Παναγιώτης Κατσικογιάννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Παναγιώτης Κατσικογιάννης (Ελληνικά)
Γέννηση 1  Δεκεμβρίου 1958
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ποδοσφαιριστής
Ο Π. Κατσικογιάννης (Νο 2) υπερασπίζεται την εστία του Εθνικού σε ντέρμπι εναντίον του ΟΣΦΠ. Διακρίνονται ακόμη, στο βάθος ο Τάσος Μητρόπουλος, στο κέντρο ο Αναστόπουλος με το γκολκίπερ Μουκέα και ο Αμπίντ Κοβάσεβιτς (δεξιά)

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Κατσικογιάννης (γεν. Αιγάλεω, 1 Δεκεμβρίου 1958) είναι παλαίμαχος ακραίος αμυντικός ποδοσφαιριστής, που έκανε μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, συμμετέχοντας σ' αυτήν για 10 περιόδους με τα χρώματα δύο διαφορετικών ομάδων.

Ακόμη, έπαιξε και στη Β’ Εθνική, για άλλα τρία έτη.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Π. Κατσικογιάννης έξω από το δημοτικό γήπεδο Αιγάλεω στις 1 Νοεμβρίου 2016

Ξεκίνησε από τα εφηβικά τμήματα του Α.Ο. Αιγάλεω και την περίοδο 1976-77 ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα, που κέρδισε τον τίτλο στη Β’ Εθνική. Συνέχισε στο «Σίτι» την επόμενη τετραετία (2 χρονιές στην Α’ και ισάριθμες στη Β’ κατηγορία). Συνολικά χρησιμοποιήθηκε σε 105 ματς και πέτυχε 6 γκολ.

Το καλοκαίρι του 1981 προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Εθνικού Πειραιά, στον οποίο υπέγραψε μαζί με τον αδελφό του Γιάννη Κατσικογιάννη.

Αγωνίσθηκε για οκτώ συνεχείς σεζόν στην Α’ Εθνική (1981-82 έως και 1988-89), παίρνοντας μέρος σε περισσότερα από 200 ματς, ενώ σκόραρε και άλλες 5 φορές (το πρώτο του γκολ ήταν συμπτωματικά σε βάρος της προηγούμενης ομάδας του, το 1983).

Το παιχνίδι του χαρακτήριζε το πάθος και η αποφασιστικότητα. Ως δεξιός αμυντικός πραγματοποίησε επί σειρά ετών εξαιρετικές εμφανίσεις και δικαίωσε έτσι το προσωνύμιο «λιονταράκι» που τον συνόδευε από την αρχή της καριέρας του.

Μετά τον Εθνικό, έπαιξε επίσης σε Πανηλειακό (1989-90, Δ΄Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο στη Γ΄Εθνική), Αγία Ελεούσα (με προπονητή το Ζαχ. Λυκουρίνο), στη Δ΄Εθνική, κατακτώντας θέση μέσα στην πρώτη πεντάδα, ΑΕ Καμινιών (Ε.Π.Σ. Πειραιώς), κερδίζοντας την άνοδο από τη Β΄στην Α΄τοπική κατηγορία, Μαύρο Αετό Κορυδαλλού (1991-92), κερδίζοντας την άνοδο στη Δ΄Εθνική και Θεμιστοκλή Αιγάλεω (1992-93), μαζί με το Γ. Κωνσταντόπουλο (ο Κατσικογιάννης ήταν προπονητής-παίκτης), όταν κέρδισε την προαγωγή στη Β΄ Αθηνών.

Από το 1994-95 ακολούθησε καθαρά προπονητική καριέρα, διατελώντας τεχνικος των ερασιτεχνικών συλλόγων Δύναμη Κορυδαλλού, Μ. Αετός, Καπανδρίτι και Αττικός Κολωνού.

Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ιδιαίτερα με τις "ακαδημίες".

Ο ανηψιός του Γιώργος Κατσικογιάννης, είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

Διεθνής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνίσθηκε στην Εθνική ομάδα των Ενόπλων και στην ολυμπιακή ομάδα το 1983.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «50 Χρόνια Αιγάλεω» (Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, 1998)