Παλάτσο Μαντάμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°53′57″N 12°28′27″E / 41.899191°N 12.474278°E / 41.899191; 12.474278

Αυτό το λήμμα αφορά το ανάκτορο στη Ρώμη. Για την κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας στο Τορίνο, δείτε: Παλάτσο Μαντάμα στο Τορίνο.
Παλάτσο Μαντάμα
Rome Palazzo Madama 10-01-2011 13-00-15 adjusted.JPG
Είδοςκτίριο και παλάτι[1]
ΔιεύθυνσηPiazza Madama - Roma[1]
Γεωγραφικές Συντεταγμένες41°53′57″N 12°28′27″E
Διοικητική υπαγωγήΡώμη[1]
ΧώραΙταλία[1]
ΙδιοκτήτηςΙταλία
ΑρχιτέκτοναςΤζουλιάνο ντα Σανγκάλλο
ΧρηματοδότηςΟίκος των Μεδίκων
Προστασίαιταλικό πολιτισμικό αγαθό[1]
Το ανάκτορο Palazzo Madama.

Το Παλάτσο Μαντάμα (ιταλ. Palazzo Madama) είναι ανάκτορο στη Ρώμη το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως έδρα της Γερουσίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.[2]

Κτίστηκε στην κορυφή των ερειπίων των αρχαίων λουτρών του Νέρωνα, δίπλα στην Πιάτσα Ναβόνα. Το έδαφος αποκτήθηκε τον Μεσαίωνα από τους μοναχούς του Αββαείου της Φάρφα, το οποίο αργότερα το παραχώρησε στη Γαλλία.

Το νέο κτήριο ξεκίνησε στο τέλος του 15ου αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1505, για την οικογένεια των Μεδίκων. Φιλοξένησε δύο καρδιναλίους Μεδίκους, τους εξαδέλφους Τζιοβάννι και Τζουλιάνο, οι οποίοι αργότερα έγιναν πάπες ως Λέων Ι΄ και Κλήμης Ζ΄, αντίστοιχα. Εκεί έζησε η Αικατερίνη των Μεδίκων, ανιψιά του Κλήμεντα Ζ΄, πριν παντρευτεί τον Ερρίκο Β', γιο του Βασιλιά Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας το 1533. Επίσης και ο Καρδινάλιος Φραντσέσκο Μαρία Ντελ Μόντε, πάτρονας του καλλιτέχνη Καραβάτζιο, ο οποίος πέθανε εκεί.

Το ανάκτορο πήρε το όνομά του από την Madama Μαργαρίτα, νόθη κόρη του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, η οποία παντρεύτηκε έναν άλλο νόθο γιο, τον Αλέξανδρο των Μεδίκων και, μετά τον θάνατο του, τον Οκτάβιο Φαρνέζε. Έτσι μέρος της καλλιτεχνικής συλλογής της Φλωρεντινής οικογένειας των Μεδίκων κληρονομήθηκε από την οικογένεια Φαρνέζε.

Η τωρινή πρόσοψη κτίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1650 από τον Σιγκόλι και τον Πάολο Μαρουκέλλι. Ο τελευταίος προσέθεσε τη στολισμένη κορνίζα και τις εκκεντρικές διακοσμητικές υδρίες στην στέγη.

Μετά την έκλειψη των Μεδίκων, το ανάκτορο παραδόθηκε στον Οίκο της Λωρραίνης και, αργότερα, στον Πάπα Βενέδικτο ΙΔ΄, ο οποίος το έκανε έδρα της Παπικής Κυβέρνησης. Το 1849 ο Πίος Θ΄ μετέφερε εκεί τα Υπουργεία των Οικονομικών και του Δημόσιου Χρέους, καθώς και τα Παπικά Ταχυδρομεία. Το 1871, μετά την κατάληψη της Ρώμης από το νεοσύστατο Βασίλειο της Ιταλίας, το ανάκτορο έγινε έδρα της Γερουσίας του Βασιλείου (Senato del Regno).

Αίθουσα Καβούρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο κέντρο των παλαιών ταψιών της αίθουσας Καβούρ στο Παλάτσο Μαντάμα, υπάρχει το έργο «Οβάλ ζωγραφική» ενός από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της ιταλικής ιστορίας, του Τζανμπαττίστα Πιττόνι (1687-1767) με τίτλο Βάκχος και Αριάδνη.

Η αίθουσα είναι στη διάθεση των γερουσιαστών της Ιταλικής Δημοκρατίας για τις συνεδριάσεις και μερικές φορές το Συμβούλιο των Υπουργών λαμβάνει χώρα εκεί.


Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]