Μιχαήλ του Τβερ
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Μιχαήλ του Τβερ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1271 Βλαντίμιρ |
| Θάνατος | 1318 ή 1319 Σαράι |
| Συνθήκες θανάτου | ανθρωποκτονία |
| Χώρα πολιτογράφησης | πριγκιπάτο του Τβερ Μεγάλο Πριγκιπάτο του Βλαντίμιρ-Σούζνταλ |
| Θρησκεία | Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός |
| Eορτασμός αγίου | 22 Νοεμβρίου |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ρωσικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Anna of Kashin (από 1294) |
| Τέκνα | Ντμίτρι του Τβερ, Αλεξάντρ του Τβερ, Vasily I of Tver Κωνσταντίν του Τβερ |
| Γονείς | Γιαροσλάβ του Τβερ και Ξένια της Ταρούσα |
| Αδέλφια | Svyatoslav, Grand Duke of Tver |
| Οικογένεια | Ρουρικίδες |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Μιχαήλ Α΄ Γιαροσλάβιτς, ρωσικά: Михаил Ярославич από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τβερ ήταν πρίγκιπας του Τβερ (1285-1318) και μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1304-14, 15-18). Καταριθμήθηκε μεταξύ των αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γιαροσλάβ Γ΄ πρίγκιπα του Τβερ και της Ξένιας των Ρουρικιδών, κόρης του Γιούρι Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα της Ταρούσα. Αδελφός τού πατέρα του ήταν ο άγιος Αλέξανδρος Νιέφσκι.
Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιαροσλάβ το 1285. H μητέρα του έγινε η αγία Ξένη της Ταρούσα. Το 1304 απεβίωσε ο εξάδελφός του Αντρέι μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ, γιος του Αλεξάνδρου Νιέφσκι και ο Μιχαήλ τον διαδέχθηκε, διότι ίσχυε το βαθμιδωτό σύστημα, δηλ. της διαδοχής σε μικρότερο αδελφό (ή απόγονό του) και όχι σε γιο. Μετέβη στον Τοκτά χαν της Χρυσής Ορδής για επιβεβαίωση, στην πόλη Σαράι.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε το 1294 την Άννα των Ρουρικιδών, κόρη του Ντμίτρι Μπορίσοβιτς, μετέπειτα μοναχή και αγία. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Michael C. Paul, "Was the Prince of Novgorod a 'Third-Rate Bureaucrat' after 1136?" Jahrbücher für Geschichte Osteuropas 56, No. 1 (Spring 2008): 72-113.