Μαρία Γκολίτζυνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μαρία Γκολίτζυνα
Мaria Golitsynа.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1834
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακυρία επί των τιμών[1]

Η πριγκίπισσα Μαρία Μιχαηλόβνα Γκολίτζυνα (1834 - 1910) ήταν Ρωσίδα ευγενής, αυλική και φιλάνθρωπος. Υπηρέτησε ως Κυρία των Ρομπών για την αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα (Άλιξ της Έσσης) από το 1894 έως το 1910.

Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν η κόρη του αντιστράτηγου Μιχαήλ Βασιλιγιέβιτι Πάσκοφ και της Μαρία Μπαράνοβα Τροφίμοβνα. Το 1857, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Βλαδίμηρο Ντμιτρίεβιτς Γκολίτσυν (1815-1888). Είχε ένα παιδί, τη Μαρία Βλαντιμίροβνα Γκολίτσινα (1860-1933), η οποία για ένα διάστημα υπηρέτησε ως δεσποινίδα των τιμών.

Η Γκολίτσυνα έγινε Κυρία του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης το 1879. Υπηρέτησε ως αναπληρώτρια πρόεδρος της γνωστής Πατριωτικής Εταιρείας (Ρωσία) το 1896-1910. Η Μαρία Γκολίτζυνα περιγράφεται από τους συγχρόνους της ως επιβλητικός χαρακτήρας και ως ακραία αντιδραστική συντηρητική, αντίθετη σε όλες τις μορφές φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων της αυταρχικής μοναρχίας. [2] Το 1894 διορίστηκε στη θέση της ανώτερης Κυρίας των Τιμών στη νέα αυτοκράτειρα, με ευθύνη όλων των γυναικών υπαλλήλων της αυλής της αυτοκράτειρας, η οποία είχε επιλεγεί από τη χήρα αυτοκράτειρα Μαρία Φεοντόροβνα (Ντάγκμαρ της Δανίας) .

Σύμφωνα με τον στρατηγό Α.Α. Μοσόλοφ, κανείς δεν ήταν πιο κατάλληλος για να επιβλέπει τις κυρίες των τιμών: "θα ήταν δύσκολο να βρεθεί μία κυρία πιο ταιριαστή από την πριγκίπισσα Γκολίτσυνα για να προσωποποιήσει την υψηλή θέση της Κυρίας των Ρόμπων. . . Είχε μία καλά ανεπτυγμένη αίσθηση για οτιδήποτε δεν ανήκει στην εθιμοτυπία." [3]

Μετέφερε όλα τα παιδιά της τελευταίας αυτοκράτειρας στη βάπτιση τους.

Την διαδέχτηκε στην αυλική θέση της η Ελισαβέτα Αλεξέεβνα Ναρισκίνα (1838-1928).

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Е. А. Нарышкина. Мои воспоминания. Под властью трех царей. - М .: Новое литературное обозрение, 2014. - 688 с.
  • А. А. Мосолов. При дворе последнего императора— СПб., 1992. С. 200.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
  2. Е. А. Нарышкина. Мои воспоминания. Под властью трех царей. — М.: Новое литературное обозрение, 2014. — 688 с.
  3. А. А. Мосолов. При дворе последнего императора.— СПб., 1992.— С. 200.