Πέτρος Βακάλογου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πέτρος Βακάλογου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1809
Σμύρνη
Θάνατος 1884
Χαλκίδα
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Τουρκικά
Γαλλικά
Ιταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
επαναστάτης
αστυνομικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα νομάρχης

Ο Πέτρος Βακάλογου ή Βουρλιώτης[1][2] (Σμύρνη 1809 - Χαλκίδα 1884), ήταν αγωνιστής του 1821, αξιωματικός της χωροφυλακής και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Σμύρνη και διέφυγε στα ελεύθερα Ελληνικά εδάφη το 1827 μετά τη σφαγή της οικογενείας του από τους Οθωμανούς[3] και την Πελοπόννησο όπου συμμετείχε στην Εκστρατεία της Χίου, έπειτα κατατάχτηκε κι υπηρέτησε στον τακτικό στρατό[1]. Το 1834 κατατάχτηκε στην Ελληνική Χωροφυλακή όπου έφτασε μέχρι τον βαθμό του μοιράρχου και ήταν διοικητής πολλών αποσπασμάτων[1] και γνωστός για τον αγώνα του στην πάταξη της ληστείας[2]. Είχε σπουδάσει ιστορία, φιλοσοφία και φυσική ενώ μιλούσε εκτός τα ελληνικά, τουρκικά, ιταλικά και γαλλικά[1].

Το 1870 διορίσθηκε νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας και το 1872 Φθιώτιδος και Φωκίδος[4][1]. Τιμήθηκε με τον Αργυρό και έπειτα με τον χρυσό σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος, με το Αριστείο του Αγώνα, αλλά τιμήθηκε και από τους Οθωμανούς με το παράσημο Οσμανιέ για την προσφορά του στην πάταξη των ληστοσυμμοριών στα σύνορα των δύο κρατών[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]