Κούλα Ελευθεριάδου
| Κούλα Ελευθεριάδου | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Κούλα Ελευθεριάδου (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1923 Σοχός |
| Θάνατος | 6 Μαΐου 1947 Θεσσαλονίκη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
Η Κούλα Ελευθεριάδου (1923 - 6 Μαΐου 1947) ήταν Ελληνίδα αντιστασιακός που έδρασε επί Κατοχής ως μέλος της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων. Στέλεχος του ΚΚΕ, εκτελέστηκε την περίοδο του Εμφυλίου στη Θεσσαλονίκη με την κατηγορία πως ενέργησε ως στρατολόγος ανταρτών για τον ΔΣΕ.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στον Σοχό Θεσσαλονίκης και αργότερα εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη. Επί Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ του ΑΠΘ[1] και, με βάση πηγές της εποχής, υποστηρίζεται πως είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε διάφορες αντιστασιακές δράσεις, όπως η διαδήλωση της 26ης Οκτωβρίου 1943 με αφορμή την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης,[2] η κατάθεση στεφάνου στο άγαλμα του Βότση δίπλα στον Λευκό Πύργο - παρά τη ρητή απαγόρευση των κατοχικών δυνάμεων - την 25η Μαρτίου 1944[3][4] και άλλες. Αργότερα συνελήφθη από τις δυνάμεις Κατοχής και υπέστη βασανιστήρια.[1][3][5] Μεταπολεμικά, η ίδια υποστήριξε πως κατά τη διάρκεια της παραμονής της στις φυλακές, ήταν συγκρατούμενη του - επίσης διωκόμενου από τις κατοχικές δυνάμεις[6] - Δημητρίου Κουφίτσα.[7] Λίγους μήνες πριν την Απελευθέρωση αφέθηκε ελεύθερη, συνεχίζοντας τη δράση της ως στέλεχος της ΕΠΟΝ στις ανατολικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης.[1][3]
Η Ελευθεριάδου συμμετείχε το 1945 στην πενταμελή γυναικεία επιτροπή του Κομμουνιστικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ και αργότερα διετέλεσε γραμματέας αχτιδικής επιτροπής για την ανατολική πλευρά πόλη[8]. Επί Εμφυλίου Πολέμου, μέσω της θέσης της, εμπλεκόταν στο δίκτυο φυγάδευσης καταζητούμενων κομμουνιστών, στην οργάνωση των εκτελεστών της Στενής Αυτοάμυνας και σε διάφορες αποστολές οπλισμού[5].
Συνελήφθη τον Ιανουάριο του 1947 από την αστυνομία και παραπέμφθηκε σε έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία πως είχε κεντρικό ρόλο στη στρατολόγηση ανταρτών για τον ΔΣΕ.[3][9] Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και της δίκης αρνήθηκε τις κατηγορίες, όπως και το να παράσχει οποιαδήποτε πληροφορία.[10] Εν τέλει κηρύχθηκε ένοχη «ηθικής αυτουργίας, παρανόμου στρατολογίας και συμμετοχής εις ομάδα»[11] και ακολούθως καταδικάστηκε σε θάνατο.[3] Εκτελέστηκε στις 6 Μαΐου 1947 στο Επταπύργιο, μαζί με έναν συγκατηγορούμενό της και ακολούθως οι σοροί τους τοποθετήθηκαν σε άγνωστο παρακείμενο ομαδικό τάφο.[12]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 «Κούλα Ελευθεριάδου: Μια ακόμη αλύγιστη του ταξικού αγώνα». ethniki-antistasi-dse.gr. Εθνική Αντίσταση - ΔΣΕ. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2025.
- ↑ Γιώργος Σανίδας, Παράνομα δίκτυα του ΚΚΕ στην περιοχή Θεσσαλονίκης κατά τον Eμφύλιο και την πρώτη μετεμφυλιακή περίοδο, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης-Διδακτορική Διατριβή, Θεσσαλονίκη 2021, σελ. 142.
- 1 2 3 4 5 Κουζινόπουλος, Σπύρος (7 Μαΐου 2024). «Θεσσαλονίκη: Η εκτέλεση της 23χρονης ηρωίδας, Κούλας Ελευθεριάδου». parallaximag.gr. Parallaxi. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2025.
- ↑ Σανίδας, 2021, σελ. 144.
- 1 2 Σανίδας, 2021, σελ. 332.
- ↑ Σπύρος Γ. Δερμιτζάκης, Η Θεσσαλονίκη του αίματος 1876-1968. Πολιτικές δολοφονίες και εκτελέσεις, Γράφημα, 2021, σελ. 183.
- ↑ Σανίδας, 2021, σελ. 334.
- ↑ Σανίδας, 2021, σελ. 177, 312.
- ↑ Σανίδας, 2021, σελ. 312, 332-333.
- ↑ Σανίδας, 2021, σελ. 332-333.
- ↑ «Κατεδικάσθη δις εις θάνατον η Κούλα Ελευθεριάδου. Αι αποφάσεις του στρατοδικείου». Μακεδονία: σελ. 2. 3 Μαΐου 1947. https://digitallib.parliament.gr/display_doc.asp?item=44617&seg=. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
- ↑ Κουζινόπουλος, Σπύρος (27 Ιουλίου 2025). «Πού πραγματικά είναι θαμμένη η Κούλα Ελευθεριάδου;». efsyn.gr. Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.