Μοναστήρι του Χορέζου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 45°10′7″N 24°0′25″E / 45.16861°N 24.00694°E / 45.16861; 24.00694 Το Μοναστήρι του Χορέζου βρίσκεται στην πόλη Χορέζου στην περιοχή Βλαχία στη Ρουμανία. Έχει ανακηρυχθεί ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO το 1993.Θεωρείται ως χαρακτηριστικό δείγμα του Μπρινκοβενέσκ στυλ, που είναι γνωστό για την αρχιτεκτονική καθαρότητα και ισορροπία, την πλούσια γλυπτή διακόσμηση, τις εξαιρετικές τοιχογραφίες, τα αφιερωματικά πορτραίτα, τη ρεαλιστική απεικόνιση των προσώπων.[1][2]


Μοναστήρι του Χορέζου
Mănăstirea Hurezi
Horezu church.jpg
Γενικές πληροφορίες
Είδοςμοναστήρι
Αρχιτεκτονικήρυθμός Μπρινκοβενέσκ
ΔιεύθυνσηStr. Mănăstirii 164-164 A,164 B, sat aparținător Romanii de Jos; oraș Horezu[3]
Γεωγραφικές συντεταγμένες45°10′7″N 24°0′25″E
Διοικητική υπαγωγήHorezu[3]
ΤοποθεσίαRomanii de Jos[3]
ΧώραΡουμανία
Έναρξη κατασκευής1697
Ύψος14 μέτρο
ΠροστασίαΜνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς (από 1993) και Ιστορικό Μνημείο[3]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Περισσότερες πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μοναστήρι του Χορέζου ιδρύθηκε το 1690 από τον Σέρβο πρίγκηπα Κωνσταντίνο Μπρινκοβεάνου, ο οποίος διοικούσε τη Βλαχία από το 1688 έως το 1714. Το 1714 ο Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου και άλλα μέλη της οικογένειάς του αποκεφαλίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, γιατί αρνήθηκαν να γίνουν μουσουλμάνοι. Μέλη της οικογένειας Μπρινκοβεάνου απεικονίζονται στον εξωνάρθηκα του μοναστηριού ντυμένοι με ωραία και ακριβά ρούχα κρατώντας στα χέρια τους μια μικρογραφία της εκκλησίας.[4] Η εκκλησία του μοναστηριού έχει 32 μέτρα μήκος και 14 μέτρα ύψος, είναι αφιερωμένη στους αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη και χτίστηκε μεταξύ των ετών 1693 και 1697. Στο καμπαναριό της εκκλησίας υπάρχουν τέσσερις καμπάνες. Στις τρεις από αυτές είναι γραμμένο επάνω το όνομα του Μπρινκοβεάνου. Το όνομα του μοναστηριού προέρχεται σύμφωνα με την παράδοση από τη λέξη «huhurezi», που σημαίνει «κουκουβάγιες». Οι τεχνίτες ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται την νύχτα, για να χτίσουν το μοναστήρι, γιατί φοβόντουσαν τις διώξεις των Τούρκων.[5][1][6]Κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα δημιουργήθηκαν υψηλής αισθητικής νωπογραφίες στο μοναστήρι.[7]

Το σύμπλεγμα του μοναστηριού καλύπτει μία έκταση τριών εκταρίων. Στο σύμπλεγμα του μοναστηριού εκτός από την εκκλησία των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης υπάρχουν επίσης το ερημητήριο των Αγίων Αποστόλων, που ιδρύθηκε το 1698 καθώς και το ερημητήριο του Αγίου Στεφάνου, που χτίστηκε το 1703. Από το 1872 το μοναστήρι του Χορέζου έχει μετατραπεί σε γυναικείο μοναστήρι. Οι μοναχές ασχολούνται με την αγιογραφία, την γλυπτική, την υφαντουργία.[4][1][8] Έξω από την πύλη του μοναστηριού ο Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου είχε χτίσει το παρεκκλήσι του Αγίου Μιχαήλ για τους αγρότες της περιοχής.[9]

 

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Monastery of Horezu - World Heritage Sites, Romania». sites.google.com. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021. 
  2. Centre, UNESCO World Heritage. «Monastery of Horezu». UNESCO World Heritage Centre (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Monuments database. 7  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ro&srlang=ro&srid=VL-II-a-A-09894.
  4. 4,0 4,1 «Horezu Monastery -» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021. 
  5. Poteaca, Eva (28 Νοεμβρίου 2018). «A testimony of Romanian art: Horezu Monastery». itinari (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021. 
  6. Internet Archive (2008). Sacred places of a lifetime : 500 of the world's most peaceful and powerful destinations. Washington, D.C. : National Geographic Society. ISBN 978-1-4262-0336-7. 
  7. Pettersen, Leif; Baker, Mark (2010). Romania. Footscray, Vic. ; Oakland, CA : Lonely Planet. ISBN 978-1-74104-892-6. 
  8. «Monastery of Horezu - World Heritage Site - Pictures, Info and Travel Reports». www.worldheritagesite.org. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021. 
  9. Burford, Tim (1998). Romania : the rough guide. London : Rough Guides ; New York : Distributed by Penguin Books USA. ISBN 978-1-85828-305-0.