Το Ψάθινο Καπέλο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το Ψάθινο Καπέλο
Lytras Nikolaos 001.jpeg
ΟνομασίαΤο Ψάθινο Καπέλο
ΔημιουργόςΝικόλαος Λύτρας
Έτος δημιουργίας1925
ΕίδοςΛάδι σε μουσαμά
Ύψος86 εκ.
Πλάτος66 εκ.
ΜουσείοΕθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Αριθμός καταλόγουΠ.492[1]
δεδομένα

Το Ψάθινο Καπέλο είναι ελαιογραφία του Νικολάου Λύτρα που δημιούργησε το 1925 και θεωρείται ως ένα από τα πιο τολμηρά και εντυπωσιακά έργα του πρώιμου ελληνικού Μοντερνισμού. Εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας.[1][2]

Το θέμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το θέμα απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα με ένα ψάθινο καπέλο σε ασπρισμένο αυλόγυρο σε νησιώτικο τοπίο μια ζεστή καλοκαιρινή ημέρα.[1][2]

Αισθητική ανάλυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι χαρακτηριστικό έργο του Λύτρα, που υπήρξε από τους πρωτοστάτες της Ομάδας Τέχνης, επηρεασμένος από τον εξπρεσιονισμό χωρίς όμως να παραμορφώνει το σχέδιο δουλεύοντας με ένταση το χρώμα.[1][3][4][5] Ο ζωγράφος χρησιμοποιεί έντονα και ζωντανά χρώματα, όλα τα γκριζογάλαζα ψυχρά στο κάτω μέρος, όλα τα πορτοκαλοκίτρινα θερμά προς τα πάνω. Σε αυτόν τον πίνακα κυριαρχούν τα χρώματα του βασικού κίτρινου με το συμπληρωματικό μωβ που χρωματίζουν τη φιγούρα με πλατιές ελεύθερες πινελιές, παχύρρευστο χρώμα και χειρονομιακή γραφή, δίνοντας έμφαση στον υλικό χαρακτήρα του χρώματος.[1][3][6][7]

Δείτε ακόμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Λύτρας Νίκος (1883 - 1927) Το ψάθινο καπέλο». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 Αφροδίτη Κούρια (2008). Νίκος Λύτρας: χτίζοντας με το χρώμα και το φως. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. ISBN 978-960-201-191-1. 
  3. 3,0 3,1 Όλγα Ζιρω· Ελένη Μερτζάνη· Δρ. Βασιλική Πετρίδου. «Κεφάλαιο 16 Οι δεκαετίες 1900-1930 (Α'μέρος) Εξπρεσιονισμός, Φωβισμός, ο Γαλάζιος Καβαλάρης, Κυβισμός, Φουτουρισμός». Ιστορία της Τέχνης, Γ' Γενικού Λυκείου. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών βιβλίων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016. 
  4. Α. Κωτίδης (1995). Ελληνική Τέχνη, Ζωγραφική 19ου αιώνα. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. ISBN 960-213-302-3. 
  5. Νέλλη Μισιρλή (1993). Ελληνική Ζωγραφική 18ος-19ος αιώνας. Αθήνα: εκδ. Αδάμ. ISBN 9789607188304. 
  6. Επικ. Καθηγήτρια Αρετή Αδαμοπούλου. «Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη Η μεσοπολεμική εικαστική παραγωγή στην Ελλάδα. Πολιτική και τέχνη στο μεσοπόλεμο: το κόμμα των Φιλελευθέρων και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου» (PDF). Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Ανοιχτά Ακαδημαϊκά μαθήματα. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016. 
  7. Μανόλης Βλάχος Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης Πανεπιστημίου Αθηνών. «Η γένεση της νεώτερης ελληνικής ζωγραφικής, 1830-1930 Από τη Συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος» (PDF). Τράπεζα της Ελλάδος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016.