Φορτ Ρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°30′51.44″N 123°14′33.75″W / 38.5142889°N 123.2427083°W / 38.5142889; -123.2427083

Φορτ Ρος
Russian chapel at Fort Ross (2016).jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Φορτ Ρος
38°30′51″N 123°14′37″W
ΧώραΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Διοικητική υπαγωγήΚαλιφόρνια
Ίδρυση1812
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Το σπίτι Κούσκοφ στο Φορτ Ρος

Το Φορτ Ρος (ρωσικά: Форт-Росс και αρχικά: Крѣпость Россъ, 'φρούριο Ρος') είναι ένα τέως ρωσικός οικισμός στην δυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής στη σημερινή κομητεία Σονόμα στην Καλιφόρνια. Μεταξύ 1812 και 1842 υπήρξε το κέντρο των νοτιότερων ρωσικών οικισμών στην Αμερική. Έχει γίνει αντικείμενο αρχαιολογικής μελέτης και σήμερα προστατεύεται ως ιστορικό μνημείο της Καλιφόρνιας και των Η.Π.Α. ενταγμένο στο ομώνυμο ιστορικό πάρκο.

Είναι ορόσημο της ιστορίας του ευρωπαϊκού επεκτατισμού καθώς βρίσκεται στο σημείο τομής της Ρωσικής και της Ισπανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Οι Η.Π.Α. κατέφτασαν στην περιοχή από τα ανατολικά το 1846.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταξύ 1806 και 1811 ο Νικολάι Ρεζάνοφ, αντιπρόσωπος της Ρωσο-αμερικανικής εταιρείας επισκέφτηκε τον ισπανικό οικισμό Γιερβα-Μπουένα (στο σημερινό Σαν Φρανσίσκο) και συμβούλεψε την ρωσική κυβέρνηση να εκμεταλλευθεί την αδυναμία που επεδείκνυε η ισπανική μοναρχία στις αμερικανικές της αποικίες λόγω της κατοχής της από το Ναπολέοντα και να καταλάβει την βόρεια Άνω Καλιφόρνια. Μετά από τις εξερευνήσεις του Ιβάν Αλεξάντροβιτς Κούσκοφ, ιδρύθηκε από τον ίδιο το Ρωσικό Φρούριο.

Εποικήθηκε από Ρώσους, Αλεούτιους και Πολωνούς στρατιώτες μαζί με ιθαγενείς και ντόπιους λευκούς. Ο σκοπός του οχυρού ήταν να λειτουργεί ως κέντρο αναφοράς της αγροτικής του ενδοχώρας που θα εφοδίαζε με τρόφιμα τη ρωσική αποικία της Αλάσκας. Μετά το 1821, όταν η Καλιφόρνια ενσωματώθηκε στο Μεξικό το φρούριο συνέχισε να κατοικείται από υποτελείς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η μικρή παραγωγή του και η διακοπή του παραθαλάσσιου διαδρόμου με την Αλάσκα ώθησε την αυτοκρατορία να το πουλήσει στον Μεξικανό πολίτη και γαιοκτήμονα Τζον Σάτερ. Από το 1848 βάσει της συνθήκης Γκουαδαλούπε Ιδάλγο η περιοχή πέρασε στον έλεγχο των Η.Π.Α. Από τα χέρια ενός ιδιώτη πέρασε στην εταιρεία California Historical Landmarks που με τη σύμπραξη της πολιτείας της Καλιφόρνια συντήρησε τις εγκαταστάσεις του οχυρού αν και από το 1970, μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά, παραμένει μονάχα ένα αυθεντικό οίκημα.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Miguel Mathes, La frontera ruso-mexicana, 1808-1842 México, SRE-AHD, 1990. 299 p.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]