Λάμπης Κουιρουκίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λάμπης Κουιρουκίδης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση22  Δεκεμβρίου 1930
Σιταγροί Δράμας
Θάνατος13  Σεπτεμβρίου 2021[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποδοσφαιριστής

Ο Λάμπης Κουιρουκίδης (γενν.22 Δεκεμβρίου 1930- 13 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας επιθετικός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε με επιτυχία στην ομάδα του ΠΑΟΚ την δεκαετία του 1950.

Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών στις 13 Σεπτεμβρίου 2021[2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παιδικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση- δημιουργία του ΠΑΟΚ το 1926, είδε το "φως του ήλιου" στους Σιταγρούς Δράμας ο Λάμπης Κουιρουκίδης. Από τα παιδικά του χρόνια ο πατέρας του τον απαγόρευε να παίξει ποδόσφαιρο γιατί ήταν χρησιμότερος στις αγροτικές εργασίες και στην συλλογή καπνού εκεί στους Σιταγρούς Δράμας. Ο ίδιος όμως αγαπούσε τόσο πολύ το ποδόσφαιρο που πήγαινε και παρακολουθούσε από την παιδική ηλικία τις ομάδες της περιοχής του και κάποτε μπήκε στην διαδικασία συμμετοχής, ανέλιξης και ανάδειξης του.

Γύρω στο 1943 η οικογένεια του αναγκάστηκε να μετακομίσει από τους Σιταγρούς και την Δράμα, στη Βέροια, αφού μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων, και τον Βουλγαρικό στρατό στην Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη ως δύναμη κατοχής, ήταν δύσκολη η επιβίωση η ανάπτυξη και οικονομική πρόοδος των οικογενειών και κατοίκων. Στην Βέροια βρέθηκε μικρός και σε αναζήτηση εργασίας. Εβλεπε όμως στον ελεύθερο χρόνο του νέα παιδιά των τοπικών ομάδων να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, που το λάτρεψε.

Τα πρώτα βήματα στη Δόξα Δράμας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιστρέφοντας στη Δράμα πιτσιρικάς ακόμα πήγαινε και παρακολουθούσε τους αγώνες της Ελπίδας Δράμας. Εκεί του δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμαστεί. σε αυτήν να παίξει κιόλας και να δείξει τα χαρίσματα του. Μετά το πρώτο φιλικό στο οποίο πήρε μέρος με την Ελπίδα Δράμας, ένας φίλος του τον κάλεσε να πάνε στη γιορτή που είχε η άλλη ομάδα της Δράμας, η Δόξα. Φυσικά πήγε εκεί και αφού δεν συμπληρώνονταν δυο ενδεκάδες για το φιλικό δίτερμα, ζητήθηκε από τους παρευρισκόμενους να συμπληρώσουν την μια ομάδα. Ελαμψε από ελπίδα και χαρά εκτιμώντας ότι θα πάρει την ευκαιρία που περίμενε και πράγματι στο φιλικό δίτερμα που έγινε, έδειξε το ταλέντο του. Με τα πρώτα δυνατά σουτ που έκανε ο Λάμπης Κουιρουκίδης σε αυτό το εκπαιδευτικό δίτερμα τον επεσήμανε ο "γερόλυκος" μετέπειτα δοξασμένος προπονητής Νίκος Πάγκαλος ο οποίος σταμάτησε το δίτερμα κατευθύνθηκε στον μικρό και άγνωστο τότε Λάμπη και του ζήτησε να πάει στα γραφεία της Δόξας. Πήγε πράγματι το βράδυ όπου τον έβαλα να υπογράψει, κι επειδή δεν είχαν πραγματικά δελτία τον έβαλαν να υπογράψει σε ένα αντίγραφο δελτίου για να τον δεσμεύσουν και μετά από τρεις μέρες τον κάλεσαν να υπογράψει το κανονικό του δελτίο. Έτσι έγινε παίκτης της Δόξας στην οποία αγωνίστηκε για λίγα χρόνια και στο διάστημα αυτό ένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού του πρότεινε να μετακινηθεί στην Αθήνα για να μεταγραφεί στο "τριφύλλι". Οι Αθηναίοι όμως αργούσαν να στείλουν τα έξοδα μετάβασης του 20χρονου πλέον Λάμπη και στο μεταξύ αυτός αγωνίζονταν με την Δόξα Δράμας όπου πήρε μέρος σε ένα φιλικό εναντίον του ΠΑΟΚ στο οποίο η Δόξα Δράμας με δυο δικά του γκολ νίκησε 2-0 τον δικέφαλο. Αυτό ήταν. Ο τότε ο γενικός αρχηγός του ΠΑΟΚ Αντώνης Τασκονίδης τον κάλεσε στη Θεσσαλονίκη να υπογράψει δελτίο, κάτι που έγινε με περιπετειώδη τρόπο. Η θέση της Δόξας Δράμας ήταν αρνητική στην μεταγραφή του παίκτη της ο οποίος ήδη είχε ενταχθεί ατύπως στον ΠΑΟΚ και έτσι παρέμεινε για ένα χρόνο ανενεργός με συμμετοχή μόνο στα φιλικά παιχνίδια, αφού μεταγραφή δεν ολοκληρώνονταν.

Ελαμψε το άστρο του στον ΠΑΟΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρώτο φιλικό παιχνίδι που πήρε μέρος το 1952 , με την ασπρόμαυρη φανέλα ήταν ένα ματς με τον Άρη στο γήπεδο Χαριλάου όπου ο γηπεδούχος νίκησε 5-2, με τα δύο γκολ να σημειώνει ο ίδιος για την ομάδα του, όμως η μετριότατη εικόνα της ήταν αρκετή για να τον βάλει σε περίσκεψη για το αγωνιστικό προφίλ και την δυναμικότητα τότε του ΠΑΟΚ. Μάλιστα ο ίδιος είχε την πρωτοβουλία να προτείνει στους παράγοντες της ομάδας του τον Νίκο Πάγκαλο για να συνεργαστεί και να αναλάβει τις τύχες του ΠΑΟΚ όπως και έγινε. Με το Νίκο Πάγκαλο στο τιμόνι ο ΠΑΟΚ άρχισε να βρίσκει ρυθμό και τακτική και να μην είναι απλά μία ομάδα προσφύγων χωρίς αγωνιστική ισχύ και υπόληψη. Απο το 53 και μετά η πορεία του ήταν θεαματική στον ΠΑΟΚ και κατακτήθηκαν τρία διαδοχικά πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης, όμως το ποδόσφαιρο ήταν όπως και σε όλη την Ελλάδα ερασιτεχνικό. Επρεπε κάπου να εργάζεται για να ζει και με πρωτοβουλία ενός παράγοντα του ΠΑΟΚ, του κυρίου Κουλούρη βρήκε εργασία στον τοπικό φορέα αστικών συγκοινωνιών τον πρόδρομο του σημερινού ΟΑΣΘ. Ανέλαβε καθήκοντα "ελεγκτή εισιτηρίων" στην γραμμή της Ανω Πόλης- αλλά τα καθήκοντά του ήταν επίπονα αφού έπρεπε να ελέγχει μεγάλο αριθμό επιβατών σε κάθε διαδρομή. Ετσι παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο. Στον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στην επίθεση της ομάδας μέχρι το 1960, σχηματίζοντας μια επιτυχημένη τριάδα επιθετικών μαζί με τους Χριστόφορο Γιεντζή και Λευτέρη Παπαδάκη. Σημείωσε 91 γκολ σε 161 παιχνίδια και κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης (1954, 1955 και 1956).Αυτή η ποδοσφαιρική του καταξίωση τον έφερε σύντομα στην Εθνική Ομάδα όπου εκεί με συμπαίκτες τους Μπέμπη και Δαρίβα έκανε μία σημαντική, αξιοπρόσεκτη πορεία αγωνιζόμενος με την γαλανόλευκη στην Ιταλία, την Ισπανία αλλά και νωρίτερα με την εθνική ομάδα των Ενόπλων στο Ισραήλ και αλλού. Για τον Λάμπη Κουιρουκίδη το ποδόσφαιρο δεν είχε μακριά εξέλιξη καθώς ένας τραυματισμός το 1959 τον έστειλε στο χειρουργείο όπου με τα μέσα της εποχής δεν ήταν εύκολη η πλήρης και σωστή αποθεραπεία του, ενώ ακολούθησαν και άλλοι διαδοχικοί τραυματισμοί με συνέπεια να απουσιάζει για καιρό από τα γήπεδα. Εκανε μία προσπάθεια να επανέλθει από τον σοβαρό τραυματισμό που είχε στο Αίγιο στις 15 Νοεμβρίου 1959 στο παιχνίδι εναντίον του Παναιγιάλειου, και επέστρεψε μετά από 7 μήνες. Τον Ιούνιο του 1966 σε ηλικία 30 ετών έπαιξε το τελευταίο του επίσημο παιχνίδι με τον Πανιώνιο ήταν όμως αδύνατον να ξαναγίνει ο παλιός καλός Λάμπης Κουιρουκίδης και αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα του την οποία ξεκίνησε με τη φανέλα του ΠΑΟΚ στις 18 Οκτωβρίου 1953 σε ένα παιχνίδι κυπέλλου με τον Μαραθώνα και εύκολη νίκη του ΠΑΟΚ με 6-0.

Ο μεγαλύτερος εν ζωή βετεράνος του ΠΑΟΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τον ΠΑΟΚ τιμήθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 2013, όπου ο αείμνηστος τώρα, ολυμπιονίκης της πάλης Παναγιώτης Ποικιλίδης μέλος του Δ.Σ του ΠΑΟΚ τότε, του απένειμε τη σχετική διάκριση πριν λίγα χρόνια. Εξι χρόνια αργότερα στις 21 Απριλίου του 2019, ήταν αυτός που με την είσοδο του στο γήπεδο της Τούμπας "έδωσε το σύνθημα" για να ξεκινήσει η λαμπρή γιορτή για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ. Τιμήθηκε και από τις αρχές του Δήμου Δράμας όπου το μικρό χωριό του, οι Σιταγροί που το έκανε ευρύτερα γνωστό στην Ελλάδα, σε μία επίσημη τελετή, έδωσαν το όνομα του στην Πλατεία και το γήπεδο με την παρουσία βετεράνων διεθνών ποδοσφαιριστών και όλης της ομάδας των Βετεράνων του ΠΑΟΚ, που δεν τον λησμόνησαν έκτοτε.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]