Μέγαρο των Εθνών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μέγαρο των Εθνών
Palace of Nations
Sculpture onu geneve3.jpg
O σφαιρικός αστρολάβος που δωρήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη από το Ίδρυμα Woodrow Wilson
Είδοςκυβερνητικό κτίριο
ΑρχιτεκτονικήStripped Classicism
Γεωγραφικές συντεταγμένες46°13′36″N 6°8′26″E
Διοικητική υπαγωγήPetit-Saconnex
ΤοποθεσίαParc de l'Ariana
ΧώραΕλβετία
Έναρξη κατασκευής1938
Ολοκλήρωση1938
ΈνοικοιUnited Nations Office at Geneva
ΙδιοκτήτηςΟργανισμός Ηνωμένων Εθνών
ΔιαχειριστήςUnited Nations Office at Geneva
ΑρχιτέκτοναςCamille Lefèvre, Henri-Paul Nénot, József Vágó, Julien Flegenheimer και Carlo Broggi
ΠροστασίαΕλβετική πολιτιστική ιδιοκτησία εθνικής σημασίας[1]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Το Μέγαρο των Εθνών (γαλλικά: Palais des Nations‎) (αγγλικά: Palace of Nations‎) στην Γενεύη της Ελβετίας οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1929 και 1938[2] για να λειτουργήσει ως έδρα της Κοινωνίας των Εθνών. Λειτουργεί ως η έδρα των Γραφείων των Ηνωμένων Εθνών στην Γενεύη από το 1946, όταν ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών υπέγραψε συμφωνία έδρας με τις ελβετικές αρχές, παρότι η Ελβετία προσχώρησε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών μόλις το 2002.

Μόνον το 2012 το Μέγαρο των Εθνών φιλοξένησε πλέον των 10.000 διακυβερνητικών συναντήσεων.[3]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έργο και κατασκευή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός που πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920 για την επιλογή ενός σχεδίου για το συγκρότημα περιέγραψε το έργο ως εξής:

Το Παλάτι, του οποίου η κατασκευή είναι το αντικείμενο του διαγωνισμού, προορίζεται να στεγάσει όλα τα όργανα της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη. Θα πρέπει να σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπει σε αυτά τα όργανα να εργάζονται, να προεδρεύουν και να διεξάγουν συζητήσεις, ανεξάρτητα και εύκολα στην ήρεμη ατμόσφαιρα που θα πρέπει να επικρατεί όταν αντιμετωπίζονται προβλήματα διεθνούς διάστασης.

Μια κριτική επιτροπή εννέα αρχιτεκτόνων επιλέχθηκε για να επιλέξει ένα τελικό σχέδιο μεταξύ 377 συμμετοχών. Αυτοί ήταν οι Hendrik Petrus Berlage, Victor Horta, Josef Hoffman, Charles Lemaresquier, John James Burnet, Attilio Muggia, Ivar Tengbom, Carlos Gato της Μαδρίτης και Karl Moser.[4] Η κριτική επιτροπή δεν μπόρεσε να επιλέξει έναν μόνο νικητή.[5] Τελικά, οι πέντε αρχιτέκτονες πίσω από τις κορυφαίες συμμετοχές επιλέχθηκαν για να συνεργαστούν σε ένα τελικό σχέδιο: Ο Julien Flegenheimer από την Ελβετία, ο Camille Lefèvre και ο Henri-Paul Nénot από τη Γαλλία, ο Carlo Broggi από την Ιταλία και ο József Vágó από την Ουγγαρία. Στο εσωτερικό χρησιμοποιήθηκαν δωρεές από μέλη της Λέγκας.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Swiss Inventory of Cultural Property of National Significance, February 2017. Swiss Federal Office for Civil Protection. Φεβρουάριος 2017.
  2. Jean-Claude Pallas, "Histoire et architecture du Palais des Nations, Nations Unies, 2001, p.100 and 104
  3. (Γαλλικά) Simon Petite, "Rénovation du Palais des Nations : vote crucial", Le Temps, Monday 23 December 2013, p. 5.
  4. "Nation League Home Attracts Many Bidders". Dayton Ohio Daily News.
  5. Kuntz, Joëlle (2 June 2014) Geneve Internationale. Architectural Competitions: Imagining the City of Peace

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Joëlle Kuntz, Geneva and the Call of Internationalism. A History, éditions Zoé, 2011, 96 pages (ISBN 978-2-88182-855-3).
  • Jean-Claude Pallas, "Histoire et architecture du Palais des Nations, Nations Unies, 2001, 431 pages (ISBN 92-1-200354-0)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]