Φοντάνα ντι Τρέβι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φοντάνα ντι Τρέβι
Fontana di Trevi
Trevi-Brunnen abends.jpg
Είδοςγλυπτό, αξιοθέατο και κρήνη
Αρχιτεκτονικήμπαρόκ αρχιτεκτονική
Γεωγραφικές Συντεταγμένες41°54′3″N 12°28′59″E
Διοικητική υπαγωγήΡώμη και municipio I[1]
ΤοποθεσίαPiazza di Trevi
ΧώραΙταλία[2]
Έναρξη κατασκευής1735
Ύψος26,385 6 μ.
ΥλικάRoman travertine και Μάρμαρο Καρράρα
ΑρχιτέκτοναςNicola Salvi και Giuseppe Pannini
ΔημιουργόςNicola Salvi
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος

Η Φοντάνα ντι Τρέβι (ιταλ. Fontana di Trevi) ή Κρήνη ντι Τρέβι, είναι σιντριβάνι στην περιοχή Τρέβι στη Ρώμη, στην Ιταλία. Είναι το μεγαλύτερο μπαρόκ σιντριβάνι της πόλης ύψους 25,9 μέτρων και πλάτους 49 μέτρων.[3] Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Νικόλα Σάλβι και ολοκληρώθηκε από τον Πιέτρο Μπράτσι.

Ιστορία μέχρι το 1629 της περιοχής του υδραγωγείου και του σιντριβανιού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Φοντάνα ντι Τρέβι τη νύχτα

Το όνομα "Φοντάνα ντι Τρέβι" σημαίνει "κρήνη στους τρεις δρόμους" (tre vie), στην κυριολεξία σημαίνει "κρήνη του τριδρόμου"[4] Το συντριβάνι αυτό σηματοδοτεί το τέλος[5] του "σύγχρονου" Άκουα Βέρτζινε, του ανακαινισμένου Άκουα Βίργκο, ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου το οποίο υδροδοτούσε την αρχαία Ρώμη. Το 19 μ.Χ., οι Ρωμαίοι τεχνίτες εντόπισαν με την υποτιθέμενη βοήθεια μιας παρθένου μια πηγή καθαρού νερού περίπου 13 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. (Αυτή η σκηνή αναπαρίσταται στην πρόσοψη του σημερινού σιντριβανιού.) Ωστόσο, το μήκος του υδραγωγείου είναι 22 χιλιόμετρα, γιατί δεν έχει ευθύγραμμο σχήμα. Το Άκουα Βίργκο οδηγούσε το νερό στα μπάνια Λουτρά του Αγρίππα. Υδροδότησε τη Ρώμη τουλάχιστον για τετρακόσια χρόνια[6]. Η καταστροφή των υδραγωγείων από Γότθους πολιορκητές το 537 με 538 ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την αστική ζωή της ύστερης κλασσικής Ρώμης. Οι Ρωμαίοι στο Μεσαίωνα υδροδοτούνταν από μολυσμένα πηγάδια και από τον επίσης μολυσμένο ποταμό Τίβερη.

Το Ρωμαϊκό έθιμο της κατασκευής ενός όμορφου σιντριβανιού στο τέλος ενός υδραγωγείου που έφερνε νερό στη Ρώμη επανήλθε το δέκατο πέμπτο αιώνα στην εποχή της αναγέννησης. Το 1453 ο πάπας Νίκολας Ε΄ τελείωσε τις επισκευές του Άκουα Βέρτζινε, έχτισε μια απλή λεκάνη σχεδιασμένη από τον ανθρωπιστή αρχιτέκτονα Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι για να σηματοδοτεί την άφιξη του νερού[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. archINFORM. 10072. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
  2. archINFORM. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
  3. «Trevi fountain». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2015. 
  4. Αν και έχουν προταθεί και άλλες ετυμολογίες. Αυτή είναι η σύγχρονη ετυμολογία που υιοθετήθηκε από τον Πίντο το 1986 και άλλους.
  5. Ο τεχνικός Ιταλικός όρος για ένα τέτοιο αποληκτικό συντριβάνι είναι μόστρα (mostra που σημαίνει έκθεση): Peter J. Aicher, "Terminal Display Fountains ("Mostre") and the Aqueducts of Ancient Rome" Phoenix 47.4 (Χειμώνας 1993:339-352).
  6. Pintochs. I and II.
  7. Hanns Gross, Rome in the Age of Enlightenment: the Post-Tridentine syndrome and the ancien régime. (Εκδόσεις Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ) 1990:28.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Trevi Fountain της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Συντεταγμένες: 41°54′03.15″N 12°28′59.4″E / 41.9008750°N 12.483167°E / 41.9008750; 12.483167