Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάχη του Σπερχειού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Νικηφόρος Ουρανός αντιμετωπίζει τους Βουλγάρους στον Σπερχειό ποταμό.

Η μάχη του Σπερχειού (βουλγ.: битка при Сперхей, μπίτκα πρι Σπερχέι) διεξήχθη το 997 μ.Χ, μεταξύ του τσάρου της Βουλγαρίας, Σαμουήλ, και του Νικηφόρου Ουρανού, στρατηγού του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β' και έληξε με τη σφαγή των Βουλγάρων. Θεωρείται από τις πιο σημαντικές μάχες μεταξύ Βουλγάρων και Βυζαντινών.

Ο Βασίλειος Β' διέκοψε τις επιθέσεις κατά των Βουλγάρων και κινήθηκε στη Συρία, για να αντιμετωπίσει προβλήματα που υπήρχαν στα ανατολικά σύνορα της Αυτοκρατορίας. Ο Σαμουήλ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Βασιλείου Β' και επιτέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης Γρηγόριος Ταρωνίτης σκοτώθηκε, και ο γιος του, Ασώτιος, πιάστηκε αιχμάλωτος. Μετά την επίθεση αυτή, ο Σαμουήλ κινήθηκε νότια και λεηλάτησε την Πελοπόννησο. Ο Βασίλειος Β' έστειλε τον Νικηφόρο Ουρανό κατά του Σαμουήλ. Και οι δύο στρατοί στρατοπέδευσαν στον Σπερχειό, εκατέρωθεν του ποταμού.

Ο Σαμουήλ στρατοπέδευσε απέναντι από τον Νικηφόρο Ουρανό, και θεώρησε ότι οι Βυζαντινοί δεν ήταν εις θέσιν να περάσουν τον πλημμυρισμένο ποταμό. Παρόλα αυτά, ο Νικηφόρος Ουρανός κατάφερε να βρει ένα διαβατό σημείο, και κατά τη διάρκεια της νύχτας επιτέθηκε και έσφαξε τους Βουλγάρους.

Ο Σαμουήλ και ο γιος του, Γαβριήλ Ραδομηρός, κατάφεραν να επιζήσουν - αυτή η μάχη περιγράφεται και στο βιβλίο «Για την πατρίδα» της Πηνελόπης Δέλτα. Ο Τσάρος της Βουλγαρίας επέστρεψε στην πρωτεύουσα του, Αχρίδα. Αφού συγκέντρωσε και πάλι στρατό, τον επόμενο χρόνο συνέχισε τις επιθέσεις κατά των Βυζαντινών.