Μάντεις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Μάντεις στην Αρχαία Ελλάδα


Οι Μάντεις στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν σε άμεση επαφή με τους θεούς, αλλά ήταν διερμηνείς των σημείων που δίνονταν από αυτούς. Οι Μάντεις χρησιμοποιούσαν πολλές μεθόδους για να αναλύσουν τη θέληση των θεών, όπως το διάβασμα των εντοσθίων διάφορων ζώων, το πέταγμα των πουλιών κ.α. Ήταν πιο πολλοί από τα μαντεία. Πολλές φορές ήταν περιπλανώμενοι, άλλες φορές (εάν ήταν φημισμένοι) καλούνταν για να γίνουν οι προσωπικοί μάντεις κάποιου υψηλόβαθμου στρατηγού, ή και βασιλιά.

Το μειονέκτημα στους μάντεις ήταν ότι μόνο οι άμεσες ερωτήσεις μπορούν να απαντηθούν. Χρησμούς θα μπορούσε να δώσει, μόνο όταν εκτελούνταν αρκετές θυσίες για να πάρει μια πιο συνεπή απάντηση. Για παράδειγμα, αν ένας στρατηγός ήθελε να μάθει αν οι οιωνοί ήταν καλοί γι 'αυτόν να προχωρήσει στον εχθρό, θα ζητήσει απ’ τον μάντη την συμβουλή των θεών ή αν ήταν καλύτερα γι' αυτόν να παραμείνει σε θέση άμυνας. Αν ο μάντης έδινε συνεπείς απαντήσεις, η συμβουλή θεωρείται έγκυρη.

Επειδή οι μάντεις είχαν τέτοια δύναμη πάνω στα άτομα με επιρροή στην αρχαία Ελλάδα, πολλοί ήταν επιφυλακτικοί από την ακρίβεια και την ειλικρίνεια απ΄ τους μάντεις. Παρά την αμφιβολία γύρω από μεμονωμένες μάντεις, η τέχνη στο σύνολό της ήταν καλά και θεωρείται αξιόπιστη από τους Έλληνες.