Γερμανός Ζαφειρόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χριστιανουπόλεως Γερμανός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1760
Μεσορρούγι Αχαΐας
Θάνατος1821
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΦιλικός
επίσκοπος

Ο Γερμανός Ζαφειρόπουλος (17601821) ήταν Έλληνας ιεράρχης και εθνομάρτυρας.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο χωριό Μεσορρούγι της επαρχίας Καλαβρύτων το 1760.[1] Το κοσμικό όνομά του ήταν Γεώργιος.[2] Προερχόταν από οικογένεια εύπορη, καταγόμενη από την Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ζαφείρης Ζαφειρόπουλος και η μητέρα του Ευσταθία. Ήταν εξάδελφος του πρωτοσύγκελου και ιστοριογράφου Αμβρόσιου Φραντζή.[1] Σε πολύ νεαρή ηλικία έχασε τον πατέρα του όταν τον σκότωσαν οι Τούρκοι. Σε ηλικία εννέα ετών εισήλθε ως δόκιμος στην Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου, εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Γερμανός, και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος.

Γύρω στα 1800 βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου εργάστηκε για δύο χρόνια ως διδάσκαλος. Στη συνέχεια μετέβη στο Βελιγράδι όπου έδρασε ως δάσκαλος και προπαγάνδιζε τον ξεσηκωμό των Ελλήνων. Οι Τουρκικές αρχές τον εκδίωξαν από την πόλη και στη συνέχεια πήγε στη Ρουμανία. Εκεί έμεινε δύο χρόνια όπου έμαθε την βλάχικη γλώσσα. Τελικά διώχθηκε κι από εκεί από τις Τουρκικές αρχές λόγω της εθνικής δράσης του.[2] Επέστρεψε στην μονή Μεγάλου Σπηλαίου και στη συνέχεια αναχώρησε για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ. Ακολούθως ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη στην οποία ήταν ήδη γνωστός για τη λογιοσύνη του. Η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου αρχικά τον εξέλεξε Επίσκοπο Σεβαστείας και αργότερα, επί Πατριάρχη Γρηγορίου Ε' (1806-1808), τον Μάρτιο του 1807, τον εξέλεξε διάδοχο του Γερμανού Χριστιανουπόλεως (1793-1807).[2]

Λόγω της φήμης του ο Αλέξανδρος Υψηλάντης τον όρισε ως έναν από τους 4-5 εφόρους της Φιλικής Εταιρείας, στην οποία είχε μυηθεί από το 1818.[3] Συμμετείχε στη σύσκεψη της Βοστίτσας διαφωνώντας με τον εγκλεισμό του Παπαφλέσσα και παρεμβαίνοντας προς την κατεύθυνση αυτή. Κατά τον έρανο που πραγματοποιήθηκε προσέφερε 2000 γρόσια. Επειδή οι κινήσεις των Αρχιερέων της Πελοποννήσου γέννησαν την υποψία των Τουρκικών αρχών, αυτές προέβησαν σε σειρά συλλήψεών. Έτσι τους κάλεσαν δήθεν για σύσκεψη στην Τριπολιτσά. Ανάμεσα στους φυλακισμένους ήταν και ο Γερμανός,[3] ο οποίος έφτασε στην πόλη στις 8 Μαρτίου έχοντας αναχωρήσει από την Κυπαρισσία στις 5 Μαρτίου. Πέθανε λόγω των κακουχιών την κράτησης του στις 21 Σεπτεμβρίου 1821.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Βέης, σελ. 119.
  2. 2,0 2,1 2,2 Ατέσης, σελ. 4.
  3. 3,0 3,1 Ατέσης, σελ. 5.
  4. Ατέσης, σελ. 6.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]