Πόλεμος του Βασιλιά Γουλιέλμου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο πόλεμος του βασιλιά Γουλιέλμου (1688-97, επίσης γνωστός ως δεύτερος ινδιανικός πόλεμος ή πρώτος διαποικιακός πόλεμος (γαλλικά: première guerre intercoloniale) αποτελούσε το βορειοαμερικανικό θέατρο των επιχειρήσεων του εννεαετούς πολέμου (1688-97, επίσης γνωστού ως πολέμου της Μεγάλης Συμμαχίας ή πολέμου του Συνδέσμου του Άουγκσμπουργκ). Ήταν ο πρώτος από τους έξι αποικιακούς πολέμους (δείτε τους τέσσερις γαλλικούς και ινδιάνικους πολέμους, τον πόλεμο του πατρός Ρέιλ και τον πόλεμο του πατρός Λε Λουτρ) που διεξήχθησαν μεταξύ της Νέας Γαλλίας και της Νέας Αγγλίας μαζί με τους αντίστοιχoυς εγγενείς συμμάχους τους πριν η Γαλλία παραχωρήσει τις υπόλοιπες ηπειρωτικές περιοχές της στη Βόρεια Αμερική, ανατολικά του ποταμού Μισσισσιππή το 1763.

Για τον πόλεμο του βασιλιά Γουλιέλμου, ούτε η Αγγλία ούτε η Γαλλία σκέφτηκαν να αποδυναμώσουν τη θέση τους στην Ευρώπη για να υποστηρίξουν την πολεμική προσπάθεια στη Βόρεια Αμερική.[1] Η Νέα Γαλλία και η Συνομοσπονδία Γουαμπανάκι ήταν σε θέση να ανατρέψουν την επέκταση της Νέας Αγγλίας στην Ακαδία, ενώ το σύνορο της Νέας Γαλλίας ορίστηκε ως ο ποταμός Κένεμπεκ στο νότιο Μέιν.[2]:27 [3][4] Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Ράισβαϊκ του 1697 που τερμάτισε τον εννεαετή πόλεμο, τα όρια και τα φυλάκια της Νέας Γαλλίας, της Νέας Αγγλίας και της Νέας Υόρκης παρέμειναν ουσιαστικά αμετάβλητα.

Ο πόλεμος προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι δεν τηρήθηκαν οι συνθήκες και οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στο τέλος του πολέμου του βασιλιά Φίλιππου (1675-1678).[5] Επιπλέον, οι Άγγλοι ανησυχούσαν ότι οι Ινδιάνοι θα λάμβαναν γαλλική ή ίσως ολλανδική βοήθεια. Οι Ινδιάνοι επέδραμαν στους Άγγλους και στους φόβους τους, κάνοντάς το να φαίνεται σαν να ήταν με τους Γάλλους. Οι Γάλλοι επέδραμαν επίσης, καθώς πίστευαν ότι οι Ινδιάνοι συνεργάζονταν με τους Άγγλους. Αυτά τα περιστατικά, εκτός από το γεγονός ότι οι Άγγλοι έβλεπαν τους Ινδιάνους ως υποκείμενα τους, παρά την απροθυμία των Ινδιάνων να υποταχθούν, οδήγησαν τελικά σε δύο συγκρούσεις, μεταξύ των οποίων ο πόλεμος του βασιλιά Γουλιέλμου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Bromley: The New Cambridge Modern History VI: The Rise of Great Britain and Russia 1688–1725, 488
  2. William Williamson. The History of the State of Maine. Vol. 2. 1832.
  3. Griffiths, E. From Migrant to Acadian. McGill-Queen's University Press. 2005. p.61
  4. Campbell, Gary. The Road to Canada: The Grand Communications Route from Saint John to Quebec. Goose Lane Editions and The New Brunswick Heritage Military Project. 2005. p. 21.
  5. Pulsipher, Jenny (2007). «"Dark Cloud Rising from the East"». The New England Quarterly 80: 588–613. 

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Scott Weidensaul, The First Frontier: The Forgotten History of Struggle, Savagery and Endurance in Early America "Our Enemies are exceedingly cruel"
  • John G. Reid. "Amerindian Power in the Early Modern Northeast: A Reappraisal." William and Mary Quarterly, 3rd series, 61 (2004), 77-106. Co-authored with Emerson W. Baker.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]