Πόλεμος του ποδοσφαίρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πόλεμος των Εκατό Ωρών
Honduras-CIA WFB Map.png
Χάρτης της Ονδούρας, στην οποία έγινε το
μεγαλύτερο μέρος της μάχης
Χρονολογία 14–18 Ιουλίου 1969
Τόπος Ελ Σαλβαδόρ-Ονδούρα
Έκβαση Status quo ante bellum
Κατάπαυση του πυρός έπειτα από παρέμβαση του OAS
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
30.000 (Επίγειες δυνάμεις)
1.000 (Εναέριες δυνάμεις)
23.000 (Επίγειες δυνάμεις)
600 (Εναέριες δυνάμεις)
Απολογισμός
900 (μαζί με πολίτες)
2.100 (μαζί με πολίτες)

Με το όνομα Πόλεμος του ποδοσφαίρου (ισπανικά: La guerra del fútbol) ή Πόλεμος των 100 ωρών είναι γνωστός ο τετραήμερος πόλεμος του 1969 μεταξύ της Ονδούρας και του Ελ Σαλβαδόρ. Αιτία του πολέμου ήταν οι τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών λόγω πολιτικών διαμαχών κυρίως στο ζήτημα της μετανάστευσης από το Ελ Σαλβαδόρ στην Ονδούρα. Η αφορμή δόθηκε από τις έντονες ταραχές που ξέσπασαν κατά την διάρκεια του δεύτερου προκριματικού γύρου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1970. Στις 14 Ιουλίου του 1969 ο στρατός του Ελ Σαλβαδόρ επιτέθηκε στην Ονδούρα. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS) ανέλαβε τις διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός, η οποία επιτεύχθηκε στις 20 Ιουλίου, ενώ ο στρατός του Ελ Σαλβαδόρ αποσύρθηκε στις αρχές Αυγούστου.

Προπαρασκευή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ συναντήθηκαν σε έναν προκριματικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970. Υπήρξαν αψιμαχίες μεταξύ των οπαδών στο πρώτο παιχνίδι στην πρωτεύουσα της Ονδούρας, Τεγκουσιγκάλπα, στις 8 Ιουνίου του 1969, το οποίο η Ονδούρα κέρδισε με 1–0. Το δεύτερο παιχνίδι, στις 15 Ιουνίου του 1969 στην πρωτεύουσα του Ελ Σαλβαδόρ, Σαν Σαλβαδόρ, στο οποίο η γηπεδούχος επικράτησε με 3–0, ακολουθήθηκε από ακόμη μεγαλύτερη βία.[1] Ακολούθησε ένας αγώνας κατάταξης που πραγματοποιήθηκε στην Πόλη του Μεξικού στις 26 Ιουνίου του 1969. Το Ελ Σαλβαδόρ κέρδισε το αποφασιστικό τρίτο παιχνίδι με 3–2 στην παράταση. Την ίδια ημέρα, το Ελ Σαλβαδόρ διέκοψε όλους τους διπλωματικούς δεσμούς με την Ονδούρα, δηλώνοντας ότι « η κυβέρνηση της Ονδούρας δεν έχει λάβει αποτελεσματικά μέτρα για την τιμωρία αυτών των εγκλημάτων που συνιστούν γενοκτονία ούτε έχει δώσει εγγυήσεις για αποζημίωση ή αποζημίωση για τις ζημίες που προκλήθηκαν στους πολίτες του Ελ Σαλβαδόρ ».[2]

Επακόλουθα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έντεκα χρόνια μετά, στις 30 Οκτωβρίου, τα δύο κράτη υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης και έθεσαν τις συνοριακές τους διαφορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το 1992 το Διεθνές Δικαστήριο επιδίκασε το μεγαλύτερο μέρος των αμφισβητούμενων εδαφών στην Ονδούρα και το 1998 η Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ υπέγραψαν συνθήκη οριοθέτησης των συνόρων για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου. Μέχρι τις αρχές του 2006 η διαδικασία της οριοθέτησης δεν είχε ολοκληρωθεί, εντούτοις η Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ έχουν ομαλές διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις.[3]

Μήνυμα από τον Πρόεδρο Φιδέλ Σάντσες Ερνάντες, 18 Ιουλίου, 1969.
Ο Δήμαρχος Χόρχε Κολίντρες Ρέγες (δεξιά) από την Ονδούρα, συμμετέχει σε μια τελετή μετά τον πόλεμο

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Goldstein, Erik (1992). Wars and Peace Treaties, 1816-1991. Routledge, σελ. 195–6. ISBN 978-0-203-97682-1. https://books.google.com/books?id=VjWnMm53xQ8C&pg=PA195&dq=football+war+honduras+el+salvador#. Ανακτήθηκε στις 4 July 2010. 
  2. Anderson, Thomas P. The War of the Dispossessed: Honduras and El Salvador 1969. p.105 Lincoln: University of Nebraska Press, 1981.
  3. Background Note: Honduras από το Αμερικάνικο State Department

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Football War της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).