Μάχη στις Καρούτες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Μάχη στις Καρούτες πραγματοποιήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1944 μεταξύ των αντιστασιακών του ΕΛΑΣ και του ναζιστικού στρατού κατοχής.

Μάχη στις Καρούτες
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Χρονολογία 5 Αυγούστου 1944
Τόπος Καρούτες
Έκβαση Νίκη για του ΕΛΑΣ
Αντιμαχόμενοι

Flag of Greece (1822-1978).svg V ταξιαρχία του ΕΛΑΣ υπαγόμενος στην Π.Ε.Ε.Α

  • 2/34 τάγμα
  • 1/5 Λόχος Μηχανημάτων
  • ~60 άντρες του Εφεδρικού ΕΛΑΣ

Flag of the German Reich (1935–1945).svg18ό Σύνταγμα Ορεινών Κυνηγών των S.S υπαγόμενο στο Τρίτο Ράιχ

  • 3/18 τάγμα
Ηγετικά πρόσωπα
  • Συνταγματάρχης Γιώργος Ρήγος
  • Λοχαγός Γιάννης Λαζαρίδης
  • Ανθυπασπιστής Κώστας Αντωνόπουλος (Κρόνος)
  • Λοχαγός Μπάκερτ  
  • Υπολοχαγός Όττο Βέμπερς  Παραδόθηκε
  • ανθυπολοχαγός Μπρούκα  
Απώλειες
30-38 νεκροί, ~60 τραυματίες
97 νεκροί, 105 αιχμάλωτοι

Ευρύτερο πλαίσιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με βάση τις εντολές της ομάδας Στρατιών Ε, τον Αύγουστο του 1944 έγιναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (κωδικός Εχίδνα) για την καταπολέμηση του αντάρτικου καθώς και των περιοχών που άνηκαν στην Ελεύθερη Ελλάδα και διοικούνταν από τη ΠΕΕΑ. Για τον σκοπό αυτό στις επιχειρήσεις εντάχθηκε και το επίλεκτο και ειδικό για ανταρτοπόλεμο 18ο Σύνταγμα Ορεινών Κυνηγών των S.S( SS-Polizei-Gebirgsjäger-Regiment 18).

Προετοιμασία μάχης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ΕΛΑΣ έχοντας εξασφαλίσει καλύτερο δίκτυο πληροφοριών μπόρεσε να ξεκόψει το 3ο τάγμα από τις κύριες δυνάμεις των Γερμανών εγκλωβίζοντας το ανάμεσα σε "λαβίδα".

Μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μάχη κράτησε λίγες ώρες, με πλήρη επικράτηση του ΕΛΑΣ.[1] Ο υπολοχαγός Όττο Βέμπερς εκπροσωπώντας τους παγιδευμένους Γερμανούς που ήθελαν να παραδοθούν ζήτησε να συνομιλήσει με ανώτερο αξιωματικό. Αφού ο λοχαγός του ΕΛΑΣ Γιάννης Λαζαρίδης επέδειξε παλιά υπηρεσιακή του ταυτότητα, οι περισσότεροι επιζώντες Γερμανοί παραδόθηκαν.

Συνέπειες και υστεροφημία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μάχη στις Καρούτες ήταν από τις μεγαλύτερες στην Εθνική Αντίσταση. Στους εορτασμούς της μάχης το 1984 ο πλέον στρατηγός Όττο Βέμπερς απέστειλε επιστολή η οποία και διαβάστηκε.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μάγερ, Χέρμαν Φρανκ, Αιματοβαμμένο Έντελβαϊς. Η 1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Σώμα Στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα, 1943-1944, Τόμος Β', Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2009, σελ. 245