Μιχαήλ Παπαγεωργίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιχαήλ Παπαγεωργίου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1727
Σιάτιστα Κοζάνης
Θάνατος 1796
Βιέννη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Σπουδές Μαρούτσιος Σχολή
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα φιλόσοφος

Ο Μιχαήλ Παπαγεωργίου ήταν λόγιος δάσκαλος από τη Σιάτιστα.

Η ζωή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Σιάτιστα στις 26 Φεβρουαρίου 1727. Ο πατέρας του, Γεώργιος, ήταν ο ιερέας της πόλης. Διδάχτηκε τα εγκύκλια μαθήματα στην Σιάτιστα, και μετά πήγε στα Ιωάννινα, όπου σπούδασε φιλοσοφία στον Ευγένιο Βούλγαρη. Χρημάτισε δάσκαλος για πολλά χρόνια σε διάφορα σχολεία της Ελλάδας. Διεύρυνε τις γνώσεις του σε πανεπιστήμια της Γερμανίας, όπου διδάχτηκε τη γερμανική και λατινική γλώσσα και κατόπιν της Βιέννης σπουδάζοντας φιλοσοφία και ιατρική. Έζησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από τον τόπο καταγωγής του, στις παροικίες της Αυστροουγγαρίας και δίδαξε στα παιδιά των εκεί απόδημων Ελλήνων.

Πέθανε στην Βιέννη στις 19 Ιουνίου 1796, όπως σημειώνεται στον εκεί ελληνικό ναό.

Ως διδάσκαλος συνεισέφερε στη μόρφωση των ελληνοπαίδων της οθωμανοκρατούμενης Ελλάδας και των ελληνικών παροικιών.

H συμβολή του, όμως, στην παιδεία είναι ιδιαίτερα σημαντική όπως αποδεικνύεται από το πλούσιο συγγραφικό του έργο. Συνέγραψε το πρώτο έντυπο ελληνικό αλφαβητάριο με τίτλο Μέγα Αλφαβητάριον που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1771, βοηθήματα για την ελληνική γλώσσα, καθώς και δίγλωσσα εγχειρίδια στην ελληνική και στη γερμανική γλώσσα. 


Η συμβολή του, μέσω της εκπαιδευτικής και συγγραφικής δραστηριότητας, παρέμεινε άγνωστη, παρότι υπήρξε ρήτορας με εξαιρετική δεινότητα, συστηματικός ερευνητής, μεταφραστής λατινικών έργων, επιμελητής σημαντικών εκδόσεων, συνθέτης ηρωελεγειακών επών και Ιάμβων εν είδει αφιέρωσης σε εκδόσεις άλλων συγγραφέων της εποχής. Ο Μιχαήλ Παπαγεωργίου ήταν ένα λόγιος, φιλομαθής, γλωσσομαθής, θεολογικά καταρτισμένος και αρχαιογνώστης, ο οποίος συνέβαλε όχι μόνο στη μόρφωση των απανταχού Ελλήνων αλλά και στην πνευματική αναγέννηση του υπόδουλου γένους.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας συνθέτουν τον παρακάτω κατάλογο [1]:

Εκδοθέντα έργα

1) Είσοδος ραδία εις την γερμανικήν γλώσσαν, (Βιέννη 1767). 

2) Αλφαβητάριον Γερμανικόν, (Βιένη 1768).

3) Λεξικόν Ρωμαιογερμανικόν, (Βιένη 1768).

4) Το Μέγα Αλφαβητάριον, (Βιέννη 1771, Βουκουρέστι 1783, Πέστη 1788, Πέστη 1800, Βενετία 1804, Βενετία 1806, Βούδα 1818, Πέστη1879).

5) Πρόχειρος και ευπόριστος διδάσκαλος των πρωτοπείρων Ρωμελιτών της γερμανικής γλώσσης, (Βιέννη 1772 Πέστη, 1792, Βιέννη 1793).

6) Μικρόν Αλφαβητάριον, (Πέστη 1788, Βιέννη 1797).

7) Οικειακός και πρόχειρος διδάσκαλος των αρχαρίων της Ελληνικής γλώσσης, (Βιέννη 1783).

8) Απόκρισις πρὸς τὸν ἐλλογιμώτατον Ἀθανάσιον στίρια περί τοῦ θέσπιν κατεβρόντησε, το οποίο μέχρι το 1996 συγκαταλεγόταν στα ανέκδοτα έργα, αλλά εκδόθηκε από τον Π.Β. Πάσχο.  

Ανέκδοτα έργα

1) Ἀπάντησις εἰς τοὺς τοῦ Κολλαρίου συλλογισμούς τοῦ βασιλικοῦ βιβλιοφύλακος περί τῆς εκπορεύσεως τοῦ ἁγίου πνεύματος. 

2)  Γερμανικὴ Γραμματικὴ.

3)  Ἀπόκρισις πρὸς τὴν ἐπενεχθεῖσαν αὐτῷ ἐρώτησιν περὶ τοῦ ἀπολυτικίου: «τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον ἐργασαμένη φερώνυμε».

4)  Ἐπιγράμματα ἡρωικὰ καὶ ἰαμβικὰ.

5)  Ηρωελεγειακά ποιήματα «Περί τῆς τοῦ κόσμου πλάσεως». 

6)  Επιστολές στα ελληνικά προς διαφόρους. 

7) «Κατά Καλβινιστῶν καὶ λουθηρανιστῶν περί ἐπικλήσεως τῶν ἁγίων, περί προσκυνήσεως τῶν εικόνων, τῶν λειψάνων, τοῦ σταυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν αναγκαίων», το οποίο συγγράφηκε στην Πέστη το 1788.

8) Λόγοι  που είχε εκφωνήσει «ἐπ’ ἄμβωνος» στη Σιάτιστα, την Εράτυρα (Σέλιτσα), το Μελένικο και τη Φιλιππούπολη.

9)  Μετάφραση από τα λατινικά στα ελληνικά της Ανατομίας του Κούλρου. 

11)  Μετάφραση από τα λατινικά στα ελληνικά Λόγων του Κικέρωνα. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Οι Γ. Ζαβίρας, Νέα Ελλάς, σ. 462 και Κ. Σάθας, Νεοελληνική Φιλολογία, σσ. 524-526 παραθέτουν κατάλογο των έργων του Μ. Παπαγεωργίου, από τον οποίο απουσιάζουν α) το Ἀλφαβητάριον Γερμανικόν και  β) το Λεξικόν Ρωμαιογερμανικόν,  έργα που αναφέρονται στον Φ. Ηλιού, Προσθήκες στην Eλληνική Bιβλιογραφία, τόμος A. Tα βιβλιογραφικά κατάλοιπα του É. και του H. Pernot (1515-1799), σ. 191, αρ. 151, και σ. 194, αρ. 152.