Ψηφιακή αφήγηση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η ψηφιακή αφήγηση συνδυάζει την παραδοσιακή προφορική αφήγηση με πολυμέσα και εργαλεία τηλεπικοινωνίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ψηφιακές ιστορίες είναι πολυμεσικές ταινίες, που συνδυάζουν φωτογραφίες, βίντεο, κινούμενη εικόνα, ήχο, μουσική και κείμενο.

Έχει επηρεάσει πολλά επαγγελματικά πεδία στην εποχή μας, όπως την εκπαίδευση, τη διαφήμιση, τον κινηματογράφο και τη δημοσιογραφία.

Δομικά στοιχεία ψηφιακής αφήγησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην καταγραφή της ιστορίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οπτική γωνία: υποκειμενικότητα και εμπλοκή με αφήγηση σε α΄ πρόσωπο
  • Ερώτηση κλειδί: απαντάται στο τέλος
  • Συναίσθημα: “an effective digital story works to pursue, discover and communicate a new understanding that is rooted in who we are as humans”[1]
  •  Οικονομία περιεχομένου: 2'-3'

Στο μοντάζ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ρυθμός εξέλιξης
  • Ήχος – κείμενο – φωνή
  •  Μουσική επένδυση

Βήματα δημιουργίας  της ψηφιακής αφήγησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γράψιμο
  2. Σενάριο
  3. Εικονογραφημένο σενάριο (storyboard)
  4. Προσθήκη πολυμέσων χωρίς πνευματικά δικαιώματα
  5. Μοντάζ ψηφιακής αφήγησης με κατάλληλο λογισμικό
  6. Κοινοποίηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Beverly, Imani. «LibGuides: Digital Storytelling: Essential Elements». research.auctr.edu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2019.