Ταρρακωνική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Ταρρακωνική (λατινικά: Tarraconensis) ήταν μια επαρχία αρχικά της ρωμαϊκής Ιβηρίας και στη συνέχεια του Βησιγοτθικού Βασιλείου. Ιδρύθηκε το 27 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο και περιελάμβανε τα εδάφη της πρώην Εντεύθεν Ιβηρίας, την κεντρική, βόρεια και ανατολική Ιβηρική χερσόνησο. Πρωτεύουσά του ήταν η Τάρρακο. Ως επαρχία ανήκε στην κατηγορία των «αυτοκρατορικών», δεδομένης της ύπαρξης σε αυτήν πυρήνων αντίστασης στην ρωμαϊκή εξουσία.[1]

Από το 284 κι έπειτα, με τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού, το βορειοδυτικό και νότιο της κομμάτι αποκόπηκαν, διαμορφώνοντας τις επαρχίες της Γαλικίας και της Καρχηδονιακής αντίστοιχα.[2] Ο πληθυσμός της κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ. φέρεται να κυμαινόταν γύρω στα 3.500.000.[3]

Οργάνωση της επαρχίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λεγεώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επαρχία χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά ανεπτυγμένο δίκτυο αστικών πυρήνων, που εντοπίζονταν κυρίως στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου και τη μεσογειακή ακτή. Σημαντικές πόλεις, πέραν της πρωτεύουσας ήταν η Ιλέρντα, η Καισαραυγούστα, η Βαλέντια και η Νέα Καρχηδόνα.[4]

Μετά τους Κανταβρικούς Πολέμους (26 π.Χ.- 19 μ.Χ.), στην Ταρρακωνική εγκαταστάθηκαν τρεις λεγεώνες:

  • Η X Gémina, στη σημερινή Θαμόρα, μέχρι το 63 όταν στάλθηκε στην Παννονία από τον Νέρωνα.
  • Η IV Μacedonia, κοντά στη σημερινή Παλένθια, μέχρι το 43 όταν επανεγκαταστάθηκε στην Γερμανία από τον Κλαύδιο Α΄.

Παράλληλα υφίσταντο αρκετά βοηθητικά σώματα.

Συγκοινωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικό ήταν το ρωμαϊκό οδικό δίκτυο. Οι τρεις πιο σημαντικές οδικές αρτηρίες ήταν οι εξής:[5]

Στην Κανταβρική θάλασσα, το πιο σημαντικό λιμάνι ήταν η Oiasso, η σημερινή Γκιπούθκοα, από όπου εξήγαντο τα προϊόντα της κοιλάδας του Έβρου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), Atlas histórico de España y Portugal, Sintesis, Μαδρίτη. σελ. 61.
  2. López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), Atlas histórico de España y Portugal, Sintesis, Μαδρίτη. σελ. 67.
  3. K. J. Beloch, La popolazione del mondo greco-romano. Con appendici, Arnaldo Forni Editore, Reimpresión anastática de la edición de 1909, Bologna, 1977, pp 401-402
  4. López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), Atlas histórico de España y Portugal, Sintesis, Μαδρίτη. σελ. 70.
  5. López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), Atlas histórico de España y Portugal, Sintesis, Μαδρίτη. σελ. 69.