Ουρανικά σύμφωνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Τα ουρανικά σύμφωνα στην φωνητική είναι σύμφωνα κατά την προφορά των οποίων χρησιμοποιείται το πίσω μέρος της γλώσσα και έρχεται σε επαφή με το μπροστινό μέρος του ουρανίσκου. Σε φωνητικό επίπεδο, τα ουρανικά σύμφωνα της νέας ελληνικής είναι τα κλειστά [ɟ] και [c], τα τριβόμενα [ʝ] και [ç], το έρρινο [ɲ] και το πλάγιο [ʎ], κανένα από τα οποία δεν είναι φώνημα.[1][2][3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]