Μικόλα Αζάροβ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μικόλα Αζάροβ
Mykola Azarov 27 April 2010-1.jpeg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Микола Янович Азаров (Ουκρανικά)
Γέννηση 17  Δεκεμβρίου 1947[1]
Καλούγκα
Υπηκοότητα Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ουκρανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ρωσικά
Surzhyk
Σπουδές Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας
d:Q4135693
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Party of Regions και Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
Τέκνα Oleksii Azarov
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρωθυπουργός της Ουκρανίας (7  Δεκεμβρίου 2004 – 28  Δεκεμβρίου 2004)
Πρωθυπουργός της Ουκρανίας (5  Ιανουαρίου 2005 – 24  Ιανουαρίου 2005)
Πρωθυπουργός της Ουκρανίας (2010–2014)
Minister of Finance (2006–2007)
Minister of Finance (2002–2005)
People's Deputy of Ukraine (1994–1998)[2]
People's Deputy of Ukraine (Μαΐου 2006 – Σεπτεμβρίου 2006)[3]
People's Deputy of Ukraine (2007–2010)[4]
People's Deputy of Ukraine (12  Δεκεμβρίου 2012 – 18  Δεκεμβρίου 2012)[5]
Βραβεύσεις Βραβείο της Τιμής της Ρωσικής Ομοσπονδίας
State Prize of Ukraine in Science and Technology
Honored Economist of Ukraine
Βραβείο Λένιν Κομσομόλ
Βραβείο της Φιλίας
Order of Merit (Ukraine), 3rd class
Order of Merit (Ukraine), 2nd class
Order of Merit (Ukraine), 1st class
Ιστοσελίδα
Επίσημη ιστοσελίδα
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook
Υπογραφή
Nikolay Azarov signature.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μικόλα Αζάροβ (Mykola Yanovych Azarov, ουκρανικά: Микола Янович Азаров, Mykola Yanovych Azarov) γεννήθηκε ως Nikolay Yanovich Pakhlo (ρωσικά: Николай Янович Пахло) στις 17 Δεκεμβρίου 1947 και είναι πολιτικός από την Ουκρανία και πρωθυπουργός από τις 11 Μαρτίου 2010 ως την παραίτησή του, τον Ιανουάριο του 2014. Υπήρξε πρώτος αντιπρόεδρος και υπουργός οικονομικών από το 2002 ως το 2005 και ξανά από το 2006 ως το 2007, ενώ υπηρέτησε επίσης για δύο βραχύβιες θητείες ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός στα τέλη του 2004 και στις αρχές του 2005. Έπειτα από τη νίκη του Βίκτορ Γιανουκόβιτς στις προεδρικές εκλογές του 2010 διαδέχθηκε τον τελευταίο στην προεδρία του Κόμματος των Περιφερειών και διορίστηκε πρωθυπουργός.[6][7]

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Καλούγκα της Σοβιετικής Ένωσης και αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Απέκτησε ντοκτορά στη γεωλογία και στην ορυκτολογία. Το 1984 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ουκρανία.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αζάροβ υπηρέτησε στο αξίωμα του επικεφαλής της οικονομικής επιτροπής του κοινοβουλίου (Verkhovna Rada) την περίοδο 1995–1997. Υπήρξε επίσης επικεφαλής της φορολογικής υπηρεσίας του κράτους (1996–2002) και κατάφερε να διατηρήσει άριστους δεσμούς με την κυβέρνηση του προέδρου Λεονίντ Κούτσμα.

Όντας περισσότερο τεχνοκράτης παρά πολιτικός, ο Δρ. Αζάροβ ανάλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών στα τέλη Νοεμβρίου του 2002, όταν ανέλαβε το υπουργικό συμβούλιο του Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Την περίοδο εκείνη έγιναν οικονομικές μεταρρυθμίσεις και ο ρυθμός αύξησης του ετήσιου ΑΕΠ διαμορφώθηκε στο 12,1% το 2004, από το 9,6% του 2003.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2004 ο Αζάροφ έγινε για πρώτη φορά υπηρεσιακός πρωθυπουργός, αξίωμα που διατήρησε ως τις 28 Δεκεμβρίου 2004, έπειτα από την πολιτική κρίση αναφορικά με τις προεδρικές εκλογές. Μετά τον επαναληπτικό γύρο των προεδρικών εκλογών , ο Γιανουκόβιτς επεχείρησε να ανακτήσει την πρωθυπουργία, τελικά όμως παραιτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2004. Η επίσημη διάλυση της κυβέρνησης έγινε στις 5 Ιανουαρίου 2005 και για μία ακόμη φορά ο Αζάροβ έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ως την ορκωμοσία του Βίκτορ Γιούστσενκο στο ύπατο αξίωμα. Αντικαταστάθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2005 από την Γιούλια Τιμοσένκο.

Ο Αζάροβ παρέμεινε ισχυρός σύμμαχος του Γιανουκόβιτς και όταν ο τελευταίος έγινε ξανά πρωθυπουργός στις 4 Αυγούστου 2006, διορίστηκε πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών.

Έπειτα από την εκλογή του Γιανουκόβιτς στην προεδρία της χώρας το 2010[8][9] , ο Αζάροβ συμπεριλήφθηκε στους τρεις υποψηφίους που ήταν επιλογές του προέδρου για το αξίωμα του πρωθυπουργού και παρουσιάστηκαν στις 21 Φεβρουαρίου 2010, μαζί με τους Σέργκι Τιγκίπκο και Αρσένι Γιατσενιούκ.[8]

Διορίστηκε πρωθυπουργός από την Verkhovna Rada στις 11 Μαρτίου 2010[10][11] με 242 ψήφους επί συνόλου 343 βουλευτών που ήταν παρόντες στην σχετική ψηφοφορία.[10]

Πολιτιστικό προφίλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ίδιος δεν ομιλεί καλά την ουκρανική γλώσσα[12][13], ωστόσο έχει δηλώσει ότι αυτός και τα μέλη της κυβέρνησής του θα μιλούν ουκρανικά.[13]

Βουλευτικές εκλογές 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στην Οκρανία, στις 28 Οκτωβρίου 2012, ο Αζάροφ επανεξελέγη βουλευτής, ως επικεφαλής στη λίστα του Κόμματος των Περιοχών.[14][15] Εν συνεχεία παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του παρέμεινε με τον ίδιο ως υπηρεσιακό, στις 3 Δεκεμβρίου 2012.[16]

Παραίτηση 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από πολλές εβδομάδες διαδηλώσεων του Euromaidan και το θάνατο πολιτών σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας ο Αζάροβ υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία στις 28 Ιανουαρίου 2014.[17] Η παραίτησή του έγινε δεκτή από τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς για την ειρηνική διευθέτηση της κρίσης στη χώρα.[18]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 1068888024. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac_gs09/d_index_arh?skl=2.
  3. w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac_gs09/d_index_arh?skl=5.
  4. w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac_gs09/d_index_arh?skl=6.
  5. w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac_gs09/d_index_arh?skl=7.
  6. Янукович припинив членство у Партії регіонів: Новини УНIАН
  7. Yanukovych suspends his membership in Party of Regions, hands over party leadership to Azarov, Kyiv Post (03-03-2010)
  8. 8,0 8,1 Yanukovych has yet to secure ruling majority in parliament, Kyiv Post (25-02-2010)
  9. Ukraine: Tymoshenko vows to contest election result, BBC News (15-02-2010)
  10. 10,0 10,1 Azarov became Prime Minister, UNIAN (11-03-2010)
  11. Ukrainian President Viktor Yanukovych forms coalition, BBC News, 11-03-2010, http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/8561531.stm .
  12. Newsmaker: Ukraine prime minister nominee is close ally of president, Kyiv Post (11-03-2010)
  13. 13,0 13,1 Azarov of Party of Regions swears speaking Ukrainian if appointed prime minister, Kyiv Post (11-03-2010)
  14. Party of Regions releases party list, Kyiv Post (30-7-2012)
  15. (Ουκρανικά) Список депутатів нової Верховної Ради, Ukrayinska Pravda (11-11-2012)
  16. Yanukovych dismisses Azarov and Cabinet of Ministers,[Kyiv Post (3-12-2012)
    Ukraine government resigns, stays on in acting role, Kyiv Post (3-12-2012)
  17. BBC News (28-1-2014). «Ukraine's PM Azarov and government resign». http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-25932352. Ανακτήθηκε στις 28-1-2014. 
  18. Ukrainian Prime Minister Azarov resigns

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mykola Azarov της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).