Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων
Muzej Prekinutih Veza
Museum of Broken Relationships Zagreb 2012.jpg
Είδοςμουσείο
Διεύθυνση2 Sv. Ćirila i Metoda
Γεωγραφικές Συντεταγμένες45°48′55″N 15°58′25″E
Διοικητική υπαγωγήΖάγκρεμπ
ΧώραΚροατία
Έναρξη κατασκευής2010
Ολοκλήρωση2010
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Το Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων.

Το Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων (κροατικά: Muzej prekinutih veza) είναι ένα μουσείο στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, αφιερωμένο στις αποτυχημένες ερωτικές σχέσεις.[1] Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν προσωπικά αντικείμενα που απέμειναν από πρώην εραστές, συνοδευόμενα από σύντομη περιγραφή τους.[2][3][4]

Το μουσείο ξεκίνησε αρχικά ως μια περιοδεύουσα συλλογή από αντικείμενα δωρεών. Μετέπειτα, βρήκε μια μόνιμη θέση στο Ζάγκρεμπ. Έλαβε το βραβείο Κένεθ Χάντσον, για τα πλέον καινοτόμα μουσεία της Ευρώπης, το 2011.[5]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μουσείο ιδρύθηκε από δύο καλλιτέχνες του Ζάγκρεμπ, την παραγωγό ταινιών Ολίνκα Βίστιτσα και τον γλύπτη Ντράζεν Γκρουμπίσιτς.[6] Μετά την διάλυση της τετραετούς ερωτικής σχέσης τους, το 2003, οι δύο τους αστειευόμενοι ανέφεραν την ιδέα για τη δημιουργία ενός μουσείου για τη στέγαση των προσωπικών τους αντικειμένων.[7] Τρία χρόνια αργότερα, ο Γκρουμπίσιτς ήρθε σε επαφή με την Βίστιτσα, αυτή τη φορά για την υλοποίηση αυτής της ιδέας.[7] Η συλλογή γεννήθηκε όταν εκείνοι ζήτησαν από τους φίλους τους να δωρίσουν αντικείμενα που κράτησαν μετά από τους χωρισμούς τους. Το 2006 δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά η συλλογή, στη Γλυπτοθήκη του Ζάγκρεμπ, ως μέρος της 41ης έκθεσης «Ζάγκρεμπ Σάλον».[8]

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η συλλογή πήγε σε μια παγκόσμια περιοδεία, που περιλάμβανε την Αργεντινή, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τη Γερμανία, τα Σκόπια, τις Φιλιππίνες, τη Σερβία, τη Σιγκαπούρη, τη Σλοβενία, τη Νότια Αφρική, την Τουρκία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.[9][10][11][12] Μεταξύ του 2006 και του 2010, η συλλογή θεάθηκε από περισσότερους από 200.000 επισκέπτες.[13] Στην πορεία, συγκέντρωσε νέα στοιχεία, τα οποία δώρισαν σε αυτή απλοί πολίτες. Περισσότερα από 30 αντικείμενα δωρίθηκαν από τους Βερολινέζους, κατά τη διάρκεια έκθεσης στην πόλη αυτή, το 2007.[9]

Εν τω μεταξύ, μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να ευαισθητοποιηθεί το υπουργείο πολιτισμού της Κροατίας για την εξεύρεση μιας προσωρινής θέσης για το μουσείο, η Βίστιτσα και ο Γκρουμπίσιτς αποφάσισαν να επενδύσουν μόνοι τους σε ένα χώρο 300 τετραγωνικών μέτρων στην Άνω Πόλη του Ζάγκρεμπ, ιδρύοντας έτσι το πρώτο ιδιόκτητο μουσείο της πόλης.[14] Το μουσείο, που άνοιξε τις πύλες του τον Οκτώβριο του 2010, αποδείχθηκε δημοφιλές, κυρίως στους ξένους τουρίστες, όχι μόνο εξαιτίας του αντικειμένου του, αλλά και για το γεγονός ότι παραμένει ανοικτό επτά ημέρες την εβδομάδα, σε αντίθεση με άλλα μουσεία της πόλης.[15][16]

Τον Μάιο του 2011, το Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων έλαβε το βραβείο Κένεθ Χάντσον από το Ευρωπαϊκό Μουσειακό Φόρουμ (EMF).[17] Η κριτική επιτροπή, παραχώρησε το βραβείο, σημειώνοντας ότι το απονέμει σε «ένα μουσείο, πρόσωπο, έργο ή ομάδα ανθρώπων, που έχουν αποδείξει την πιο ασυνήθιστη τόλμη και, ίσως, το πιο αμφιλεγόμενο επίτευγμα που προκαλεί τις κοινές αντιλήψεις για το ρόλο των μουσείων στην κοινωνία».[17]

Γενική ιδέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων υποστηρίζει ότι ενθαρρύνει τη συζήτηση και τον προβληματισμό, όχι μόνο για την ευθραυστότητα των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά και σχετικά με τις πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές συνθήκες που περιβάλλουν τις ιστορίες που περιέχει.[18] Επίσης, φέρεται να σέβεται την ικανότητα του κοινού για την κατανόηση ευρύτερων ιστορικών και κοινωνικών θεμάτων, που υπάρχουν σε διαφορετικές κουλτούρες και εθνικές ταυτότητες, και παρέχει μια κάθαρση για τους χορηγούς του σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο.[19][20]

Οι δημιουργοί του το περιγράφουν ως «μία άποψη τέχνης, η οποία προχωρά από την (επιστημονική) υπόθεση ότι τα αντικείμενα (με την ευρύτερη έννοια) κατέχουν ολοκληρωμένα πεδία (ολογράμματα αναμνήσεων και συναισθημάτων) και σκοπεύει με τη διάταξή της να δημιουργήσει ένα χώρο ασφαλούς ανάμνησης ή προστατευόμενης ανάμνησης, προκειμένου να διατηρηθεί η υλική και η μη υλική κληρονομιά των χαλασμένων σχέσεων».[21]

Η δομή του μουσείου χωρίζεται σε τρεις κύριες κατηγορίες:[21]

  • Υλικό, όπως αντικείμενα, φωτογραφίες, επιστολές κλπ.[22][23]
  • Εικονικό Διαδικτυακό Μουσείο, που επιτρέπει σε εγγεγραμμένους επισκέπτες να γίνουν χορηγοί σε αυτό.
  • Εξομολογητήριο, είναι το διαδραστικό μέρος του μουσείου, στο οποίο οι επισκέπτες μπορούν να αποθηκεύσουν αντικείμενα ή μηνύματά τους, να ή καταγράψουν τις εμπειρίες τους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2016. 
  2. «Muzej prekinutih veza slavi 5. rođendan besplatnim upadom! Dobio je i uglednu nagradu najinovativnijeg muzeja Europe» (στα Κροατικά). Jutarnji list. HINA. 10 Δεκεμβρίου 2015. http://www.jutarnji.hr/muzej-prekinutih-veza-posjetiteljima-poklanja-besplatan-ulaz-popularni-muzej-tako-slavi-5-godina-osnutka/1475777/. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015. 
  3. «Muzej prekinutih veza». hvm.mdc.hr (στα Κροατικά). Museum Documentation Center. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2011. 
  4. http://www.npr.org/2016/03/05/469179555/art-of-breakups-museum-enshrines-relics-of-relationships-past
  5. «Museum of Broken Relationships». timeout.com. Time Out. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011. 
  6. Kiš, Patricia (4 Οκτωβρίου 2010). «'Kupio mi je tange od bombona. Kada me prevario sa kolegicom s posla, poslao mi je mail. Kakav jeftini škrtac!'». Jutarnji list (στα Κροατικά). Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2011. 
  7. 7,0 7,1 «Art of remembering: That was then». The Economist. 25 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2011. 
  8. Stipetić, Ines (26 Φεβρουαρίου 2010). «Olinka Vištica i Dražen Grubišić u Muzeju prekinutih veza». Gloria (στα Κροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2011. 
  9. 9,0 9,1 «Balkan Heartbreak a Hit in Berlin». news.bbc.co.uk. BBC News. 25 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2011. 
  10. «The Museum of Broken Relationships on Oddity Central». The Huffington Post. 26 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2011. 
  11. Ota, Rina (7 January 2009). «Museum of failed love offers balm for heartbreak». reuters.com. Reuters. http://www.reuters.com/article/2009/01/07/us-relationships-idUSTRE50623G20090107. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2011. 
  12. Blaffer Gallery (11 May 2011). Blaffer to Exhibit Ephemera from Failed Loves. (PDF) Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2012.[νεκρός σύνδεσμος]
  13. Gaćarić, Kristina (7 Οκτωβρίου 2010). «Otvoreno prvo 'skladište' za ljubavne boli» [The first 'storage' of love pains opens]. Nacional (στα Κροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2012. 
  14. Sutlić, Korana (5 Μαρτίου 2010). «Muzej prekinutih veza konačno u Zagrebu». Globus (στα Κροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011. 
  15. «Museum of Broken Relationships returns home». Croatian Times. 5 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011. 
  16. Mandić-Mušćet, Jelena (8 Απριλίου 2011). «Građani nedjeljom ne mogu u razgledavanje kulturnog sadržaja». Vjesnik (στα Κροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011. 
  17. 17,0 17,1 European Museum Forum (21 Μαΐου 2011). The Gallo-Roman Museum in Tongeren, Belgium, won the European Museum of the Year Award 2011. (PDF) Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2011.
  18. http://www.hulahop.hr/en/news/great_european_recognition_to_the_museum_of_broken_relationships[νεκρός σύνδεσμος]
  19. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2016. 
  20. http://eurotribe.com/museum-of-broken-relationships/
  21. 21,0 21,1 «Museum of Broken Relationships: More about the concept» (PDF). Museum of Broken Relationships. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2011. 
  22. Mueller, Andrew (12 Φεβρουαρίου 2011). «Display of affection». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011. 
  23. Kopun, Francine (8 Οκτωβρίου 2010). «A night at the Museum of Broken Relationships». Toronto Star. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2011.