Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας
Grand Duchess Kira Kirillovna of Russia2.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 9  Μαΐου 1909[1]
Παρίσι
Θάνατος 8  Σεπτεμβρίου 1967[1]
Σαιν-Μπριάκ-συρ-Μερ
Αιτία θανάτου σακχαρώδης διαβήτης
Τόπος ταφής κάστρο Χοεντσόλερν
Υπηκοότητα Ρωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Οικογένεια
Σύζυγος Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Πρωσίας
Τέκνα Princess Marie Cécile of Prussia
Κίρα της Πρωσίας
Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Πρωσίας
Χριστιανός Σιγισμούνδος της Πρωσίας
Friedrich Wilhelm von Preußen
Μιχαήλ της Πρωσίας
Ξένια της Πρωσίας
Γονείς Κύριλλος Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας και Βικτώρια Μελίτα του Σάξεν-Κόμπουργκ και Γκότα
Αδέλφια Βλαδίμηρος Κυρίλλοβιτς της Ρωσίας
Grand Duchess Maria Kirillovna of Russia
Ελισάβετ της Έσσης και του Ρήνου
Οικογένεια d:Q870568
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας γεννήθηκε στις 9 Μαΐου του 1909, στο σπίτι των γονιών της στο Παρίσι. Ονομασμένη από τον πατέρα της, ήταν το δεύτερο παιδί του Κυρίλλου, Μέγα Δούκα της Ρωσίας και της συζύγου του, Πριγκίπισσας Βικτώριας Μελίτας. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φερδινάνδο της Πρωσίας.

Παιδικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γονείς της ζούσαν στην εξορία γιατί ο γάμος τους δεν είχε εγκριθεί από τον Τσάρου Νικολάου Β΄ επειδή ήταν πρώτα ξαδέρφια. Η Ρωσική Ορθοδοξία απαγορεύει το γάμο δύο πρώτων ξαδέρφων, γι' αυτό αναγκάστηκαν να ζήσουν στο εξωτερικό. Επιπλέον, η μητέρα της είχε χωρίσει τον πρώην σύζυγό της, τον Ερνέστο Λουδοβίκο της Έσσης, τον αδελφό της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας.

Η Πριγκίπισσα Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας το 1912

Λίγο μετά τη γέννηση της Κύρα, οι γονείς της αποκαταστάθηκαν από τον Τσάρο Νικόλαο Β΄ και τον Μάιο του 1910 η οικογένεια επέστρεψε στη Ρωσία. Εγκαταστάθηκαν στο σπίτι του Cavalier στο Tsarskoye Selo, καθώς ο πατέρας της, καπετάνιος στο ρωσικό ναυτικό, συνδέθηκε με μια κοντινή ναυτική ακαδημία. Η Κύρα και η μεγαλύτερη αδελφή της, Μαρία, είχαν μια προνομιούχα παιδική ηλικία. Είχαν μια Αγγλίδα νταντά και έμαθαν τις γλώσσες που μιλούσαν οι Ρομανόφ: Ρωσικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά.

Τα πρώτα χρόνια της Κύρας δαπανήθηκαν στην πολυτέλεια στο παλάτι του πατέρα της στην οδό Nikolskaya στην Αγία Πετρούπολη, όπου οι γονείς της διασκέδαζαν με τους φιλοξενούμενους τους. Έκαναν οικογενειακές εκδρομές με τη γιαγιά της στο περίφημο παλάτι Βλαντιμίρ και το καλοκαίρι στη βίλα Βλαντιμίρ στο Τσάρσκογιε Σέλο.

Πόλεμος και επανάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικογένεια ξόδεψε το καλοκαίρι του 1914 στο γιοτ τους στον κόλπο της Φινλανδίας και βρισκόταν στη Ρίγα όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πατέρας του Κύρας υπηρέτησε ως διοικητής μιας μονάδας των ναυτικών φρουρών, ενώ η μητέρα της επέβλεπε ένα μηχανοκίνητο ασθενοφόρο. Κατά το ξέσπασμα της ρωσικής επανάστασης, ο πατέρας της Κύρας ανέβηκε στο παλάτι Tauride, ως επικεφαλής των ναυτικών φρουρών. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η οικογένεια παρέμεινε αρχικά στο παλάτι τους εν μέσω αναταραχών. Τον Ιούνιο, ο πατέρας της Κύρας έλαβε άδεια από την προσωρινή κυβέρνηση να μετακομίσει στη Φινλανδία. Η Κύρα, οκτώ την εποχή εκείνη, θυμόταν ότι ταξίδευαν σε δημόσιο τρένο. "Για πρώτη φορά δεν υπήρχαν βασιλικά στολίδια... δηλαδή κόκκινα χαλιά, ειδικές ανέσεις κ.λπ.", θυμόταν.[2] Στη Φινλανδία, η οικογένεια έζησε στο Haiko Manor, Borga. Ένα μήνα αργότερα, η 40χρονη μητέρα της γέννησε έναν γιο, τον Βλαδίμηρο. Η οικογένεια περίμενε στη Φινλανδία, ελπίζοντας ότι οι Λευκοί Ρώσοι θα νικήσουν τους Μπολσεβίκους και θα μπορούσαν να επιστρέψουν στη Ρωσία. Η οικογένεια ζούσε κάτω από σκληρές συνθήκες, με τα τρόφιμα και τα χρήματα να μειώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η Κύρα, τότε εννέα ετών, θυμόταν ότι αισθανόταν άρρωστη και βαριόταν το σπίτι[3]. Η οικογένεια του Μεγάλου Δούκα Κύριλλου παρέμεινε στη Φινλανδία μέχρι τον Μάιο του 1920.

Μετέπειτα ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μεγάλη Δούκισσα Κύρα, οι γονείς της και ο αδερφός της Βλαδίμηρος.

Η οικογένεια τελικά έφυγε από τη Φινλανδία και κατευθύνθηκε πρώτα στο Coburg και στη συνέχεια στο Saint-Briac της Γαλλίας. Η Κύρα γεννήθηκε ως Πριγκίπισσα Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας, αλλά ο πατέρας της αργότερα της έδωσε τον τίτλο «Μεγάλη Δούκισσα» όταν δήλωσε τον εαυτό της ως Κηδεμόνα του Θρόνου το 1924. Ξανθιά, με γαλανά μάτια[4] η Κύρα είχε υψηλό πνεύμα και ειλικρίνεια,[5] είχε επίσης μια ομοιόμορφη ιδιοσυγκρασία. Ήταν ευφυής, περίεργη και ενδιαφερόταν για τις τέχνες όπως η μητέρα της, με την οποία εργάστηκε στο στούντιο τέχνης στο Saint-Briac. Η Κύρα επισκεπτόταν επίσης συχνά τα ξαδέρφια της σε διάφορα βασίλεια ή πήγαινε στο σπίτι τους στο Ηνωμένο Βασίλειο.[6]

Η Μεγάλη Δούκισσα Κύρα είχε κάποια δυσκολία στο να βρει έναν κατάλληλο σύζυγο. Ερωτεύτηκε τον αιμοφιλικό Αλφόνσο των Αστουριών, γιο του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας, αλλά απογοητεύτηκε, όταν ο πρίγκιπας έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μία από τις κόρες τού Πρίγκιπα Νικολάου της Ελλάδας. Αργότερα άρεσε στον Πρίγκιπα Κωνσταντίνο Σούτζο, Ρουμάνο αριστοκράτη. Ο εξάδελφός της Κάρολος Β΄ της Ρουμανίας αρνήθηκε να επιτρέψει τον αρραβώνα για πολιτικούς λόγους[7]. Τελικά, η Κύρα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φερδινάνδο πρίγκιπα της Πρωσίας το 1938. Ο Λουδοβίκος-Φερδινάνδος εργάστηκε εναντίον των Ναζί και στα τελευταία χρόνια του πολέμου το ζευγάρι συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, όπου διασώθηκαν από αμερικανικά στρατεύματα το 1945. Κατοίκησαν σε ένα χωριό κοντά στη Βρέμη. Τα παιδιά τους ήταν:

  • Ο πρίγκιπας Φρειδερίκος Γουλιέλμος της της Πρωσίας (9 Φεβρουαρίου 1939-29 Σεπτεμβρίου 2015) νυμφεύτηκε πρώτα την Waltraud Freydag στις 22 Αυγούστου 1967 και χώρισαν το 1975. Είχαν έναν γιο. Μετά νυμφεύτηκε την Ehrengard von Reden στις 23 Απριλίου 1976 και χώρισαν το 2004. Έκαναν τρία παιδιά. Έπειτα νυμφεύτηκε ξανά τη Sybylle Kretschmer στις 23 Μαρτίου 2004.
  • Ο Πρίγκιπας Μιχαήλ της Πρωσίας (22 Μαρτίου 1940-3 Απριλίου 2014) παντρεύτηκε τη Jutta Jörn στις 23 Σεπτεμβρίου 1966 και χώρισαν το 1982. Είχαν δύο κόρες. Παντρεύτηκε τη Birgitte Dallwitz-Wegner στις 23 Ιουνίου 1982.
  • Η πριγκίπισσα Μαρία Καικιλία της Πρωσίας (28 Μαΐου 1942) παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Αύγουστο πριγκιπα του 'Ολντενμπουρκ στις 3 Δεκεμβρίου 1965 και χώρισαν στις 23 Νοεμβρίου 1989. Έχει τρία παιδιά.
  • Η πριγκίπισσα Κύρα της Πρωσίας (27 Ιουνίου 1943 - 10 Ιανουαρίου 2004) παντρεύτηκε τον Thomas Liepsner στις 10 Σεπτεμβρίου 1973 και χώρισαν το 1984. Έκανε μια κόρη.
  • Ο Πρίγκιπας Λουδοβίκος-Φερδινάνδος της Πρωσίας (25 Αυγούστου 1944-11 Ιουλίου 1977) νυμφεύτηκε την Δονάτα της Castell-Rüdenhausen στις 23 Μαΐου 1975. Έχει δύο παιδιά.
  • Ο πρίγκιπας Χριστιανός-Σιγισμούνδος της Πρωσίας (14 Μαρτίου 1946) νυμφεύτηκε την Κόμισσα Νίνα του Reventlow στις 29 Σεπτεμβρίου 1984. Έχουν δύο παιδιά και έχει άλλη μια κόρη.
  • Η πριγκίπισσα Ξένια της Πρωσίας (9 Δεκεμβρίου 1948-18 Ιανουαρίου 1992)[8] παντρεύτηκε τον Per-Edvard Lithander στις 27 Ιανουαρίου 1973 και χώρισαν το 1978. Είχε δύο γιους.
Η Μεγάλη Δούκισσα Κύρα με τον σύζυγό της, Πρίγκιπα Λουδοβίκο Φερδινάνδο.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κύρα κλήθηκε να καταθέσει για την περίπτωση της Άννας Άντερσον, της γυναίκας που ισχυρίστηκε ότι ήταν η Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία της Ρωσίας. Η Κύρα συναντήθηκε με τον Άντερσον το 1952, υπό την προτροπή της πεθεράς της, την Πριγκίπισσα Καικιλία της Πρωσίας, που πίστευε στον ισχυρισμό της Άντερσον. Η Κύρα δεν ήταν πεπεισμένη. Βρήκε τη γυναίκα "απωθητική" και "όχι κυρία" και ανίκανη να μιλήσει τα καλλιεργημένα αγγλικά που χρησιμοποιεί η οικογένειά της.[9] Η Κύρα είχε δει τελευταία την Αναστασία όταν ήταν επτά ετών. Ο θείος της Κύρας, ο Μέγας Δούκας Αντρέι Βλαντιμίροβιτς της Ρωσίας, ήταν πεπεισμένος ότι η Άντερσον ήταν η Αναστασία, αλλά ο πατέρας και η μητέρα της δεν ήταν πεπεισμένοι από τον ισχυρισμό της Άντερσον[10].

Στα επόμενα χρόνια, η Κύρα ήταν απογοητευμένη που ο μεγαλύτερος γιος της, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος, παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στον τίτλο και παντρεύτηκε μια κοινή.[11] Επίσης, έδινε ελάχιστη προσοχή στην υγεία της, βάζοντας βάρος και υποφέροντας από υψηλή πίεση αίματος στα πενήντα της. Ήταν σε καλό πνεύμα σε μια επίσκεψη στον αδελφό της, Βλαδίμηρο, στο Saint-Briac, τον Σεπτέμβριο του 1967, όπου έφαγε καλά και βάζοντας αρκετές κουταλιές ζάχαρης στον καφέ της, σχολιάζοντας: «Ο Θεός μου απαγορεύει να τρώω οτιδήποτε υγιεινό». Εκείνη τη νύχτα έπαθε υπέστη καρδιακή προσβολή και σύντομα πέθανε[12].

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Peter Kurth, Anastasia: The Riddle of Anna Anderson, Back Bay Books, 1983, (ISBN 0-316-50717-2)
  • Michael John Sullivan, A Fatal Passion: The Story of the Uncrowned Last Empress of Russia, Random House, 1997, (ISBN 0-679-42400-8)
  • John Van der Kiste, Princess Victoria Melita, Sutton Publishing, 1991, (ISBN 0-7509-3469-7)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 15846620. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Michael John Sullivan, A Fatal Passion: The Story of the Uncrowned Last Empress of Russia, Random House, 1997, p. 322
  3. Sullivan, p. 333
  4. Sullivan, p. 378
  5. Sullivan, p. 408
  6. John Van der Kiste, Princess Victoria Melita, Sutton Publishing, 1991, p. 141
  7. Van der Kiste, p. 141
  8. Paul Theroff (2007). "Prussia". An Online Gotha. Archived from the original on 31 December 2006. Retrieved 7 January 2007.
  9. Peter Kurth, Anastasia: The Riddle of Anna Anderson, Back Bay Books, 1983, p. 343
  10. Kurth, p. 342
  11. Van der Kiste, p. 160
  12. Van der Kiste, p. 160