Ο Κοντορεβιθούλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το παραμύθι του Κοντορεβιθούλη αποτελεί παραδοσιακό παραμύθι της κεντρικής Ευρώπης (Γαλλία) και έχει καταγραφεί για πρώτη φορά στη συλλογή παραμυθιών «Les contes de ma mere l’ oye», (Ιστορίες της μαμάς μου της χήνας) του Σαρλ Περώ (1697). Σε αντίθεση με άλλα παραμύθια αυτής της συλλογής, όπως η Κοκκινοσκουφίτσα ή ο Παπουτσωμένος γάτος, ο Κοντορεβιθούλης δεν είχε συμπεριληφθεί στις συλλογές των αδερφών Γκριμ.

Η ονομασία Κοντορεβιθούλης αποτελεί ελληνική παραλλαγή του τίτλου, καθώς οι ξένοι τίτλοι “Le Petit Poucet” (γαλλικά) και “Der kleine Däumling” (γερμανικά) σημαίνουν σε πιστή μετάφραση «ο μικρός αντιχειράκος». Αντίστοιχα ο ήρωας του παραμυθιού στη γαλλική και γερμανική εκδοχή του παραμυθιού όταν γεννήθηκε δεν ήταν μεγαλύτερος από έναν αντίχειρα.[1]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο παραμύθι ο Κοντορεβιθούλης είναι το μικρότερο, αλλά και εξυπνότερο, παιδί μιας φτωχής οικογένειας καλαθοποιών. Όταν οι γονείς του δεν έχουν πλέον χρήματα να μεγαλώσουν αυτόν και τα έξι αδέρφια του, αποφασίζουν να τα εγκαταλείψουν στο δάσος αφήνοντας τα στην τύχη τους. Τότε είναι που αρχίζει μια σειρά περιπετειών για τους μικρούς μας φίλους, με τον Κοντορεβιθούλη να αποδεικνύεται ήρωας και αφέντης της μοίρας του.

Σύντομη ανάλυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κοφτερό μυαλό και η ψυχραιμία του Κοντορεβιθούλη απέναντι στις κακουχίες, που σε όλους μπορεί να φέρει η τύχη, μας διδάσκουν τρία βασικά μαθήματα. Πρώτον, να χρησιμοποιούμε τη λογική μας στα προβλήματα της ζωής και να μην αφήνουμε το φόβο ή άλλα συναισθήματα να μας παραλύουν. Επίσης, να διεκδικούμε τη ζωή που επιθυμούμε και να μην παρασερνόμαστε σαν το φτερό στον άνεμο ανάλογα με τις περιστάσεις. Τέλος, να είμαστε αλληλέγγυοι και ρεαλιστές, αναγνωρίζοντας και το καλό και το κακό.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]