Λέοναρντ Λίτζιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λέοναρντ Λίτζιο
Γέννηση 5  Ιουλίου 1933
Θάνατος 14  Οκτωβρίου 2014
Ιστοσελίδα
https://leonardliggio.org/
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ιδιότητα συγγραφέας

Ο Λέοναρντ Λίτζιο (Leonard P. Liggio, 5 Ιουλίου 1933 - 14 Οκτωβρίου 2014) ήταν ένας κλασικός φιλελεύθερος συγγραφέας, ερευνητής, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο George Mason, και εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Δικτύου Άτλας της Ουάσινγκτον.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1965 ο Λίτζιο έδινε διαλέξεις με τον Russel Stetler σχετικά με το θέμα «Ιμπεριαλισμός και αντι-Ιμπεριαλισμός: Η ιδεολογική ερώτηση στο Βιετνάμ» για το νεο-ιδρυθέν Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης[1]. Ο Λίτζιο καθοδηγούσε τη σύνταξη του επιστημονικού περιοδικού Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought, που αρχικά εξέδιδε το Ινστιτούτο Cato κατά τα έτη 1978-1979 και εν συνεχεία το Institute for Humane Studies από το 1980-1982[2][3].

Ο Λίτζιο ήταν επισκέπτης καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Francisco Marroquin της Γουατεμάλα, στην Ακαδημία Ιστροπολιτάνα της Μπρατισλάβας (Σλοβακία), στο Ινστιτούτο Πολιτικών και Οικονομικών Μελετών του Πανεπιστημίου Georgetown, και στο γαλλικό πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβάνς. Ήταν εκτελεστικός διευθυντής του John Templeton Foundation Freedom Project του Δικτύου Άτλας, όπου διηύθηνε το International Freedom Project από το 1998 έως το 2003. Ο Λίτζιο ήταν διακεκριμένος μελετητής του Institute for Humane Studies, στο οποίο διετέλεσε διευθυντής προγραμμάτων Ιστορίας και Κοινωνικής Θεωρίας από το 1974 έως το 1977, εκτελεστικός αντιπρόεδρος κατά το 1979-1980, και ως πρόεδρος από το 1980 έως το 1989. Ο Λίτζιο ήταν ο Πρύτανης του Institute for Humane Studies από το 1980 έως το 1994 και αντι-πρύτανης από το 1994 έως το 1998.

Διεθνείς Δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λέοναρντ Λίτζιο είχε διεθνή επιρροή. Το 1958, παρακολούθησε την πρώτη συνάντηση του Mont Pelerin Society στις ΗΠΑ, που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Έγινε μέλος της Επιτροπής Προγράμματος για την συνεδρίαση του Mont Pelerin στις Κάννες της Γαλλίας το 1992. Το 1996, έγινε ο ταμίας του (μέχρι το 2000), καθώς και μέλος του προγράμματός της και της Επιτροπή Σχεδιασμού για τη συνάντηση του 1998 στην Ουάσιγκτον, και του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής (μέχρι το 2006). Έγινε ο Πρόεδρος της Επιτροπής του Προγράμματος για τη σύνοδο του 2002 στο Λονδίνο. Ήταν τότε Αντιπρόεδρος του Mont Pelerin Society από το 2000 έως το 2002, και Πρόεδρος του από το 2002 έως το 2004. Έχει διατελέσει Ανώτερος Αντιπρόεδρος από το 2004 μέχρι την αποχώρησή του το 2006.

Ο Λίτζιο ήταν ένας από τους διαχειριστές στο Competitive Enterprise Institute από το 1994[4] και στο Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών Ευρώπης στο Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας από το 1999. Από το 1988 έως το 1998 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Philadelphia Society, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1992-1993, και από το 1994 έως το 1995. Ο ίδιος υπήρξε επίσης διαχειριστής στο Institute for Humane Studies-Europe στο Παρίσι, από το 1989 έως το 1999, και του Acton Institute for the Study of Religion and Liberty από το 1990 έως το 1999. Μετείχε επίσης στα διοικητικά συμβούλια μιας σειράς φιλελεύθερων δεξαμενών σκέψης:

  • Μέλος του Διεθνούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Social Affairs Unit, Morley House, Λονδίνο από το 1994
  • Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Liberty fund
  • Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Acton Institute, Ρώμη, Ιταλία[4]
  • Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Toqueville Institute, Παρίσι, Γαλλία
  • Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Hayek Institute, Βιέννη, Αυστρία
  • Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Turgot, Παρίσι, Γαλλία
  • Μέλος του Συμβουλίου επίτιμων διαχειριστών του Fundacion Burke, Ισπανία
  • Member of the Honorary Board of Trustees, Fundación Burke, Ισπανία
  • Μέλος του Εκδοτικού Συμβουλίου, Centro Interdisciplinar de Etica e Economia Personalista, Βραζιλία

Ήταν επίσης μέλος του κύκλου των Αντικρατιστών Φιλελεύθερων υπό την καθοδήγηση του Μάρεϊ Ρόθμπαρντ κατά την δεκαετία του '50, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του σύγχρονης φιλελεύθερης φιλοσοφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες[5]. Ήταν επίσης μέλος της Philadelphia Society[6].

Συντακτική Δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Λίτζιο ήταν μέλος του Συντακτικού Συμβουλίου του Cato Journal από το 1981, του American Journal of Jurisprudence της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Notre Dame από το 1995 και του επιστημονικού περιοδικού Markets & Morality από το 2000.

Ήταν επίσης αρχισυντάκτης του Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought από το 1978 έως το 1982.

Το 1965, μαζί με τους Μάρεϊ Ρόθμπαρντ και Τζωρτζ Ρες, ο Λίτζιο ίδρυσε το επιστημονικό περιοδικό Left and Right: A Journal of Libertarian Thought, μία έκδοση που έδινε έμφαση στους «κοινούς φιλοσοφικούς δεσμούς που ενώνουν τον αναρχισμό και απομονωτισμό της Παλαιάς Δεξιάς και τον ενστικτώδη φιλειρηνικό αναρχισμό που χαρακτήριζε την Ανανεωτική Αριστερά στα μέσα της δεκαετίας του 1960[7]».

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λίτζιο πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2014.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άρθρα του Λέοναρντ Λίτζιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άρθρα για τον Λέοναρντ Λίτζιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Joseph Berke, Joseph (29 Οκτωβρίου 1965), «The Free University of New York», Peace News: 6–7  όπως αναδημοσιεύτηκε στο Jakobsen, Jakob (2012), Anti-University of Londin–ntihistory Tabloid, Λονδίνο: MayDay Rooms, σελ. 6–7, http://antihistory.org/ 
  2. Liggio, Leonard P (Summer 1982). «Literature of Liberty». Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought 5 (2): 100. ISSN 01617303. http://oll.libertyfund.org/?option=com_staticxt&staticfile=show.php%3Ftitle=1303. 
  3. Walter, Block,. I Chose Liberty: Autobiographies of Contemporary Libertarians. Ludwig von Mises Institute. ISBN 978-1-61016-002-5. 
  4. 4,0 4,1 Chafuen, Alejandro (15 Οκτωβρίου 2014). «Leonard Liggio (1933-2014): A Scholar For The Free World». Forbes. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2014. 
  5. The Circle Bastiat
  6. http://phillysoc.org/DistinguishedMembers.pdf
  7. Leonard P. Liggio Literature Archive, Ludwig von Mises Institute

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]