Χρήστος Στυλιανέας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρήστος Στυλιανέας
Stylianeas2011.jpg
Γέννηση26 Ιανουαρίου 1944
Πειραιάς
Θάνατος13 Οκτωβρίου 2019
Πάτρα
ΕθνικότηταΕλληνική
Ιδιότητατραγουδιστής
Όργαναφωνή και Μπουζούκι
Είδος τέχνηςΤραγουδιστής, Τραγουδοποιός, Στιχουργός, Συνθέτης, Ζωγράφος, Αγιογράφος
Καλλιτεχνικά ρεύματαΛαϊκό, Ρεμπέτικο
Σημαντικά έργα"Ο λαϊκός τραγουδιστής", "Είμαι Καλά", "Τα τραγούδια της ζωής μας"

Ο Χρήστος Στυλιανέας (Πειραιάς, 26 Ιανουαρίου 1944 - Πάτρα, 13 Οκτωβρίου 2019) ήταν τραγουδιστής και τραγουδοποιός, συνθέτης, στιχουργός, μπουζουξής και κιθαρίστας που θεωρήθηκε αυθεντία στο λαϊκό τραγούδι[1]. Αυτοδίδακτος και με σπάνιο πολυσύνθετο δημιουργικό ταλέντο, ξεκίνησε να τραγουδάει στις γειτονιές του Πειραιά από μικρό παιδί. Το 1967 ξεκίνησε την σημαντική θητεία του στη δισκογραφία. Ασχολήθηκε, επίσης, με τη ζωγραφική και την αγιογραφία[2] με πολλά πρωτότυπα έργα του να βρίσκονται σε Ιερούς Ναούς, μοναστήρια και ιδιωτικές συλλογές, σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Το 1984 ο Χρήστος Στυλιανέας, αφού είχε μείνει 2 χρόνια μόνος του στην Πάτρα λόγω της συνεργασίας του με το νυχτερινό κέντρο "Χάραμα", έφερε και την οικογένειά του από την Αθήνα στα Βραχνέικα Πατρών, γιατί θεώρησαν με τη σύζυγό του, Βούλα Γκάνια, πως για τα παιδιά τους η ζωή μακριά από την πόλη θα ήταν πιο ποιοτική. Όταν τα γράψανε στο σχολείο της περιοχής, παρατήρησαν ότι έλλειπαν τα καλλιτεχνικά, κάτι που δεν τους άρεσε καθόλου. Αποφάσισαν, λοιπόν, να αναλάβουν αφιλοκερδώς όλες τις εκδηλώσεις του Δημοτικού Σχολείου Βραχνεϊκων με δικά τους έξοδα ότι συμπεριλάμβανε κάθε εκδήλωση από μουσικά όργανα, σκηνικά, προσκλήσεις, διαλόγους θεατρικών έργων, στολές, κοστούμια, πανό κλπ. Όλες οι εκδηλώσεις αυτά τα 10 χρόνια, (1984-1994) είχαν μεγάλη επιτυχία, με μεγάλη προσέλευση και αρκετές συμμετοχές. Πολλά από τα παιδιά της περιοχής στην πορεία ακολούθησαν τη μουσική και την υποκριτική. Σε όλες τις εκδηλώσεις συμμετείχαν και τα 5 παιδιά τους πότε στα φωνητικά, πότε παίζοντας κάποιο μουσικό όργανο και πότε στα θεατρικά.

Τον χαρακτήριζε η καλοσύνη και η απλότητα, βοήθησε πολύ κόσμο οικονομικά και ψυχολογικά χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα, σιωπηλά και με διακριτικότητα. Απέφευγε τα φώτα της δημοσιότητας και σπάνια έδινε συνεντεύξεις. Πολλοί μουσικοί τον χαρακτηρίζουν δάσκαλό τους και έγραψαν πολύ συγκινητικά λόγια στα κοινωνικά δίκτυα με την ανακοίνωση του θανάτου του και για πολλούς ήταν ο τελευταίος μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής της εποχής του.[3]

Ο δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, με το άγγελμα του θανάτου του Χρήστου Στυλιανέα, εξέφρασε τη θλίψη του και τα θερμά του συλλυπητήρια, στην οικογένειά του και στους φίλους του. Συλλυπητήρια εξέφρασε επίσης η πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Πατρέων, Κατερίνα Γεροπαναγιώτη - Θεοδωρακοπούλου,[4] ο μουσικοσυνθέτης Σπύρος Σαμοΐλης[5] καθώς επίσης πολλοί από τον καλλιτεχνικό χώρο.


Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στον Πειραιά, σπούδασε στην Πάντειο και ήταν εγκατεστημένος από το 1984 στην Πάτρα, στη νυχτερινή ζωή της οποίας δέσποζε, θεωρούμενος αυθεντία[6] στο ρεμπέτικο στο λαϊκό τραγούδι. Γνώρισε μεγάλες δόξες στο περίφημο κέντρο «Χάραμα», από όπου πολλοί καλλιτέχνες και συνάδελφοι του πέρασαν για να τον απολαύσουν. Στους LP δίσκους του (ατομικούς και συμμετοχές) περιλαμβάνονται οι τίτλοι:

  • «Κραυγή στα πέρατα» (1976)
  • «Η φωτογραφία» (1979)
  • «Φθινοπωρινές αναμνήσεις» (1982)
  • «Έξω ντέρτια» (1984)
  • «Ζιγκ Ζαγκ - Απ' το "Χάραμα" της Πάτρας» (1985)
  • «Ο λαϊκός τραγουδιστής» (1988)
  • «Αγαπάω» (1989)
  • «Θα περάσεις με κόκκινο φως» (1991)
  • «Εδώ Σαχάρα» (1992)
  • «Παραβάτης» (1992)
  • «Προσεχώς μπορεί» (1994)

Μετά από 25 χρόνια, τον Οκτώβριο του 2019, κυκλοφόρησε το νέο CD του Χρήστου Στυλιανέα με τίτλο «Τα Τραγούδια Της Ζωής Μας», το οποίο εκδόθηκε από την εταιρεία Agape [7] το 2018, σε μουσική δική του και ενορχήστρωση του Νίκου Παπαδογιώργου και με τη συμμετοχή σπουδαίων μουσικών. Ο Χρήστος Στυλιανέας πρόλαβε και είδε την τελευταία του δουλειά.

Συνεργάστηκε σε μπουάτ της Αθήνας με σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής. Το 1968 για μια σεζόν εμφανίστηκε με τη Σωτηρία Μπέλλου στις «Νεφέλες», στην Πλάκα.

Εκτός από τις προσωπικές του δισκογραφικές δουλειές, είχε αρκετές συμμετοχές σε άλμπουμ, ενώ έντυσε μουσικά και στιχουργικά

τη δουλειά «Εδώ Σαχάρα» (1992) της Σόφης Παππά. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει διάφοροι καλλιτέχνες. Έδινε το "παρών" σε δίσκους και άλλων καλλιτεχνών είτε ως ερμηνευτής, είτε ως δημιουργός, ορισμένες φορές με το ψευδώνυμο «Φιλέας».

Στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του συνεργάστηκε με τον Σπύρο Σαμοΐλη, ενώ το Σάββατο 14 Ιουνίου του 1975 συμμετείχε με τον Αντώνη Καλογιάννη την Μαρία Φαραντούρη στη συναυλία των Μίκη Θεοδωράκη και Σπύρου Σαμοΐλη στο δημοτικό στάδιο της Κέρκυρας. Επίσης, έχει τραγουδήσει πολιτικά τραγούδια του Σπύρου Σαμοΐλη και συμμετείχε στο άλμπουμ «Είμαι Καλά», σε ποίηση του Μενέλαου Λουντέμη, του οποίου η κυκλοφορία συνέπεσε με τον ερχομό του Λουντέμη από τη μακρόχρονη εξορία του. Ο ίδιος ο Λουντέμης ήταν παρών στην παρουσίαση του άλμπουμ από την δισκογραφική εταιρία Lyra και στον δίσκο ακούγεται να απαγγέλλει από μια ηχογράφηση που έκανε όταν βρισκόταν ακόμη στην εξορία. Το έργο αυτό επανακυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2009 και εκτός από τον Χρήστο Στυλιανέα συμμετείχαν οι Ισιδώρα Σιδέρη, Ελένη Βιτάλη και Μάρω Λύτρα. Το 1985 συμμετείχε με τέσσερα τραγούδια στο πρώτο άλμπουμπ «Απ' το Χάραμα της Πάτρας», των Ζιγκ Ζαγκ.

Ο Χρήστος Στυλιανέας έχει επίσης μελοποιήσει Βιβλικά αποσπάσματα, όπως τμήματα από το Άσμα Ασμάτων και το «Κεφάλαιο της Αγάπης» του Αποστόλου Παύλου.

Στις 15 Μαϊου 1975 παντρεύτηκε την Βούλα Γκάνια (λογίστρια-μουσικό-μοντελίστ), με την οποία απέκτησαν 5 παιδιά, την Ευτυχία, τη Δέσποινα, την Ιουστίνη, τη Σοφία και τον Κωσταντίνο. Στις 18 Νοεμβρίου 2018 απέκτησαν την πρώτη τους εγγονή από την κόρη τους Σοφία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Πέθανε ο τραγουδιστής Χρήστος Στυλιανέας", Έθνος, 13 Οκτωβρίου 2019.
  2. "Η διαδρομή του Χρήστου Στυλιανέα", The Best.
  3. ««Έφυγε» τα ξημερώματα ο Χρήστος Στυλιανέας-Ο τελευταίος λαϊκός τραγουδιστής της εποχής του». patratv.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2019. 
  4. 902.gr (13 Οκτωβρίου 2019). ««Σίγησε η φωνή» του λαϊκού τραγουδιστή Χρήστου Στυλιανέα». 902.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2019. 
  5. ΣΠ. ΣΑΜΟΪΛΗΣ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΑΣ, https://www.youtube.com/watch?v=lSVfseYpcw4, ανακτήθηκε στις 2019-10-19 
  6. Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
  7. «ΣΤΥΛΙΑΝΕΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ: Τα Τραγούδια Της Ζωής Μας | Christian Book Store». christianbookstore.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2019. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]