Νερό λεβήτων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Νερό λεβήτων ονομάζεται το νερό με το οποίο τροφοδοτείται οποιοσδήποτε ατμολέβητας προκειμένου να μετατραπεί σε ατμό.

Ο ατμός εν προκειμένω που αποτελεί το εργαζόμενο μέσο στις μηχανές εξωτερικής καύσης π.χ. ατμομηχανή μετά το έργο που παρέχει οδεύει στο ψυγείο της μηχανής όπου και συμπυκνώνεται εκ νέου σε νερό αποσταγμένο. Αυτό, χαρακτηριζόμενο και ως συμπύκνωμα, χρησιμοποιείται με συνεχές κύκλωμα (δίκτυο) στην επανατροφοδότηση του λέβητα, μέσω σχετικής αντλίας.

Είδη νερού λεβήτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νερό που χρησιμοποιείται ως τροφοδοτικό λεβήτων μπορεί να είναι:

  1. πηγαίο, δηλαδή από ποταμούς, λίμνες, ή δίκτυο υδροδότησης πόλης. Σημειώνεται ότι το νερό της βροχής είναι καθαρό απεσταγμένο νερό, πλην όμως ρέοντας στην επιφάνεια της γης, ή υπό αυτής παρασύρει και διαλύει διάφορα άλατα, ανθρακικά, χλωριούχα, θειικά κ.λπ. που μεταφερόμενα σε λέβητες επιφέρουν δυσάρεστα αποτελέσματα.
  2. αποσταγμένο νερό, πρόκειται για το ιδανικότερο για λέβητες, πλην όμως είναι και πανάκριβο. Παράγεται όμως σε ικανές ποσότητες από ειδικές συσκευές, βραστήρες, ή αποστακτήρες, και
  3. θαλασσινό νερό, ή θαλάσσιο, που είναι και το περισσότερο διαδεδομένο στη φύση, πλην όμως για πολύ έκτακτες περιπτώσεις, επειδή περιέχει άλατα σε μεγάλη ποσότητα, όπως χλωριούχο νάτριο και χλωριούχο μαγνήσιο, αν και στα πρώτα στάδια της ατμοκίνησης πλοίων χρησιμοποιούταν ευρύτερα.

Επιβλαβείς ουσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τροφοδοτικό νερό των λεβήτων, λόγω του κύκλου διεργασίας του, δεν είναι πάντα καθαρό, αλλά είναι δυνατόν να περιέχει διάφορες επιβλαβείς ουσίες, για τις οποίες και θα πρέπει να ελέγχεται τακτικά. Τέτοιες ουσίες μπορεί να είναι:

  1. Άλατα, που σχηματίζουν τον λεγόμενο λεβητόλιθο στις επιφάνειες του υδροθαλάμου.
  2. Πετρέλαια, που μπορεί να προέρχονται από τυχαία διαρροή του προθερμαντήρα του πετρελαίου.
  3. Έλαια λίπανσης, που μπορεί να παρασύρει ο ατμός, όταν εργάζεται μέσα στους κυλίνδρους των ατμομηχανών, ή άλλων βοηθητικών μηχανημάτων.
  4. Διαλελυμένο οξυγόνο, που μπορεί να προέρχεται από διάλυση του ατμοσφαιρικού αέρα που βρίσκεται μέσα στις δεξαμενές.
  5. Σκουριές, που προέρχονται από τα μέταλλα με τα οποία έρχεται σ΄ επαφή το νερό.

Πυκνότητα αλάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη συνεχή λειτουργία των λεβήτων παρουσιάζεται συνεχής αύξηση της πυκνότητας των αλάτων εντός του υδροθαλάμου και τούτο διότι κάθε νέα ποσότητα νερού που εισέρχεται στο λέβητα, μετατρεπόμενο σε ατμό, τα άλατα που περιέχει παραμένουν στον υδροθάλαμο. Έτσι κάθε νέα υδροδότηση, όπως συνέβαινε παλαιότερα στις σιδηροδρομικές ατμομηχανές, ή και όταν γίνεται προς συμπλήρωση νερού λόγω απωλειών στο τροφοδοτικό κύκλωμα του λέβητα, αυξάνεται συνεχώς η ποσότητα των αλάτων καθιστώντας έτσι το νερό πυκνότερο εντός του υδροθαλάμου.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.453.
  • Ίδρυμα Ευγενίδου "Βιβλιοθήκη του τεχνικού", "Κινητήριες μηχανές" Αθήνα 1969, τομ.1ος, σελ.215.