Ντανίλο Γ΄ του Μαυροβουνίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Ντανίλο Γ΄ του Μαυροβουνίου
Crown Prince Danilo of Montenegro.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση29  Ιουνίου 1871[1]
Τσέτινιε
Θάνατος24  Σεπτεμβρίου 1939[1]
Βιέννη
Τόπος ταφήςΚεντρικό νεκροταφείο Βιέννης
Χώρα πολιτογράφησηςΜαυροβούνιο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Αξιοσημείωτο έργοOnamo
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓιούττα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (από 1899)[2]
ΓονείςΝικόλαος Α΄ του Μαυροβουνίου και Μιλένα Βούκοτιτς
ΑδέλφιαΠριγκίπισσα Ζάρκα του Μαυροβουνίου (μεγαλύτερη αδερφή)
Μιλίτσα Νικολάγιεβνα του Μαυροβουνίου (μεγαλύτερη αδερφή)
Αναστασία Νικολάγιεβνα του Μαυροβουνίου (μεγαλύτερη αδερφή)
Princess Marica of Montenegro (μεγαλύτερη αδερφή)
Έλενα του Μαυροβουνίου (νεότερη αδελφή)
Άννα του Μαυροβουνίου (νεότερη αδελφή)
Princess Sofia of Montenegro (νεότερη αδελφή)
Μίρκο του Μαυροβουνίου (νεότερος αδερφός)
Ξένια του Μαυροβουνίου (νεότερη αδελφή)
Βέρα του Μαυροβουνίου (νεότερη αδελφή)
Πέτρος του Μαυροβουνίου (νεότερος αδερφός)
ΟικογένειαΟίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΑ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα του Αγίου Ανδρέα
Τάγμα του Αγίου Γεωργίου, Δ΄ Τάξη
Μεγαλόσταυρους ιππότης του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας
Υπογραφή
Danilo Aleksandar.JPG
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ό Ντανίλο Γ΄ (Δανιήλ), σερβικά Данило (29 Ιουνίου 1871 - 24 Σεπτεμβρίου 1939) από τον Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν διάδοχος του Μαυροβουνίου και μετά τιτουλάριος βασιλιάς του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου και της Μιλένα Βούκοτιτς, κόρης του Πετάρ Βούκοβιτς, ενός από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της χώρας.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οδήγησε τον στρατό του Μαυροβουνίου μαζί με τον πατέρα του (τον βασιλιά), τον Γιάνκο Βουκότιτς και τον Μίταρ Μαρτινόβιτς. Το 1921 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος βασιλιάς του Μαυροβουνίου και αρχηγός της εξόριστης Κυβέρνησης. Έξι ημέρες μετά, στις 7 Μαρτίου 1921, παραιτήθηκε του τίτλου του υπέρ του Μιχαήλ πρίγκιπα του Μαυροβουνίου γιού του δευτερότοκου αδελφού του Μίρκο, ο οποίος είχε αποβιώσει από το 1918. Οι λόγοι της παραίτησης δεν είναι γνωστοί.

Παραιτήθηκε στις 5 Μαρτίου, ανακάλεσε την παραίτηση την επόμενη ημέρα και παραιτήθηκε ξανά στις 7 Μαρτίου, κάτι που έκανε ζημιά στη δημόσια εικόνα του. Οι εκτοπισμένοι Μαυροβούνιοι απογοητεύτηκαν από την παραίτηση. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στη Νις (Νίκαια) της Γαλλίας.

Το 1934 η κινηματογραφική εταιρεία Μέτρο-Γκόλντγουιν-Μάγιερ κυκλοφόρησε την ταινία Ο πρίγκιπας Ντανίλο του Μοντενέγκρο, όπου ο πρίγκιπας σχετίζεται με μία απλή γυναίκα και ξοδεύει μεγάλα ποσά μαζί της. Όταν συνειδητοποιεί τις δαπάνες του την αφήνει· μετά προσπαθεί να την ξανακερδίσει, αλλά δεν την πείθει για την αγάπη του. Η υπόθεση δεν είχε σχέση με την πραγματικότητα. Ο Ντανίλο έκανε αγωγή στο Παρίσι και από τη δίκη κέρδισε 4.000 δολάρια. Η εταιρεία αντικατέστησε τον πρίγκιπα με καπετάνιο, άλλαξε την εποχή δράσης από το 1905 στο 1885 και κυκλοφόρησε τη δεύτερη αυτή εκδοχή.

Το 1939 απεβίωσε στη Βιέννη, που μόλις είχε καταληφθεί από τους Ναζί. Ήταν ο συνθέτης της μουσικής του εθνικού ύμνου του Μαυροβουνίου Εκεί πέρα, εκεί! (Onamo, 'namo!), που τους στίχους έγραψε ο πατέρας του. Η σύνθεση εκδόθηκε στην Πράγα. Το μπλέ ανάκτορο όπου διέμενε ο Ντανίλο Γ΄ είναι τώρα η κατοικία του Προέδρου της χώρας.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Γιούττα, κόρη του Αδόλφου-Φρειδερίκου Ε΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Danilo, Crown Prince of Montenegro της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11201.htm#i112001. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. p11201.htm#i112001. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.