Χανς Γκάιγκερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χανς Γκάιγκερ
Geiger,Hans 1928.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hans Geiger (Γερμανικά)
Γέννηση30  Σεπτεμβρίου 1882[1][2][3][4][5]
Neustadt an der Weinstraße[6]
Θάνατος24  Σεπτεμβρίου 1945[1][2][3][5]
Πότσδαμ[7]
Τόπος ταφήςνεκροταφείο Γκρίνεβαλντ
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά[8]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο Φρίντριχ Αλεξάντερ Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσικός
εφευρέτης
διδάσκων πανεπιστημίου
επιστήμονας πυρηνικής φυσικής
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν
Πανεπιστήμιο του Κιέλου
Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου
Πανεπιστήμιο Χούμπολτ[9]
Αξιοσημείωτο έργοΜετρητής Γκάιγκερ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΜετάλλιο Χιούζ (1929)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γιόχαν Βίλχελμ «Χανς» Γκάιγκερ (γερμ. Johannes Wilhelm "Hans" Geiger, 30 Σεπτεμβρίου 1882 - 24 Σεπτεμβρίου 1945) ήταν Γερμανός φυσικός. Είναι περισσότερο γνωστός ως συνεφευρέτης του στοιχείου ανίχνευσης του μετρητή Geiger και για το πείραμα Geiger-Marsden που ανακάλυψε τον ατομικό πυρήνα. Ο Γκάιγκερ γεννήθηκε στο Νόισταντ αν δερν Χάαρντ της Γερμανίας. Ήταν ένα από τα πέντε παιδιά που γεννήθηκαν από τον ινδολόγο Βίλχελμ Λούντβιγκ Γκάιγκερ, ο οποίος ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν.

Το 1902, ο Geiger άρχισε να σπουδάζει φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν και του απονεμήθηκε διδακτορικό δίπλωμα το 1906.[10] Το 1907 άρχισε να εργάζεται με τον Έρνεστ Ράδερφορντ στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το 1909, μαζί με τον Έρνεστ Μάρσντεν, διεξήγαγε το διάσημο πείραμα Geiger-Marsden που ονομάζεται και "πείραμα φύλλου χρυσού". Ο Ράδερφορντ και ο Γκάιγκερ δημιούργησαν τον σωλήνα Rutherford-Geiger, που αργότερα έγινε ο σωλήνας Geiger.[11][12][13]

Το 1911 ο Γκάιγκερ και ο Τζον Μίτσελ Νάταλ ανακάλυψαν τον νόμο Geiger-Nuttall (ή κανόνα) και πραγματοποίησαν πειράματα που οδήγησαν στο ατομικό πρότυπο του Ράδερφορντ.[14] Το 1928 ο Γκάιγκερ και ο σπουδαστής του Walther Müller δημιούργησαν μια βελτιωμένη έκδοση του σωλήνα Geiger, τον σωλήνα Geiger-Müller.[15][16] Ο Geiger συνεργάστηκε επίσης με τον Τζέιμς Τσάντγουικ. Το 1912 έγινε ηγέτης του Φυσικο-Τεχνικού Reichsanstalt στο Βερολίνο, 1925 καθηγητής στο Κίελο, 1929 στο Τύμπιγκεν και 1936 στο Βερολίνο.

Ήταν μέλος του Ομίλου του Ουρανίου. Ο Γκάιγκερ δεν εξέφρασε ποτέ τον εαυτό του δημοσίως για τους Ναζί. Υπάρχουν αναφορές τόσο για τη βοήθειά του όσο και για την απόρριψη Εβραίων συναδέλφων. Ο Γκάιγκερ πέθανε στο Πότσνταμ της Γερμανίας λίγους μήνες μετά την λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου στην Ευρώπη. Είχε τέσσερα αδέλφια: τρεις αδελφές και έναν αδελφό που ήταν όλοι νεότεροι από αυτόν. Ο αδελφός του Ρούντολφ Γκάιγκερ ενδιαφέρθηκε πολύ για τη μετεωρολογία και την κλιματολογία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb135168845. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w67w95h5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. hans-wilhelm-geiger. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 6745. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  8. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb135168845. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. Ανακτήθηκε στις 2  Ιουλίου 2019.
  10. Krebs, AT (July 1956). «Hans Geiger: Fiftieth Anniversary of the Publication of His Doctoral Thesis, 23 July 1906». Science 124 (3213): 166. doi:10.1126/science.124.3213.166. PMID 17843412. Bibcode1956Sci...124..166K. 
  11. Rutherford E.; Geiger H. (1908). «An electrical method of counting the number of α particles from radioactive substances». Proceedings of the Royal Society of London, Series A (London) 81 (546): 141–161. doi:10.1098/rspa.1908.0065. ISSN 1364-5021. Bibcode1908RSPSA..81..141R. https://books.google.com/books?id=jaezAAAAIAAJ&pg=PA141#v=onepage&q&f=false. 
  12. Geiger H. (1913). «Über eine einfache Methode zur Zählung von α- und β-Strahlen (On a simple method for counting α- and β-rays)». Verhandlungen der Deutschen Physikalischen Gesellschaft 15: 534–539. 
  13. Campbell John (1999). Rutherford Scientist Supreme, AAS Publications. 
  14. H. Geiger and J.M. Nuttall (1911) "The ranges of the α particles from various radioactive substances and a relation between range and period of transformation," Philosophical Magazine, series 6, vol. 22, no. 130, pages 613-621. Δείτε επίσης: H. Geiger and J.M. Nuttall (1912) "The ranges of α particles from uranium," Philosophical Magazine, series 6, vol. 23, no. 135, pages 439-445.
  15. Geiger; Müller W. (1928). «Elektronenzählrohr zur Messung schwächster Aktivitäten (Electron counting tube for the measurement of the weakest radioactivities)». Die Naturwissenschaften (The Sciences) (Berlin/Heidelberg: Springer) 16 (31): 617–618. doi:10.1007/BF01494093. ISSN 0028-1042. Bibcode1928NW.....16..617G. 
  16. Δείτε επίσης:
    1. Geiger, H. and Müller, W. (1928) "Das Elektronenzählrohr" (The electron counting tube), Physikalische Zeitschrift, 29: 839-841.
    2. Geiger, H. and Müller, W. (1929) "Technische Bemerkungen zum Elektronenzählrohr" (Technical notes on the electron counting tube), Physikalische Zeitschrift, 30: 489-493.
    3. Geiger, H. and Müller, W. (1929) "Demonstration des Elektronenzählrohrs" (Demonstration of the electron counting tube), Physikalische Zeitschrift, 30: 523 ff.


Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]