Μάικλ Κόλινς (Ιρλανδός ηγέτης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάικλ Κόλινς
Michael Collins 1922.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Mícheál Seán Ó Coileáin (Ιρλανδικά) και Michael John (Mick) Collins (Αγγλικά)
Γέννηση 16  Οκτωβρίου 1890[1][2][3]
Clonakilty
Θάνατος 22  Αυγούστου 1922[4][1][2][3]
Bandon
Τόπος ταφής Glasnevin Cemetery
Υπηκοότητα Δημοκρατία της Ιρλανδίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Αγγλικά[5]
Σπουδές Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
στρατιωτικός
υπουργός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Σιν Φέιν
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης της Νότιας Ιρλανδίας
Υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας (1919–1922)
Υπουργός Δικαιοσύνης και Ισότητας της Ιρλανδίας (Ιανουαρίου 1919 – Απριλίου 1919)
μέλος του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου (Armagh)
Member of the 31st Parliament of the United Kingdom (1918–1922; South Cork)
Μέλος του Κοινοβουλίου της Βόρειας Ιρλανδίας
Υπογραφή
Michael Collins signature.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μάικλ Κόλινς (Αγγλικά: Michael Collins, Ιρλανδικά: Mícheál Ó Coileáin; Μεγάλη Βρετανία, 16 Οκτωβρίου 1890 – Κομητεία Κορκ, Δημοκρατία της Ιρλανδίας, 9 Αυγούστου 1922) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης του Ι.Ρ.Α., πρωτεργάτης του αγώνα της ανεξαρτησίας και από τους κυριώτερους πρωταγωνιστές της ίδρυσης της Ιρλανδικής Δημοκρατίας κατά τις αρχές του 20ου αιώνα Πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης, διετέλεσε επίσης υπουργός της, ενώ κατά καιρούς κατείχε διάφορα άλλα αξιώματα, συμπεριλαμβανομένων του επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων κ.α. Ήταν ακόμη, πρόεδρος της Ιρλανδικής Ρεμπουπλικανικής Αδελφότητας από το Νοέμβριο του 1920 έως και το θάνατό του. Υπήρξε μέλος της Ιρλανδικής αντιπροσωπείας στις Αγγλο-Ιρλανδικές διαπραγματεύσεις του Λονδίνου οι οποίες κατέληξαν στην υπογραφή συνθήκης για την ίδρυση ανεξάρτητου Ιρλανδικού κράτους. Δολοφονήθηκε από πολέμιους της ειρηνευτικής συνθήκης κατά τη διάρκεια ενέδρας πολύ κοντά στον τόπο γέννησής του, στις 9 Αυγούστου του 1922[6], κατά τη διάρκεια του Ιρλανδικού εμφυλίου.

Εξέγερση του Πάσχα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1913, είχαν δημιουργηθεί δύο μεγάλες παραστρατιωτικές ομάδες που ξεκίνησαν αργότερα την Εξέγερση του Πάσχα: ο Ιρλανδικός Στρατός Πολίτη ιδρύθηκε από τον James Connolly και την Ιρλανδική Ένωση Μεταφορών και Γενικών Εργαζομένων (ITGWU ) για την προστασία των απεργών από τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Δουβλίνου. Οι Ιρλανδοί εθελοντές δημιουργήθηκαν την ίδια χρονιά από τους εθνικιστές ως απάντηση στο σχηματισμό των Εθελοντών του Ulster (UVF) που υποσχέθηκε να αντιταχθεί στην κυριαρχία με βία. O Kόλινς διοριστήκε οικονομικός συμβούλος του Count Plunkett, πατέρα ενός από τους διοργανωτές της εξέγερσης του Πάσχα. Ο Κόλινς έλαβε μέρος στην προετοιμασία του οπλισμού και των στρατευμάτων για την εξέγερση.

Aιχμάλωτοι Ιρλανδοί μετά την αποτυχημένη εξέγερση

Όταν ξεκίνησε η εξέγερση του Πάσχα το 1916, ο Κόλινς υπηρέτησε ως βοηθός του Joseph Plunkett στην έδρα της εξέγερσης στο Γενικό Ταχυδρομείο (GPO) στο Δουβλίνο. Εκεί αγωνίστηκε μαζί με τον Patrick Pearse, τον James Connolly και άλλα μέλη της ανερχόμενης ηγεσίας των Ιρλανδών. Η εξέγερση αναγνωρίζεται ότι δεν πέτυχε στρατιωτικά, όμως οι αντάρτες πέτυχαν τον πολιτικό στόχο τους, να κρατήσουν τις θέσεις τους για ελάχιστο χρόνο ώστε να δικαιολογήσουν την ανεξαρτησία τους.[7]

Ταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μάικλ Κόλινς, ο Επαναστάτης, 1996

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Michael-Collins-Irish-statesman. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 SNAC. w65504z9. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 4125. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119566736. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119566736. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Φύλλο εφημερίδας 'ΣΚΡΙΠ', της 11 Αυγούστου 1922, σελ. 4: "Εδολοφονήθη ο πρόεδρος της Ιρλανδικής κυβερνήσεως"
  7. Clarke, Kathleen, Kathleen Clarke: Revolutionary Woman Dublin: O'Brien Press Ltd 2008