mapping - GPS World» (στα Αγγλικά). GPS World. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2026.
- ↑ «Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης - Φάση ΙΙ». digitalstrategy.gov.gr. Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2026.