Μαρία της Ναβάρρας
| Μαρία της Ναβάρας | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1330 Γαλλία |
| Θάνατος | 16 Απριλίου 1347 Βαλένθια |
| Αιτία θανάτου | επιπλοκές της λοχείας |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Μονή Πομπλέτ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αραγωνίας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Γαλλικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | καταλανικά Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | βασιλική σύζυγος |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας (από 1342) |
| Τέκνα | Κωνσταντία της Αραγωνίας Ιωάννα της Αραγωνίας, κόμισσα του Αμπούριας |
| Γονείς | Φίλιππος Γ΄ της Ναβάρρας και Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας |
| Αδέλφια | Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Γαλλίας, Αγνή της Ναβάρας, Ιωάννα της Ναβάρρας, Λουδοβίκος της Ναβάρρας, Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας, Φίλιππος της Ναβάρρας Ιωάννα της Ναβάρρας |
| Οικογένεια | Οίκος του Εβρέ |
 Σχετικά πολυμέσα | |
H Μαρία της Ναβάρρας, γαλλ. Marie (Γαλλική γλώσσα : Marie d'Evreux, 1329 - 29 Απριλίου 1347) από τον Οίκο του Εβρέ ήταν κόρη του κόμη του Εβρέ και της βασίλισσας της Ναβάρρας, έγινε με τον γάμο της βασίλισσα της Αραγωνίας. Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Γ΄, κόμη του Εβρέ και της Ιωάννας Β΄ των Καπετιδών κόρης του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας. Οι γονείς που είχαν τοποθετήσει τον Οίκο του Εβρέ σαν την νέα δυναστεία στο Βασίλειο της Ναβάρρας ήθελαν να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τους γείτονες τους στην Ιβηρική. Συμφώνησαν τον αρραβώνα ανάμεσα στην μεγαλύτερη κόρη τους Ιωάννα με τον Πέτρο που ήταν διάδοχος στο Στέμμα της Αραγωνίας.[1]
Ο Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας ωστόσο που ανέβηκε στον θρόνο τον Ιανουάριο του 1356 προτίμησε να παντρευτεί την δεύτερη κόρη του Φιλίππου Γ΄ Μαρία, αυτό ανάγκασε την Ιωάννα να παραιτηθεί από τα δικαιώματα της για χάρη της μικρότερης αδελφής της.[2] Η γαμήλια συνθήκη υπογράφηκε από τον πατέρα της στο "κάστρο του Ανέτ" (6 Ιανουαρίου 1336). Ο όρος ήταν σε περίπτωση που η μητέρα της πέθαινε χωρίς γιους θα μπορούσαν η Ιωάννα και ο Πέτρος να κληρονομήσουν το Στέμμα της Ναβάρρας.[3] Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στην Σαραγόσα (25 Ιουλίου 1337). Παρά το γεγονός ότι οι γονείς της βρήκαν δυσκολίες να πληρώσουν την προίκα της Μαρίας οι σχέσεις τους με τον Πέτρο παρέμειναν άριστες.[3] Η Μαρία δέχτηκε από τον Πέτρο Δ΄ τις πόλεις Χάκα, Ταρραγόνα και Τερουέλ. Η νέα βασίλισσα έκανε μεγαλοπρεπή είσοδο στην Βαρκελώνη που ήταν πρωτεύουσα του Στέμματος της Αραγωνίας.[4]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μαρία της Ναβάρρας ήταν ευσεβής και πιστή σύζυγος, γεννήθηκαν η Κωνσταντία της Αραγωνίας, βασίλισσα της Σικελίας (1343), η Ιωάννα της Αραγωνίας, κόμισσα του Αμπούριας (1344) και η Μαρία (1345) που απεβίωσε 2 ετών. Ο Πέτρος Δ΄ έβλεπε ότι δεν μπορεί να κάνει γιο, προσπάθησε να ορίσει διάδοχο την μεγαλύτερη κόρη του Κωνσταντία, αντιστάθηκαν σκληρά ο μικρότερος αδελφός του Ιάκωβος Α΄ του Ουρζέλ και το Κοινοβούλιο της Αραγωνίας. Η βασίλισσα Μαρία γέννησε στην Βαλένθια έναν γιο τον Ινφάντη Πέτρο (23 Απριλίου 1347) αλλά το βρέφος πέθανε την επόμενη μέρα. Η Μαρία πέθανε σε λίγες μέρες από επιπλοκές στην γέννα (29 Απριλίου 1347), όρισε κληρονόμους τις κόρες της και ζήτησε να ταφεί στο Μοναστήρι του Πομπλέτ. Η ταφή της έγινε όμως στο Μοναστήρι του Αγίου Βικέντιου στην Βαλένθια, ο χήρος σύζυγος προχώρησε σε λίγους μήνες σε δεύτερο γάμο.[5]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παιδική ηλικία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μαρία ήταν το δεύτερο παιδί της Ιωάννας Β΄ της Ναβάρρας και του Φιλίππου Γ΄ της Ναβάρρας, και γεννήθηκε ένα χρόνο μετά την άνοδό τους στο θρόνο. Οι γονείς της, έχοντας εγκαθιδρύσει τον Οίκο των Εβρέ ως τη νέα κυρίαρχη δυναστεία στο Βασίλειο της Ναβάρρας, ήθελαν να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τους Ιβηρούς γείτονές τους. Το 1333 διαπραγματεύτηκαν έναν αρραβώνα μεταξύ της μεγαλύτερης αδελφής της Μαρίας, Ιωάννας, και του Πέτρου, τότε κληρονόμου του θρόνου της Αραγωνίας.[1] Ο Πέτρος, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο τον Ιανουάριο του 1336, εξέφρασε προτίμηση για τη δεύτερη κόρη, γεγονός που ανάγκασε την Ιωάννα να παραιτηθεί από τα δικαιώματα διαδοχής της υπέρ της Μαρίας.[2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Miron, E. L. (1913). The queens of Aragon: their lives and times. Brentano's.
- Surget, Marie-Laure (2008). Mariage et pouvoir : reflexion sur le role de l'alliance dans les relations entre les Evreux-Navarre et les Valois au XIV siecle (1325–1376). Laboratoire d'ethnographie regionale.
- Woodacre, Elena (2011). The Queen and her consort: succession, politics and partnership in the Kingdom of Navarre, 1274–1512. Bath Spa University.
- Woodacre, Elena (2013). The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274–1512. Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-137-33914-0.