Σκεπαστός Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σκεπαστός Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης
Είδοςιππόδρομος και πρώην κτίριο ή κατασκευή
ΑρχιτεκτονικήΒυζαντινή αρχιτεκτονική
Διοικητική υπαγωγήΚωνσταντινούπολη
ΧώραΤουρκία

Ο Σκεπαστός Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης ήταν χώρος ψυχαγωγίας, αλλά και δικαστικός χώρος, μικρός ιππόδρομος στην πόλη της Κωνσταντινούπολης και στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία[1]. Ο Ιππόδρομος ήταν ιδιωτικός, για τον αυτοκράτορα, βρισκόταν μέσα στο Παλάτι της Δάφνης ή παλάτι του Μεγάλου Κωνσταντίνου ή Ιερόν παλάτιον και ήταν εξίσου παλιός όσο ο Μεγάλος Ιππόδρομος. Συγκεκριμένα βρισκόταν στις χαμηλότερες βαθμίδες του παλατιού και ήταν κήπος με τη μορφή ιπποδρόμου που αναφέρεται πρώτη φορά τον 9ο αιώνα[2].

Τα Πάτρια αναφέρουν ότι κατασκευάστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο για να ασκούνται σε αυτόν οι αυτοκράτορες[3]. Ονομάστηκε μάλιστα σκεπαστός επειδή αργότερα οι βαθμίδες γύρω από τον στίβο άσκησης σκεπάστηκαν και έγιναν αίθριο[3]. Από κάποιους ερευνητές ταυτίζεται με τον Καβαλάρην που αναφέρεται σε διάφορες πηγές[3]. Ο ιππόδρομος χρησιμοποιούνταν και για αυλικές τελετές, επίσης εκεί στάθμευε η αυτοκρατορική φρουρά [4].

Ο ιππόδρομος ήταν το κεντρικό δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης, αποκαλούνταν δικαστήριο του Δρουγγάριου ή του Ιπποδρόμου ενώ λειτουργούσε κι ένα δεύτερο το δικαστήριο του Βήλου[5]. Στον σκεπαστό ιππόδρομο είχε την έδρα του ο Δρουγγάριος της βίγλης[4] αλλά και οι Κριτές της βίγλης όπου εκδίκαζαν εκεί υποθέσεις[6]. Ο Δρουγγάριος ήταν ο ανώτερος όλων των δικαστών της αυτοκρατορίας και λειτουργούσε σαν σημερινός υπουργός δικαιοσύνης[7]. Οι εκδικάσεις των υποθέσεων γίνονταν σε "κελιά" που μαρτυρούνταν ότι είχε ο ιππόδρομος, κάτι που αμφισβητείτε από σύγχρονους ερευνητές που δεν δέχονται ότι ο ιππόδρομος είχε κελιά ή άλλα κτίσματα και ταυτίζουν από κάποιους τα κελιά με τις αψίδες του Μεγάλου ιπποδρόμου[6] ή κατά άλλους τα κελιά ήταν παρακείμενα κτίρια στον ιππόδρομο[8].

Τον 8ο αιώνα φαίνεται ο ιππόδρομος να καταργήθηκε και να χρησιμοποιείτε ο χώρος του σαν είσοδος του παλατιού[4], ενώ συνέχισε σαν δικαστήριο να εκδικάζονται εκεί υποθέσεις έως τουλάχιστον της Λατινικής κατάκτησης της πόλης[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γιατσής, σελ. 21
  2. Kostenec Jan, «Παλάτι της Δάφνης», Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Κωνσταντινούπολη
  3. 3,0 3,1 3,2 Γκουτζιουκώστας, σελ. 88
  4. 4,0 4,1 4,2 Γκουτζιουκώστας, σελ. 89
  5. Γκουτζιουκώστας, σελ. 96
  6. 6,0 6,1 Γκουτζιουκώστας, σελ. 90
  7. 7,0 7,1 Γκουτζιουκώστας, σελ. 101
  8. Γκουτζιουκώστας, σελ. 91

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]