Κλεοπάτρα η Αλχημίστρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κλεοπάτρα η Αλχημίστρια
Cleopatra the alchemist.jpg
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ιδιότητα φιλόσοφος και αλχημιστής

Η Κλεοπάτρα η Αλχημίστρια (γνωστη και ως Κλεοπάτρα Χρυσοποιός) ήταν φιλόσοφος και αλχημίστρια της σχολής της Μαρίας της Ιουδαίας που έζησε περίπου τον 3ο αι. μ.Χ. κατά πάσα πιθανότητα στην Αλεξάνδρεια[1]. Το όνομά της ήταν μάλλον ψευδώνυμο προκειμένου να αποφύγει τις διώξεις που αντιμετώπιζαν όλες οι γυναίκες εκείνη την εποχή που προσπαθούσαν να ασχοληθούν με την επιστήμη και δεν πρέπει να συγχέεται με την Κλεοπάτρα την Ιατρό που αναφέρει ο Ιπποκράτης αλλά ούτε και με την Κλεοπάτρα, την διάσημη βασίλισσα της Αιγύπτου.

Η Κλεοπάτρα πειραματίστηκε και μελέτησε τα μέτρα και τα σταθμά προσπαθώντας να μετρήσει, να ποσοτικοποιήσει και να καταγράψει την διαδικασία και τα αποτελέσματα των πειραμάτων της, κάτι που σήμερα θεωρείται η επιστομή της επιστημονικής σκέψης.[2]

Δυστυχώς σήμερα δεν διασώζεται παρά ελάχιστο από το έργο της. Στο απόσπασμα που διασώζεται από το έργο της "Η Κλεοπάτρα Συνομιλεί με τους Φιλοσόφους" παρομοιάζει τον φιλόσοφο-αλχημιστή που σκέφτεται την επιστήμη του σαν μια τρυφερή μητέρα που φροντίζει το παιδί της. Αυτή η παρομοίωση έχει χαρακτηριστεί ως "η πιο βαθυστόχαστη και συγκινητική δήλωση που έχει αφήσει πίσω του ένας αλχημιστής".[3]

Εικονογράφηση από την "Χρυσοποιία" της Κλεοπάτρας που παρουσιάζει έναν Ουροβόρο Όφι.

Το όνομα "Χρυσοποιός" της δώθηκε γιατί ήξερε να φτιάχνει χρυσό, μία από τις πιο βασικές επιδιώξεις των πρώιμων αλχημιστών. Στο κείμενο που περιγράφει την διαδικασία, που ονομάζεται "Χρυσoποιία", εμφανίζεται ένας Ουροβόρος ως σύμβολο του απείρουπου περιέχει τα σύμβολα του χρυσού, του ασημιού και του υδραργύρου και την παρακάτω φράση:

"Το Ένα είναι το Ερπετό που έχει το δηλητήριό του σύμφωνα με δύο συνθέσεις και το Ένα είναι Όλα και μέσω αυτού είναι Όλα και με αυτό είναι Όλα και αν δεν έχεις Όλα, Όλα είναι Τίποτα".[2]

Τα κείμενα της Κλεοπάτρας της Αλχημίστριας χρησιμοποιούνταν πολύ μέχρι τα τέλη του μεσαίωνα και επηρέασαν πολλούς άλλους αλχημιστές.[4]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Alic, Margaret (2001). Hypatia's Heritage: a history of women in science from antiquity to the late nineteenth century. Women's Press.ISBN 0704339544
  • Apotheker, Jan. Sarkadi, Livia, Simon (2011). European Women in Chemistry. Wiley-VCH Verlag. ISBN 978-3-527-32956-4
  • Oakes, Elizabeth (2007). Encyclopedia of World Scientists. Facts on File. ISBN 1438118821

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Oakes, Elizabeth (2007). Encyclopedia of world scientists (Rev. ed έκδοση). New York: Facts on File. 466364697. ISBN 1438118821. https://www.worldcat.org/oclc/466364697. 
  2. 2,0 2,1 Apotheker,, Jan. Sarkadi, Livia, Simon (2011). European women in chemistry. Weinheim, Germany. 682892476. ISBN 9783527329564. https://www.worldcat.org/oclc/682892476. 
  3. Lindsay, Jack ([1970]). The origins of alchemy in Graeco-Roman Egypt. New York: Barnes & Noble. 73491. ISBN 0389010065. https://www.worldcat.org/oclc/73491. 
  4. Alic, Margaret. (1986). Hypatia's heritage : a history of women in science from antiquity to the late nineteenth century. London: Women's Press. 14067772. ISBN 0704339544. https://www.worldcat.org/oclc/14067772.