Τιντινναμπούλουμ (αρχαία Ρώμη)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις του όρου, δείτε: Τιντινναμπούλουμ (αποσαφήνιση).
Παράσταση πολυφαλικού Ερμή ο οποίος διαθέτει 4 επιπλέον φαλλούς στο κεφάλι, με τα κουδούνια να θεωρείται πως κρεμόταν από τους κρίκους στα άκρα των 2 μεγαλύτερων σε μέγεθος φαλλών, Πομπηία, Μουσείο της Νάπολης

Το τιντινναμπούλουμ (λατινικά: tintinnabulum, επίσης γνωστά και ως tintinnum / τιντίννουμ)[1] στην αρχαία ρωμαϊκή κοινωνία αποτελούσε φαλλόσχημο μελωδό (μικρή κατασκευή που παράγει ήχο με την κίνηση του αέρα) ή συστοιχία κουδουνιών.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνήθως διέθεταν την μορφή φαλλού (φασίνους) ο οποίος διέθετε μαγικές αποτροπαϊκές ιδιότητες ώστε να προστατεύει από το κακό μάτι και να προσφέρει ευδαιμονία. Τα τιντινναμπούλα, κρεμόταν στον εξωτερικό χώρο των κτηρίων σε τοποθεσίες όπως κήπους, στοές, αλλά και καταστήματα, όπου ο άνεμος τα έκανε να κουδουνίζουν.[2]

Υπήρχαν επίσης και σε χειροκίνητη μορφή, με τέτοια δείγματα να έχουν ανακαλυφθεί σε ναούς και να θεωρείται πως διέθεταν και θρησκευτική χρήση.[3] Παρόμοια δείγματα με περίτεχνη διακόσμηση έχουν βρεθεί και σε ετρουσκικές αρχαιολογικές τοποθεσίες, αναπαριστώντας γυναίκες οι οποίες πλέκουν.[4] Τοποθετούνταν επίσης γύρω από τον λαιμό παραγωγικών ζώων όπως άλογα και πρόβατα ώστε να εντοπίζονται από τον ήχο των κουδουνιών, αλλά και ίσως επίσης ως αποτροπαϊκά σύμβολα.[5]

Φωτογραφικό υλικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. J.N. Adams, The Regional Diversification of Latin, 200 BC–AD 600 (Cambridge University Press, 2007), p. 321.
  2. «Bronze phallic wind chime (tintinabulum. Highlights from the British Museum. 
  3. Duncan Fishwick, Imperial Cult in the Latin West (Brill, 1990), vol. II.1, pp. 504-5.
  4. Larissa Bonfante, Etruscan Life and Afterlife: A Handbook of Etruscan Studies (Wayne State University Press, 1986), p. 252.
  5. Adams, Regional Diversification, p. 321.

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Sex or symbol: erotic images of Greece and Rome by Catherine Johns, The British Museum Press (1982) (ISBN 0-7141-8042-4)
  • Eros in Pompeii: the erotic art collection of the Museum of Naples by Michael Grant, Antonia Mulas, Museo nazionale di Napoli (1997)
  • Experiencing Rome: culture, identity and power in the Roman Empire by Janet Huskinson, Routledge, (2000) p. 171
  • Herculaneum, Italy's buried treasure by Joseph Jay Deiss (1989) p. 38
  • The Roman cultural revolution by Thomas N. Habinek, Alessandro Schiesaro (1997) p. 171

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]