Υπεραγωγός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Υπεραγωγοί ονομάζονται τα υλικά (συνήθως μέταλλα και κεραμικά) τα οποία παρουσιάζουν μηδενική αντιστασιμότητα (ειδική αντίσταση) και κατ'επέκταση μηδενική ωμική αντίσταση (R=0). ΟΙ σχετικές μελέτες ξεκίνησαν το 1911 από τον Onnes και έδειξαν ότι ορισμένα μέταλλα, κάτω από μια κρίσιμη θερμοκρασία Τc (~4 Κ), εμφανίζουν μια απότομη μείωση της αντίστασης στη ροή συνεχούς ρεύματος, η οποία σχεδόν μηδενίζεται.

Σε έναν υπεραγωγό οι συγκρούσεις μεταξύ ατόμων και ηλεκτρονίων ελαχιστοποιούνται με αποτέλεσμα το ηλεκτρικό ρεύμα να ρέει ανεπηρέαστο και χωρίς καμία δυσκολία. Η θερμοκρασία κάτω από την οποία ένα υλικό γίνεται υπεραγωγός λέγεται κρίσιμη θερμοκρασία. Για τα περισσότερα μέταλλα η κρίσιμη θερμοκρασία είναι κοντά στο απόλυτο μηδέν.

Βλέπε επίσης Υπεραγωγιμότητα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]