Κωνσταντίνος της Ρωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος
Konstantin Pavlovich by G.Dawe (1834, Hermitage).jpg
Μέγας Δούκας της Ρωσίας
Περίοδος Αρνήθηκε το θρόνο
Σύζυγος Τζουλιάνα Σαξ-Κόμπουργκ
Οίκος Χολστάιν-Γκόττορπ
Πατέρας Παύλος Α΄
Μητέρα Σοφία-Δωροθέα της Βυρτεμβέργης
Γέννηση 27 Απριλίου (8 Μαΐου) 1779
Αγία Πετρούπολη
Θάνατος 15 (27) Ιουνίου 1831
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς (ρώσικα: Константи́н Па́влович) ήταν Τσάρεβιτς της Ρωσίας και Μέγας Δούκας, δεύτερος γιος του Μέγα Δούκα Παύλου Πέτροβιτς, αργότερα Αυτοκράτορα Παύλου Α΄, και της Μαρίας Φεοντόροβνας, κόρης του Δούκα της Βυρτεμβέργης, αδελφός του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Α΄ και Νικόλαου Α΄. Για 25 ημέρες, από 19 Νοεμβρίου (1 Δεκεμβρίου) έως 13 (25 Δεκεμβρίου) του 1825, οι αρχές τον αναγνώριζαν ως Τσάρο Πάσης Ρωσίας, στην πραγματικότητα όμως ποτέ δεν βασίλεψε, απορρίπτοντας το θρόνο.

Παιδική ηλικία και μόρφωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε στις 27 Απριλίου (8 Μαΐου) 1779 , στο Τσάρσκογιε Σελό. Το 1796, στην Αγία Πετρούπολη, παντρεύτηκε την Άννα Φεόντοροβνα (Πριγκίπισσα Ιουλιέττα Ερριέττα) την τρίτη κόρη του Φραγκίσκου του Σαξ Κοβούργου Σααλφέλντ την οποία χώρισε στις 8 (20) Μαρτίου 1820. Το 1799, ο Κωνσταντίνος συμμετείχε στις Ιταλικές και Ελβετικές εκστρατείες του Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ. Στη Μάχη του Άουστερλιτς το 1805, ο Κωνσταντίνος διοικούσε την Εφεδρική Φρουρά. Το 1812 πήρε μέρος στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812, και στον Πόλεμο του έκτου συνασπισμού. Στη Μάχη της Λειψίας το φθινόπωρο του 1813 διοικούσε τις εφεδρικές μονάδες που συμμετείχαν στη μάχη.

Επικεφαλής των Πολωνικών στρατευμάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη υποχώρηση του Ναπολέοντα Α΄, ο ρωσικός στρατός κατέλαβε στα τέλη Φεβρουαρίου 1813, σχεδόν όλο το Μεγάλο Δουκάτο της Βαρσοβίας. Η Κρακοβία, το Τορούν, η Τσενστοχόβα, το Ζάμοστς και η Μοντλίν παραδόθηκαν αργότερα. Έτσι, το κράτος που δημιουργήθηκε από τον Ναπολέοντα κατέληξε στα χέρια της Ρωσίας. Στις αρχές του 1814, η πολωνική κοινωνία ελπίζει σε βελτίωση. Ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α΄ μειώνει τους φόρους και δίνει άδεια να σχηματιστεί πολωνικός στρατός υπό την επίβλεψη του Στρατηγού Ντομπρόβσκι. Την οργάνωση στρατευμάτων αναλαμβάνει ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος ο οποίος το 1815 γίνεται Αρχηγός των πολωνικών στρατευμάτων.

Άρνηση του θρόνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος έμεινε στην ιστορία κυρίως ως μη ανακηρυγμένος αυτοκράτορας, του οποίου το ασυνήθιστο σχέδιο της απόρριψης του θρόνου οδήγησε σε πολιτική κρίση. Το 1801, μετά το θάνατο του πατέρα του Παύλου Α΄ και την ενθρόνιση του μεγαλύτερου αδελφού του Αλέξανδρου Α΄, ο 22 χρόνος Κωνσταντίνος έγινε ο διάδοχος του θρόνου. Αυτό προέκυψε από μια πράξη του Παύλου Α΄ το 1797. Ο Παύλος Α΄ όρισε ότι ο Αλέξανδρος Α΄ και ο διάδοχος του θα έπαιρναν το θρόνο, όμως ο Αλέξανδρος Α΄ δεν απέκτησε ποτέ γιο και έτσι ο θρόνος μεταβιβαζόταν στον Κωνσταντίνο. Όμως ο Κωνσταντίνος αρνιόταν να αναλάβει την εξουσία. Αυτή η άρνηση έχει γραφτεί με τη μορφή του δηλωτικού και επρόκειτο να διαβαστεί μετά το θάνατό του Αλέξανδρου Α΄. Στις 19 Νοεμβρίου (1 Δεκεμβρίου) 1825, ενώ βρισκόταν στο Ταγκανρόγκ, πεθαίνει ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄. Παρόλο που ο Κωνσταντίνος είχε παραιτηθεί του δικαιώματος του ο Νικόλαος Α΄ δεν ανέβηκε στο θρόνο, λόγω νομικών κολλημάτων, έτσι απαίτησε από τη Γερουσία να αναγνωρίσει τον Κωνσταντίνος ως τσάρο της Ρωσίας. Ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στην Βαρσοβία και τελικά αρνήθηκε να επιστρέψει πίσω στην Αγία Πετρούπολη και παραιτήθηκε από το τσαρικό θρόνο στέλνοντας επιστολές παραίτησης στον Νικόλαο Α΄, στον πρόεδρο της Γερουσίας και στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Ο Νικόλαος Α΄ που δεν ήταν πια σε θέση να πείσει τον αδελφό του να πάρει το θρόνο και λαμβάνοντας την τελική απόρριψη του (αν και χωρίς επίσημη πράξη της παραίτησης), ο Μέγας Δούκας Νικολάι Πάβλοβιτς αποφάσισε να αναλάβει την εξουσία.

Διοίκηση της Πολωνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Αύγουστο του 1826 και σε ηλικία των 73 ετών πεθαίνει ο κυβερνήτης του Βασιλείου της Πολωνίας. Ο Κωνσταντίνος διατηρώντας τη θέση του γενικού επιτελάρχη του πολωνικού στρατού, γίνεται κυβερνήτης του Βασιλείου της Πολωνίας. Διορισμός του σήμανε συναγερμό στους Πολωνούς που φοβούνταν την πολιτική του. Στις 17 Νοεμβρίου του 1830 το πλήθος των συνωμοτών εισβάλλει στο παλάτι Μπελβεντέρ στην κατοικία του κυβερνήτη της Πολωνίας Μέγα Δούκα Κωνσταντίνο. Την ίδια ημέρα στην Βαρσοβία ξεκινάει η εξέγερση. Ο Δούκας είχε προειδοποιηθεί και έπρεπε να φύγει. Ο Κωνσταντίνος και η δεύτερη σύζυγός του Γρουντζίνσκαγια εγκαταλείπουν την Βαρσοβία. Στις 18 Νοεμβρίου η Βαρσοβία πέρασε στα χέρια των ανταρτών. Η εξέγερση εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο το Βασίλειο της Πολωνίας. Για να καταστείλει την εξέγερση στο Βασίλειο της Πολωνίας εστάλησαν στο δριμύ χειμώνα τα στρατεύματα υπό τη διοίκηση του στρατάρχη Ντίμπιτς Ζαμπαλκάνσκι. Στα τέλη Μαΐου ο Ντίμπιτς Ζαμπαλκάνσκι αρρώστησε με χολέρα και έχασε τη ζωή του. Στις 13 Ιουνίου στην Πολωνία έφτασε ο νέος αρχηγός του ρωσικού στρατού, ο Στρατάρχης Ιβάν Πασκέβιτς.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 14 (26) Ιουνίου 1831, ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος έφτασε στο Βίτεμπσκ, όπου εγκαταστάθηκε στο παλάτι του κυβερνήτη. Μετά από μια εβδομάδα ο Μέγας Δούκας είχε προσβληθεί από χολέρα και αφού βασανίστηκε επί 15 ώρες, απεβίωσε στις 15 Ιουνίου. Θάφτηκε στις 17 Αυγούστου του 1831 στον οικογενειακό τάφο Ρομανόφ, στον καθεδρικό ναό των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Maya Kucherskaya. Grand Duke Constantine Pavlovich Romanov in Russian cultural mythology. University of California, Los Angeles, 1999. — 498 p.
  • М. А. Кучерская. Константин Павлович. (Серия: Жизнь замечательных людей). — М.: Молодая гвардия, 2005. — 336 с. ISBN 5-235-02837-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα