Υβ Τανγκύ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Υβ Τανγκύ
Γέννηση 5  Ιανουαρίου 1900[1][2][3][4][5][6]
Παρίσι
Θάνατος 15  Ιανουαρίου 1955[1][2][3][4][5][6]
Γούντμπερυ
Αιτία θανάτου Εγκεφαλικό επεισόδιο και εγκεφαλική αιμορραγία
Υπηκοότητα Γαλλία και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σπουδές Λύκειο Σαν-Λουί
Ιδιότητα ζωγράφος και σκιτσογράφος
Σύζυγος Κέυ Σέιτζ
Καλλιτεχνικά ρεύματα υπερρεαλισμός

Ο Υβ Τανγκύ (πλήρες όνομα: Raymond Georges Yves Tanguy) (1900- 1955) ήταν γαλλικής καταγωγής Αμερικανός ζωγράφος, που με το ιδιότυπο ύφος των έργων του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο κίνημα του υπερρεαλισμού.[7] [8]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τανγκύ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1900. Ο πατέρας του ήταν συνταξιούχος ναυτικός γεγονός που τον οδήγησε να εργαστεί κι ο ίδιος στο σώμα του εμπορικού ναυτικού σε νεαρή ηλικία. Το 1922 ολοκληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις εγκατέλειψε το ναυτικό και επέστρεψε στη γενέτειρά του, για να παραδοθεί στις μποέμικες απολαύσεις στην προσπάθειά του να βρει την κλίση του. Ένας πίνακας του Ντε Κίρικο που είδε σε μια έκθεση τέχνης το 1923 τον εντυπωσίασε τόσο που καταπιάστηκε αμέσως με την ζωγραφική.[7] Οι πρώτες του ζωγραφικές δοκιμές ήταν εμπνευσμένες από την λαϊκή τέχνη, μέχρι που ο ποιητής και φίλος του Ζακ Πρεβέρ τον έφερε το 1925 σε επαφή με την ομάδα των σουρεαλιστών.[7]

Από το 1926 ο Τανγκύ έλαβε μέρος σχεδόν σε όλες τις σουρεαλιστικές εκθέσεις και παρουσιάσεις στο Παρίσι, κυρίως, αλλά και στην Γερμανία, μέχρι την οριστική του εγκατάσταση στις ΗΠΑ το 1939. Στην Αμερική παντρεύτηκε την ζωγράφο Κέυ Σέιτζ και μετά από μερικά χρόνια έγινε Αμερικανός υπήκοος. Συνέχισε να ζωγραφίζει και να εκθέτει τα έργα του ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στο Γούντμπερυ του Κονέκτικατ το 1955 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.[7]

Καλλιτεχνικό ύφος και κληρονομιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Indefinite Divisibility, 1942, λάδι σε καμβά

Αν και αυτοδίδακτος ο Τανγκύ είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει το δικό του προσωπικό ύφος από το 1927. Αρχικά πειραματίστηκε με τον αυτοματισμό, πράγμα που διαφαίνεται σε όλη του την καλλιτεχνική πορεία.

Οι πίνακες της πρώτης σουρεαλιστικής περιόδου του καλλιτέχνη απεικονίζουν αλλόκοτες μορφές που παραπέμπουν σε θαλάσσια ασπόνδυλα ή βραχώδεις σχηματισμούς που μοιάζουν να συνθέτουν γλυπτά. Οι φόρμες αυτές, που θυμίζουν αρκετά εκείνες του Μιρό, βρίσκονται συνήθως σε γυμνά, έντονα φωτισμένα τοπία με απέραντο ορίζοντα[8] ("Το Πέταγμα των Μπούφων", 1929, ιδιωτική συλλογή, Παρίσι· "Τέλος της σκηνής" , 1934, Παρίσι· "Ο Αέρας στον Καθρέφτη", 1939, ιδιωτική συλλογή, Νέα Υόρκη).[7]

Μετά την εγκατάστασή του στην Αμερική (1940) οι ζωγραφικές μορφές της πρώτης περιόδου ή συσσωματώματα γίνονται πιο στέρεα και οι δομές τους αποκτούν πολυπλοκότητα ("Άπειρη διαιρετότητα", 1942, Πινακοθήκη Ωλμπράιτ Νοξ, Μπάφαλο). Στα τελευταία χρόνια του, που υπήρξαν ιδιαίτερα παραγωγικά, οι πίνακες κατακλύζονται από τα συσσωματώματα, τα οποία καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο τον κενό χώρο ("Πολλαπλασιασμός των τόξων, 1954, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη).[7]

Το έργο του στο σύνολό του απεικονίζει έναν φανταστικό κόσμο που αναδύεται μέσα από το ασυνείδητο και τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων, κυρία χαρακτηριστικά του υπερρεαλιστικού κινήματος, στις ιδέες του οποίου ο Τανγκύ έμεινε πιστός προσφέροντας έτσι ουσιαστική στήριξη στην εξέλιξή του.[9]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Berlin State Library, Bavarian State Library, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb120276215. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Yves Tanguy». RKDartists. 76470.
  4. 4,0 4,1 (αγγλική γλώσσα) Benezit Dictionary of Artists. 2006. b00179455. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 «Encyclopædia Britannica» (αγγλική γλώσσα) biography/Yves-Tanguy. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 SNAC. w6qj86k0. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 "Τανγκύ, Υβ",Πάπυρους Λαρούς Μπριτάνικα, τομ. 56, σελ. 335. 
  8. 8,0 8,1 Read, Herbert (1986). Λεξικό Εικαστικών Τεχνών. Αθήνα: Υποδομή, σελ. 326. 
  9. Waldberg, Patrick (1982). Σουρεαλισμός. Αθήνα: Υποδομή, σελ. 212. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]