Τσαρλς Μ. Ράις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τσαρλς Μ. Ράις
Charles M. Rice.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση25  Αυγούστου 1952
Σακραμέντο
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιολόγος
ερευνητής
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Ροκφέλερ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςLasker-DeBakey Clinical Medical Research Award (2016)[1]
M. W. Beijerinck Prize for Virology (2007)[2]
InBev-Baillet Latour Health Prize (2016)[3]
Βραβείο Ρόμπερτ Κοχ (2015)[4][5]
Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας (2020)[6]
InBev-Baillet Latour Health Prize (2016)[7]
Ιστότοπος
www.rockefeller.edu/our-scientists/heads-of-laboratories/893-charles-m-rice/
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τσαρλς Μόεν Ράις (Charles Moen Rice, γεν. στις 25 Αυγούστου 1952)[8] είναι Αμερικανός ιολόγος και νομπελίστας, του οποίου το κύριο αντικείμενο έρευνας είναι ο ιός της ηπατίτιδας Γ. Είναι καθηγητής ιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ στην Νέα Υόρκη.

Ο Ράις είναι μέλος της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και πρόεδρος της Αμερικανικής Εταιρείας Ιολογίας από το 2002 μέχρι το 2003. Το 2016 παρέλαβε το Βραβείο Κλινικής Ιατρικής Έρευνας Λάσκερ-ΝτεΜπέικι, από κοινού μαζί με τους Ραλφ Φ. Β. Μπαρτενσλάγκερ και Μάικλ Ζ. Σοφία.[9][10] Μαζί με τον Μάικλ Χάφτον και τον Χάρβι Τζ. Άλτερ, είναι ο παραλήπτης του Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 2020 "για την ανακάλυψη του ιού της Ηπατίτιδας Γ."[11]

Εκπαίδευση και σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ράις αποφοίτησε με μπάτσελορ επιστημών στη ζωολογία από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ντέιβις το 1974. Το 1981 ολοκλήρωσε τις διδακτορικές τους σπουδές στην βιοχημεία από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, όπου μελέτησε τους ιούς του ριβονουκλεοτιδικού οξέους στο εργαστήριο του Τζέιμς Στράους. Παρέμεινε στο πανεπιστήμιο για τέσσερα χρόνια για να κάνει μεταδιδακτορική έρευνα.[12][13] Μετά τη μεταδιδακτορική του εργασία ο Ράις μετακόμισε στην πολιτεία της Ουάσινγκτον όπου έγινε επίκουρος καθηγητής της Σχολής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον το 1986 και καθηγητής το 2001.

Ο Ράις είναι ο καθηγητής Μόρις Ρ. και Κόριν Π. Γκρίνμπεργκ στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ[ασαφές] από το 2001. Είναι επίκουρος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και του Πανεπιστημίου Κορνέλ. Έχει διατελέσει μέλος επιτροπών στην Διοίκηση Τροφίμων και Φαρμάκων, στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.[12]

Ήταν ο αρχισυντάκτης του Journal of Experimental Medicine από το 2003 έως το 2007, του Journal of Virology από το 2003 έως το 2008 και του PLoS Pathogens από το 2005. Έχει συγγράψει πάνω από 400 εργασίες αναθεωρημένες από ομότιμους.[12]

Έρευνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενώ σπούδαζε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια συμμετείχε στην έρευνα για το γονιδίωμα του ιού Σίντμπις και στην θεώρηση των φλαβιιών ως ξεχωριστή οικογένεια ιών. Το στέλεχος του κίτρινου πυρετού που χρησιμοποίησε για την εργασία του χρησιμοποιήθηκε τελικά για την ανάπτυξη του εμβολίου για το κίτρινο πυρετό. Αυτό τον οδήγησε στο έργο του για τον σχετιζόμενο ιό της ηπατίτιδας C, έργο για το οποίο έχει λάβει αρκετά βραβεία και πιο πρόσφατα το βραβείο Νόμπελ.[8]

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.laskerfoundation.org/awards/#name=&award=&year=2016. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2020.
  2. «Charles Rice». Βασιλική ακαδημία τεχνών και επιστήμης της Ολλανδίας. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2020.
  3. «THE BAILLET LATOUR HEALTH PRIZE - 2019». Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2018.
  4. «Robert Koch Award». Robert Koch Foundation. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2018.
  5. «Robert-Koch-Preis». Robert Koch Foundation.
  6. www.nobelprize.org/prizes/medicine/2020/summary/.
  7. www.frs-fnrs.be/docs/Prix/FRS-FNRS_Historical_Baillet_Latour_health_prize.pdf. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2020.
  8. 8,0 8,1 Nair, P. (18 April 2011). «Profile of Charles M. Rice». Proceedings of the National Academy of Sciences 108 (21): 8541–8543. doi:10.1073/pnas.1105050108. PMID 21502493. 
  9. «The Rockefeller University » Scientists & Research». rockefeller.edu. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016. 
  10. «2016 Lasker~DeBakey Clinical Medical Research Award: Hepatitis C replicon system and drug development». The Lasker Foundation. 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2016. 
  11. 11,0 11,1 «Press release: The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2020». Nobel Foundation. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020. 
  12. 12,0 12,1 12,2 http://www.fondsbailletlatour.com/media/misc_media/2016-CV_RiceC.pdf
  13. «Charles M. Rice wins Lasker Award for groundbreaking work on the hepatitis C virus». The Rockefeller University. 13 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  14. «THE BAILLET LATOUR HEALTH PRIZE - 2018 HISTORICAL BACKGROUND» (PDF). FRNS. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.