Τιπαζά
Συντεταγμένες: 36°35′39.05″N 2°26′34.88″E / 36.5941806°N 2.4430222°E
| Τιπαζά | |
|---|---|
Πανοραμική άποψη της πόλης | |
| 36°35′39″N 2°26′35″E | |
| Χώρα | Αλγερία |
| Διοικητική υπαγωγή | Διαμέρισμα Τιπαζά |
| Πληθυσμός | 25.225 (2008)[1] |
| Ταχ. κωδ. | 42000 |
| Ζώνη ώρας | UTC+01:00 |
Η Τιπαζά (πρώην Τεφεσέντ, Σενουά-βερβερικά: Μπαζάρ, ⴱⴰⵣⴰⵔ, αραβικά: تيپازة) είναι βερβερόφωνη πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στην Αλγερία. Όταν αποτελούσε τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ονομαζόταν Τιπάσα. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε το 1857 και είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα αρχαία της μνημεία και τις παραλίες της. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 25.225 κατοίκους.[2]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αρχαία ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Τιπάσα, όπως ονομαζόταν τότε η πόλη, ήταν παλιός καρχηδονιακός εμπορικός σταθμός ο οποίος κατακτήθηκε από την Αρχαία Ρώμη. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε στρατιωτική αποικία από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο για την κατάκτηση των βασιλείων της Μαυριτανίας.[3]
Στη συνέχεια έγινε ισοπολίτιδα πόλη με την ονομασία Colonia Aelia Tipasensis, η οποία έφθασε στους 20.000 κατοίκους κατά τον 4ο αιώνα, σύμφωνα με τον Στεφάν Γκσελ.[4]
Η πόλη λειτούργησε ως σημαντικό χριστιανικός κόμβος κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων της ρωμαϊκής διακυβέρνησης, με τρεις βασιλικές.
Η Τιπάσα καταστράφηκε από τους Βανδάλους το 430 μ.Χ., αλλά ανακατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς ένα αιώνα αργότερα. Στα τέλη του έβδομου αιώνα η πόλη κατεδαφίστηκε από τις δυνάμεις των Ομεϋαδών και ερειπώθηκε.[5]
Τον 19ο αιώνα ο τόπος αποικίστηκε και πάλι. Πλέον η πόλη αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό στην Αλγερία, κυρίως λόγω των αρχαιολογικών ευρημάτων της Τιπάσα.[6]
Η πόλη και τα περίχωρά της αποτελούν τη μεγαλύτερη βερβερόφωνη κοινότητα της δυτικής Αλγερίας, των Σενουά.
Αξιοσημείωτα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην Τιπαζά πέρασε τα χρόνια της νιότης του ο, βραβευμένος με Νομπέλ για το συγγραφικό του έργο, Αλμπέρ Καμύ για την οποία και γράφει στο γνωστό δοκίμιό του, Το Καλοκαίρι.
«... Ο κόσμος ξανάρχιζε κάθε μέρα στην Τιπαζά μέσα σ' ένα φως καινούριο πάντα. Ω φως! Κραυγή όλων των ηρωών σε αρχαίο δράμα, μπροστά στο πεπρωμένο τους. Το τελευταίο τούτο καταφύγιο ήταν και δικό μας και τώρα το 'ξερα. Στην καρδιά του χειμώνα, ανακάλυπτα επιτέλους πως φύλαγα μέσα μου ένα αήττητο καλοκαίρι[7]».
Φωτογραφίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αρχαιολογικά ευρήματα της Τιπάσα
- Βασιλική του Αγίου Κρισπίνου
- Βασιλικό Μαυσωλείο της Μαυριτανίας
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Population résidente des ménages ordinaires et collectifs (MOC) selon la commune de résidence et le sexe et le taux d'accroissement annuel moyen (1998-2008)». National Office of Statistics. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020.
- ↑ «Population résidente des ménages ordinaires et collectifs (MOC) selon la commune de résidence et le sexe et le taux d'accroissement annuel moyen (1998-2008)» (PDF). www.ons.dz. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020.
- ↑ «Tipasa». UNESCO World Heritage Centre (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020.
- ↑ Devijver, Hubert (1992). The equestrian officers of the Roman imperial army. Leipzig: F. Steiner. σελ. 253. ISBN 978-3-515-06179-7.
- ↑ Toutain, Jules. «Fouilles de M. Gsell à Tipasa : Basilique de Sainte Salsa». Mélanges d'archéologie et d'histoire 11 (1): 179–185. doi:. http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/mefr_0223-4874_1891_num_11_1_6684.
- ↑ Boda, Sharon La (1994). International Dictionary of Historic Places: Middle East and Africa. Chicago: Taylor & Francis. σελ. 697. ISBN 978-1-884964-03-9.
- ↑ Καμύ, Αλμπέρ. Το Καλοκαίρι. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη. σελ. 109 - 110. ISBN 978-960-360-969-8.