Συνηγορία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συνηγορία είναι δραστηριότητα από ένα άτομο ή μια ομάδα με στόχο να επηρεάσει τις αποφάσεις εντός πολιτικών, οικονομικών ή κοινωνικών συστημάτων και ιδρυμάτων. Η συνηγορία περιλαμβάνει δραστηριότητες και εκδόσεις με στόχο να επηρεάσει τη δημόσια πολιτική, τους νόμους και προϋπολογισμούς χρησιμοποιώντας τα γεγονότα, τις σχέσεις, τα μέσα ενημέρωσης για να εκπαιδεύσουν τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και το κοινό. Η συνηγορία μπορεί να περιέχει πολλές δράσεις, όπου ο άνθρωπος ή μια οργάνωση δημιουργούν εκστρατείες που προβάλλουν τα μέσα ενημέρωσης, κάνουν δημόσιες ομιλίες, κ.ο.κ. Το λόμπινγκ είναι μορφή συνηγορίας όπου γίνεται άμεση προσέγγιση προς τους νομοθέτες για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ή συγκεκριμένο μέρος της νομοθεσίας.

Η έννοια της συνηγορίας βρίσκει πολλές εφαρμογές στον τομέα της ψυχικής υγείας. Η συνηγορία είναι ιδιαιτέρως απαραίτητη για τα άτομα με ψυχική αναπηρία τα οποία υποφέρουν, παρά τη σταδιακή αποϊδρυματοποίηση και την παροχή υπηρεσιών στην κοινότητα, από τις συνδυαστικές επιπτώσεις νομοθεσίας που σε πολλές περιπτώσεις λειτουργεί απαξιωτικά για αυτά, τις επιπτώσεις των φαρμάκων και των εφαρμοζόμενων θεραπειών και την υποχρηματοδότηση των κοινοτικών υπηρεσιών.

Χαρακτηριστικό της συνηγορίας στο χώρο της ψυχικής υγείας είναι η υποστήριξη των χρηστών υπηρεσιών υγείας να εκφραστούν και ταυτόχρονα να πεισθούν οι πάροχοι υπηρεσιών, να τους ακούσουν. Με τον τρόπο αυτό, δεν διευκολύνεται απλά η διατύπωση των θέσεων του συνηγορούμενου, αλλά διασφαλίζεται ότι οι απόψεις αυτές ακούγονται και λαμβάνονται υπόψη.

Είναι βασικό να τονιστεί ότι ο συνήγορος δεν εκφέρει δική του γνώμη και δεν δίνει συμβουλές στον συνηγορούμενο, αλλά αντίθετα παρέχει υποστήριξη και πληροφόρηση προκειμένου το άτομο με ψυχική αναπηρία να έχει την κατάλληλη πληροφορία και να κάνει το ίδιο την επιλογή του.

Γίνεται έτσι σαφές ότι η συνηγορία είναι μια διαδικασία η οποία σχετίζεται με την κοινωνική θεώρηση της αναπηρίας, καθώς αντιλαμβάνεται τα άτομα με αναπηρία,ως φορείς ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ενώ εστιάζει κυρίως στην αλληλεπίδραση με τα εμπόδια που προκαλούνται από το περιβάλλον, την κουλτούρα και την συμπεριφορά και όχι από τα λειτουργικά προβλήματα της ίδιας της ασθένειας. [1]





[2]

Η έρευνα επίσης ξεκινά να διευθετεί το πως οι ομάδες συνηγορίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά[3] χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να ενθαρρύνουν την συλλογική ενασχόληση και δράση.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημητρίου Τσάτσου (2012). Ανάπτυξη και ρόλος του κινήματος αυτοσυνηγορίας σε άλλες χώρες (Έρευνα). Αθήνα: Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία.
  2. «Lobbying Versus Advocacy: Legal Definitions». NP Action. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010. 
  3. Obar, Jonathan (4 December 2014). «Canadian Advocacy 2.0: A Study of Social Media Use by Social Movement Groups and Activists in Canada». Canadian Journal of Communication.