Ναυτίλος (ζωολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ναυτίλος

Ο ναυτίλος (Nautilus) είναι γένος κεφαλόποδων μαλακίων που ανήκει στην ομοταξία των τετραβράγχιων κεφαλόποδων και την αρχαία υφομοταξία των ναυτιλοειδών και περιλαβάνει πια τέσσερα είδη. Είναι πολύ σημαντικός για την επιστήμη της παλαιοντολογίας, καθώς βοηθά στη χρονολόγηση των στρωμάτων, στα οποία εντοπίζεται ως απολίθωμα. Ζει στον τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό.

Ανατομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ναυτίλοι έχουν ένα μαλακό και εσπειραμένο όστρακο, διαμέτρου 25 εκατοστών που αποτελείται από 36 διαμερίσματα (θαλάμους). Τα διαμερίσματα συγκοινωνούν με το σιφώνιο, το οποίο είναι ένας σωλήνας που ρυθμίζοντας την πίεση των αερίων μέσα σε αυτά, επιτρέπει την επίπλευση ή τη βύθιση του οστράκου. Στο εξώτερο διαμέρισμα βρίσκεται το σώμα του ζώου. Ακόμα, ο ναυτίλος διαθέτει τέσσερα βράγχια, κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει κατά πολύ από τα υπόλοιπα κεφαλόποδα, τα οποία έχουν δύο.

Διατροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ναυτίλοι τρέφονται με μικρά ζώα, όπως οι γαρίδες, χρησιμοποιώντας τα 94 μικρά και συσταλτικά πλοκάμια τους, τα οποία δεν διαθέτουν μυζυτήρες.

Εκμετάλλευση από τον άνθρωπο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Νέα Καληδονία, το όστρακό τους χρησιμοποιείται για την κατασκευή μικρών κοσμημάτων και σκαλιστών κυπέλλων, καθώς πολλές φορές ξεβράζονται στις ακτές. Επίσης, ψαρεύονται για το κρέας τους.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ^ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica (2007), Τόμος 38, σελ. 432