Σλόσκιρχε (Κένιγκσμπεργκ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σλόσκιρχε
ID004527 D106 KbgSchlosskirchKbgAussen.jpg
ΤοποθεσίαΔεύτερο επίπεδο, Κάστρο Κένιγκσμπεργκ,
Κένιγκσμπεργκ, Γερμανία
ΧώραΓερμανία
ΔόγμαΛουθηρανισμός
Ιστορία
Ίδρυση1584
ΙδρυτήςΒλάσιος Μπέρβαρτ της Στουτγκάρδης
Αφιέρωση1594
Γεγονότα18 Ιανουαρίου 1701: Στέψη Φρειδερίκου Α΄ της Πρωσίας
18 Οκτωβρίου 1861: Στέψη Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας
Αρχιτεκτονική
Κατεδάφιση1968

Το Σλόσκιρχε ή Schloßkirche (στα γερμανικά «εκκλησία του κάστρου») ήταν Προτεσταντική εκκλησία η οποία βρισκόταν εντός του Καστρου του Κένιγκσμπεργκ στο Κένιγκσμπεργκ της Γερμανίας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρίσμα του Βασιλέα Φρειδερίκου Α΄

Η κατασκευή του Λουθηρανικού παρεκκλησιού μαζί με το δυτικό τμήμα της νότιας πτέρυγας του κάστρου ξεκίνησε το 1584 υπό την καθοδήγηση του Βλάσιου Μπέρβαρτ της Στουτγκάρδης.[1] Ευρισκόμενη στο δεύτερο επίπεδο του κάστρου, η μονόκλιτη εκκλησία διέθετε μία ξύλινη αίθουσα με ξύλινες καμάρες, γυψομάρμαρο, καθώς και ολλανδικής επιρροής ανάγλυφη διακόσμηση.[2] Η μεγάλων διαστάσεων Moskowitersaal (Αίθουσα των Μοσχοβιτών) βρισκόταν στο επάνω πάτωμα. Το 1594, η εκκλησία αφιερώθηκε από τον Σεμπάστιαν Αρτόμεντες, πάστορα στον Καθεδρικό του Κένιγκσμπεργκ.[3] Σάπια ξύλα ανακαλύφθηκαν στα υπόγεια, ωστόσο, και μετά από την περίοδο 1602-08 τα αρχικά ξύλινα θεμέλια αντικαταστάθηκαν από διπλά επενδυμένη αστρική θολοδομία με γρανιτένιες κολόνες από τους Χανς Βίσμαρ και Τιμοτέους Γιουστ, αρχιτέκτονες από το Έλμπινγκ.[4] Μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης η πλέον δίκλιτη εκκλησία διέθετε λεπτές γρανιτένιες κολόνες και έναν αστεροειδή θόλο. Τα πρώτα Καλβινιστικά κηρύγματα στην πλέον δίκλιτη εκκλησία έλαβαν χώρα το 1641.[5]

Στέψη του Βασιλέα Γουλιέλμου Α΄ από τον Άντολφ Μέντζελ

Στις 17 Ιανουαρίου 1701, ο Εκλέκτορας Φρειδερίκος Γ΄ ίδρυσε το Τάγμα του Μαυραετού. Την επόμενη ημέρα έστεψε τον εαυτό του ως Φρειδερίκο Α΄, Βασιλιά στην Πρωσία, στην πτέρυγα Άλμπρεχτσμπραου του κάστρου, που ακολουθήθηκε από το χρίσμα του στο Σλόσκιρχε. Η εκκλησία διακοσμήθηκε με χρυσά και κόκκινα πανιά, δύο θρόνοι τοποθετήθηκαν εμπρός στην Αγία Τράπεζα, ενώ η Ελβετική Φρουρά και αξιωματούχοι της αυλής ήσαν ευπρεπώς ντυμένοι. Ο Μπένγιαμιν Ουρσίνους εκπροσώπησε τον Καλβινιστικό κλήρο, ενώ ο Μπέρνχαρντ φον Σάντεν εκπροσώπησε τους Λουθηρανούς. Σχεδόν 4.000 καλεσμένοι έδωσαν το παρόν στην τελετή της στέψης.[6] Από την περίοδο 1705-10, ο Γιόαχιμ Λούντβιχ Σούλταϊς φον Ούνφριντ διακόσμησε την εκκλησία με στοές, βασιλικό θεωρείο, καθώς και έναν υπερυψωμένο άμβωνα.[3]

Η κηδεία της Βασίλισσας Λουίζας της Πρωσίας έλαβαν χώρα στην εκκλησία στις 11 Σεπτεμβρίου 1810. Ο Oberbürgermeister Άουγκουστ Βίλχελμ Χάιντεμαν απέδωσε το εγκώμιο, το Requiem του Μότσαρτ και ο μεσσίας του Χέντελ εκτελέστηκαν ζωντανά, ενώ 2.500 κεριά κάηκαν. Το 1816, το Schlosskirche άρχισε να χρησιμεύει επίσης ως παρεκκλήσι για τη φρουρά του κάστρου (Garnisonkirche).[3]

Στις 18 Οκτωβρίου 1861, ο Γουλιέλμος Α΄ έστεψε εαυτόν βασιλέα εντός της εκκλησίας, ο πρώτος Πρώσος βασιλέας που έκανε κάτι τέτοιο στο Κένιγκσμπεργκ από την εποχή του Φρειδερίκου Α΄.[7][8] Ένα εμβατήριο στέψης που γράφτηκε ειδικά από τον Τζάκομο Μέγιερμπεερ προς τιμήν της περίστασης αυτής εκτελέστηκε στην Moskowitersaal.[9] Ο Βίλχελμ Τάουμπερτ πήρε την θέση του άρρωστου Μέγιερμπεερ στην διεύθυνση της εορταστικής συναυλίας στην Χόφκαπελε.[10]

Ως μέρος του Κάστρου του Κένιγκσμπεργκ, το Schlosskirche καταστράφηκε από τον Βομβαρδισμό του Κένιγκσμπεργκ το 1944 και την Μάχη του Κένιγκσμπεργκ του 1945 στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα ερείπια της εκκλησίας αφαιρέθηκαν το 1968, όταν πλέον η πόλη ήταν γνωστή με την ονομασία Καλίνινγκραντ.

Διακόσμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλεξάντερ Κράουζε σχεδίασε αναπαραστάσεις της Φίδες, της Σπες, της Caritas, καθώς και της Γιουστίτια στα διακοσμητικά τμήματα των κολόνων της εκκλησίας το 1606. Ο αστροειδής θόλος περιελάμβανε γυψομάρμαρο από τον Χανς Βίντραουχ το οποίο χρονολογείται από το 1589, ενώ το γυψομάρμαρο της οροφής ήταν από τον Ματίας Πέρτσελ την περίοδο 1706-08.[3] Ο μπαρόκ αρχιτεκτονικής υψηλός άμβωνας της εκκλησίας, ένας από τους πρώτους στην Ανατολική Πρωσία, διακοσμήθηκε με ξύλινα γλυπτά, τα οποία είναι πιθανότερο να φιλοτεχνήθηκαν από τον Πέρτσελ το 1710. Το εκκλησιαστικό όργανο σχεδιασμένο από τον Γ. Χ. Τροστ και τον Άνταμ Γκότλομπ Κασπαρίνι το 1732.[11] Η εκκλησία διακοσμήθηκε επίσης με τους θυρεούς του Τάγματος του Μαυραετού.

Έκθεση Φωτογραφιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Albinus, p. 276
  2. Dehio, p .306
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Mühlpfordt Königsberg, p. 128
  4. Dehio, p. 307
  5. Gause I, p. 452
  6. Gause II, pp. 4-5
  7. Baedeker p. 247
  8. Gause II, p. 554
  9. Via Regia, p. 136
  10. Gause II, p. 555
  11. Mühlpfordt Königsberger, p. 226

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συντεταγμένες: 54°42′37″N 20°30′39″E / 54.7102°N 20.5108°E / 54.7102; 20.5108