Χανς Γκάιγκερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χανς Γκάιγκερ
Geiger,Hans 1928.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hans Geiger (Γερμανικά)
Γέννηση 30  Σεπτεμβρίου 1882[1][2][3][4][5]
Neustadt an der Weinstraße[6]
Θάνατος 24  Σεπτεμβρίου 1945[1][2][3][5]
Πότσδαμ[7]
Τόπος ταφής νεκροταφείο Γκρίνεβαλντ
Υπηκοότητα Γερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γερμανικά[8]
Σπουδές Πανεπιστήμιο Φρίντριχ Αλεξάντερ Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα φυσικός
εφευρέτης
διδάσκων πανεπιστημίου
επιστήμονας πυρηνικής φυσικής
Εργοδότης Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν
Πανεπιστήμιο του Κιέλου
Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου
Αξιοσημείωτο έργο Μετρητής Γκάιγκερ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Μετάλλιο Χιούζ (1929)

Ο Γιόχαν Βίλχελμ «Χανς» Γκάιγκερ (γερμ. Johannes Wilhelm "Hans" Geiger, 30 Σεπτεμβρίου 1882 - 24 Σεπτεμβρίου 1945) ήταν Γερμανός φυσικός. Είναι περισσότερο γνωστός ως συνεφευρέτης του στοιχείου ανίχνευσης του μετρητή Geiger και για το πείραμα Geiger-Marsden που ανακάλυψε τον ατομικό πυρήνα. Ο Γκάιγκερ γεννήθηκε στο Νόισταντ αν δερν Χάαρντ της Γερμανίας. Ήταν ένα από τα πέντε παιδιά που γεννήθηκαν από τον ινδολόγο Βίλχελμ Λούντβιγκ Γκάιγκερ, ο οποίος ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν.

Το 1902, ο Geiger άρχισε να σπουδάζει φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν και του απονεμήθηκε διδακτορικό δίπλωμα το 1906.[9] Το 1907 άρχισε να εργάζεται με τον Έρνεστ Ράδερφορντ στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το 1909, μαζί με τον Έρνεστ Μάρσντεν, διεξήγαγε το διάσημο πείραμα Geiger-Marsden που ονομάζεται και "πείραμα φύλλου χρυσού". Ο Ράδερφορντ και ο Γκάιγκερ δημιούργησαν τον σωλήνα Rutherford-Geiger, που αργότερα έγινε ο σωλήνας Geiger.[10][11][12]

Το 1911 ο Γκάιγκερ και ο Τζον Μίτσελ Νάταλ ανακάλυψαν τον νόμο Geiger-Nuttall (ή κανόνα) και πραγματοποίησαν πειράματα που οδήγησαν στο ατομικό πρότυπο του Ράδερφορντ.[13] Το 1928 ο Γκάιγκερ και ο σπουδαστής του Walther Müller δημιούργησαν μια βελτιωμένη έκδοση του σωλήνα Geiger, τον σωλήνα Geiger-Müller.[14][15] Ο Geiger συνεργάστηκε επίσης με τον Τζέιμς Τσάντγουικ. Το 1912 έγινε ηγέτης του Φυσικο-Τεχνικού Reichsanstalt στο Βερολίνο, 1925 καθηγητής στο Κίελο, 1929 στο Τύμπιγκεν και 1936 στο Βερολίνο.

Ήταν μέλος του Ομίλου του Ουρανίου. Ο Γκάιγκερ δεν εξέφρασε ποτέ τον εαυτό του δημοσίως για τους Ναζί. Υπάρχουν αναφορές τόσο για τη βοήθειά του όσο και για την απόρριψη Εβραίων συναδέλφων. Ο Γκάιγκερ πέθανε στο Πότσνταμ της Γερμανίας λίγους μήνες μετά την λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου στην Ευρώπη. Είχε τέσσερα αδέλφια: τρεις αδελφές και έναν αδελφό που ήταν όλοι νεότεροι από αυτόν. Ο αδελφός του Ρούντολφ Γκάιγκερ ενδιαφέρθηκε πολύ για τη μετεωρολογία και την κλιματολογία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb135168845. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 SNAC. w67w95h5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. hans-wilhelm-geiger. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 6745. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  8. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb135168845. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. Krebs, AT (July 1956). «Hans Geiger: Fiftieth Anniversary of the Publication of His Doctoral Thesis, 23 July 1906». Science 124 (3213): 166. doi:10.1126/science.124.3213.166. PMID 17843412. Bibcode1956Sci...124..166K. 
  10. Rutherford E.; Geiger H. (1908). «An electrical method of counting the number of α particles from radioactive substances». Proceedings of the Royal Society of London, Series A (London) 81 (546): 141–161. doi:10.1098/rspa.1908.0065. ISSN 1364-5021. Bibcode1908RSPSA..81..141R. https://books.google.com/books?id=jaezAAAAIAAJ&pg=PA141#v=onepage&q&f=false. 
  11. Geiger H. (1913). «Über eine einfache Methode zur Zählung von α- und β-Strahlen (On a simple method for counting α- and β-rays)». Verhandlungen der Deutschen Physikalischen Gesellschaft 15: 534–539. 
  12. Campbell John (1999). Rutherford Scientist Supreme, AAS Publications. 
  13. H. Geiger and J.M. Nuttall (1911) "The ranges of the α particles from various radioactive substances and a relation between range and period of transformation," Philosophical Magazine, series 6, vol. 22, no. 130, pages 613-621. Δείτε επίσης: H. Geiger and J.M. Nuttall (1912) "The ranges of α particles from uranium," Philosophical Magazine, series 6, vol. 23, no. 135, pages 439-445.
  14. Geiger; Müller W. (1928). «Elektronenzählrohr zur Messung schwächster Aktivitäten (Electron counting tube for the measurement of the weakest radioactivities)». Die Naturwissenschaften (The Sciences) (Berlin/Heidelberg: Springer) 16 (31): 617–618. doi:10.1007/BF01494093. ISSN 0028-1042. Bibcode1928NW.....16..617G. 
  15. Δείτε επίσης:
    1. Geiger, H. and Müller, W. (1928) "Das Elektronenzählrohr" (The electron counting tube), Physikalische Zeitschrift, 29: 839-841.
    2. Geiger, H. and Müller, W. (1929) "Technische Bemerkungen zum Elektronenzählrohr" (Technical notes on the electron counting tube), Physikalische Zeitschrift, 30: 489-493.
    3. Geiger, H. and Müller, W. (1929) "Demonstration des Elektronenzählrohrs" (Demonstration of the electron counting tube), Physikalische Zeitschrift, 30: 523 ff.


Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]