Παλιγγενεσία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η παλιγγενεσία ειναι λέξη της ελληνιστικής κοινής,δεν σχετίζεται με την παλιγγένεση ή διαφορικη ανατηξη που αποτελεί ορο της γεωλογίας και αποτυπώνει την αναγέννηση ενός υποκειμένου.σε αντιδιαστολή του όρου παλιγγένεση είναι δεν είναι φιλοσοφικός όρος .

Η παλιγγενεσία δεν ανήκει στην αρχαία στωική φιλοσοφία, από την οποία και δεν προέρχεται.και που επανεμφανίσθηκε στην εποχή του Σοπενχάουερ, από την οποία φαίνεται πως και η φιλοσοφική θεωρία του Νίτσε έχει δανειστεί ορισμένα στοιχεία και θέσεις.

Με τον όρο «εθνική παλιγγενεσία» προσδιορίστηκε η κατάληξη του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων του 1821 και η συγκρότηση και ανάδειξη του νεοπαγούς και ανεξάρτητου τότε κράτους της Ελλάδος, και όχι βεβαίως του έθνους που έτσι κι αλλιώς υπήρχε σε όλη την ιστορική διαδρομή, και αυτό κατ' άλλους ως σύνδεση από τη ρωμαϊκή κατοχή του ελλαδικού χώρου, κατ΄ άλλους από την οθωμανική κατοχή (1453).Θεμελιωτής της είναι ο Αδαμάντιος Κοραής που καλλιέργησε σε ένα ετερόκλητο πληθυσμό που κατοικούσε στον Ελλαδικό χώρο την ιδέα ότι ανήκουν σε ένα έθνος με αναφορές στην Αρχαία Ελλάδα.Συγκρούστηκε σφοδρά με την εκκλησία η οποία δεν αναγνώριζε τον χαρακτηρισμό Έλληνας και προέβαλε αυτόν του Ρώμιου.Δηλαδή του χριστιανού κατοίκου της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που ομιλεί την επίσημη γλώσσα,την Ελληνική.Χωρίς συσχέτιση με κάθε τι Ελληνικό αλλά σε αντιδιαστολή με κάθε τι χριστιανικό.Σε αντιδιαστολή του όρου τίθεται η ιστορική συνέχεια του έθνους.Δολίως φυσικά,για να αποκρύψει τις διαχρονικές ευθύνες του ιερατείου για την εξαφάνιση κάθε τι Ελληνικού,όπως αρχαίους ναούς, συγγράμματα πολιτιστικές εκδηλώσεις,ολυμπιακοί Αγώνες κ.α.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]