Σονάτα για πιάνο No. 7 (Μότσαρτ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

H Σονάτα για πιάνο No. 7 σε ντο μείζονα, K. 309 (284b) είναι σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε το 1777, και αποτελείται από τρία μέρη: Ι) Allegro con spirito, ΙΙ) Andante un poco adagio σε Φα μείζονα και ΙΙΙ) Rondo. Μία τυπική εκτέλεση του διαρκεί περίπου 16 λεπτά.

Ο Μότσαρτ, έγραψε το έργο αυτό κατά την περίοδο παραμονής του στο Παρίσι (1777-1778). Η σονάτα ολοκληρώθηκε τις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου του 1777. Το δεύτερο μέρος της σονάτας είναι ένα "πορτρέτο" της μαθήτριας του, Ρόουζ Κάναμπιχ, της 13χρονης κόρης του Kapellmeister του Μέινχεμ, Κρίστιαν Κάναμπιχ.[2] Σε κριτική που άσκησε ο πατέρας του Μότσαρτ, Λέπολντ, είπε ότι πρόκειται για μία περίεργη σύνθεση, γράφοντας ότι έχει κάτι από το στυλ του Μέινχεμ, αλλά ελάχιστα έχει επηρεαστεί το στυλ του ίδιου του συνθέτη.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Benward & Saker (2009). Music in Theory and Practice: Volume II, p.151. Eighth Edition. (ISBN 978-0-07-310188-0).
  2. Marshall, Robert, Eighteenth-century keyboard music, p. 289-290, Routledge, New York (2003) (ISBN 0-415-96642-6)
  3. Sadie, Stanley, Mozart: The Early Years 1756-1781, p 442-443, Oxford University (2006), (ISBN 978-0-19-816529-3)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]