Νέκταρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το νέκταρ στην Ελληνική μυθολογία μαζί με την αμβροσία ήταν οι τροφές που έπαιρναν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, εννοώντας πως μ' αυτά αποκτούν την αθανασία τους και τη δύναμή τους. Καθώς η ετυμολογία της λέξης είναι αν(μ)-βροσία(θάνατος), δηλαδή το αντίθετο του θανάτου, δηλαδή αθανασία.Το νέκταρ είναι ο χυμός των λουλουδιών με ζαχαρώδη σύσταση, ενώ με το ίδιο όνομα αναφέρεται και ο χυμός που μαζεύουν απ' τα λουλούδια οι μέλισσες και, που μετά την κατάλληλη επεξεργασία απ' αυτές, μετατρέπεται σε μέλι. Νέκταρ επίσης ονομαζόταν και το ποτό των 12 Ολύμπιων θεών, που βασικό συστατικό του πιστευόταν ότι ήταν το μέλι. Αυτό, μαζί με την αμβροσία, αποτελούσε την κύρια τροφή τους.

Βρίσκεται στο βάθος της στεφάνης των λουλουδιών κι αποτελεί υγρό βλεννώδες, πλούσιο σε σάκχαρα κι άλλους υδατάνθρακες. Συντελεί στη γονιμοποίηση του λουλουδιού γιατί, αναζητώντας το οι μέλισσες και τ' άλλα έντομα, γεμίζουν με γύρη και τη μεταφέρουν στους υπέρους των λουλουδιών.

Αναφορά για την αμβροσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Οδύσσεια του Ομήρου, όταν ο Ερμής κατέβηκε κάτω στην Ωγυγία (νησί της Καλυψώς)σύμφωνα από διαταγή του Δία, η Καλυψώ τον κέρασε νέκταρ και αμβροσία, περιμένοντας να ακούσει τι έχει να της πει, κάνοντας ένα επίσημο γεύμα.